فالش‌خوان

از امروز شما چه خبر؟! چه فیلمی دیدید؟ به چه موسیقی‌ای گوش دادید؟ چه کتاب/قصه‌ای خوندید؟! مشغله‌تون چی بود اصلا؟!

از روز!

آلبوم امروزتون رو گوش داده‌اید؟! من که از صبح نشسته‌ام پای این کار. یه چهارگاه سر پای جوندار از آرتیست درجه‌اول «سپیده مشکی» با اجرای گروه آن و به خوانندگی مجتبی عسگری. آلبوم محبوبم در میان آثاری که در دو دهه‌ی گذشته منتشر شده‌ان.

دارم روی متن اپیزود بعدی پادکست، که قراره بعد از بیشتر از شش ماه منتشر بشه، کار می‌کنم. حس عجیبی دارم. انگار که اولین باره دارم پادکست می‌سازم. دلم برای پادکستربودن تنگ شده بود!

من فکر می‌کنم چندتا چیز که باعث شد روشن‌روان اونقدر که باید بین آهنگسازان هم‌نسلش دیده نشه یک، صادقانه به نظرم عمرش رو در دانشکده صدا و سیما تلف کرد دو، عمرش رو در زمینه‌ی موسیقی فیلم هم تلف کرد. خیلی کار کرد اما حداقل از نظر من، هیچوقت نتونست اونقدر که باید، اندازه علیزاده، فخرالدینی و یا حتی پژمان(که اساسا چندان در حیطه موسیقی فیلم فعال نبود) بدرخشه. سه، اشل کاری درخشان روشن‌روان، ساختن کار واسه گروه سازهای ایرانی، یا ترکیبی از سازهای ایرانی و ارکستر سمفونیک بود. کارهای نیمه ایرانی نیمه سمفونیک و شاید بشه گفت، ادامه همون گفتمان موسیقی ملی. روشن روان اینجا هم وقتش رو با کارهای سمفونیک ضعیف و سر و کله زدن با یک سری رگه‌های مدرنیستی ضعیف‌تر تلف کرد(مثل سمفونی فلک‌الافلاک و پرواز و ...) درحالی که اصلا کارش این نبود. تعداد کارای این شکلی مثل این تراکش هم واقعا زیاد نیست دود عود، یادگار دوست و دو سه تا آلبوم با بیژنی( که اونها هم به قوت قبلیا نبودن) تعداد زیادی نیست تو حدود پنجاه سال فعالیت

من هم سه سال پیش در خلال اپیزودی از پادکست گوشه (سابق) درباره‌ی آلبوم «دود عود»، در مورد ایشون هم یک گوشه‌ای کار کردم: |فالش‌خوان|

و این مصاحبه با «موسیقی ما» که چون مصاحبه‌گر (مانی جعفرزاده) موزیسینه و دست‌به‌قلمه و کارش رو بلده، مصاحبه‌ی خوبی از آب دراومده! |فالش‌خوان|

گویا قراره امروز #یاد آقای روشن‌روان باشه! :) لذاست که اگر کارهای ایشون مثل همین «یادگار دوست» یا «دود عود» رو دوست دارید این مصاحبه‌ی مفصل با آرته‌باکس رو حتما ببینید. |فالش‌خوان|