دانشگاه هنر

نکات منفی رو تو جلسه گفتم و چالشم زیاد داشتیم... اما لازمه اشاره کنم یکی از اون آدمایی که تا جای ممکن سعی کرده پشت دانشجو باشه در این قضایا و جلوی حکم اخراج رو بگیره دکتر مستغنی معاونت آموزشی دانشگاه بوده.

تماس می‌گیرن باتون نیاز نیست کاری کنید

تا به این لحظه اخراج نداشتیم.

ترم آینده رو قراره با منفی 30 نفر شروع کنیم. تعلیق‌های 2 و 4 ترمه شامل حال دانشجویان شده.

حالا ما هی بگیم این نظرسنجی فاقد اعتباره، شما برو رأی فیک بزن.

🧞‍♂️ جالب توجه

مدت‌هاست ی سری مشکلات وجود داره که نه محل بحث ما دانشجوها بوده و نه پیگیری خاصی از سمت مسئولین صورت گرفته در قبالشون... اگر ممکنه این قبیل مسائل رو از خرابی در سرویس بهداشتی دانشکده کاربردی گرفته تا بحث خدمات ورزشی خوابگاه قهاری رو تا جمعه برام ارسال کنید. تفاوتی نداره دایرکت اینجا یا شورا یا حتی پیوی. و لطفا جدی بگیرید... مثلا دغدغه دوستان در دورهمی‌های خوابگاه رهساز همیشه کارگاهی بوده که توسط سرپرست خوابگاه قفل شده و کسی حتی صداشم درنمی‌اد و شکایتی نداره بابتش!

و چالش من با این ایده که «ماه اول غذا ندید ولی حضوری کنید» دقیقا همین‌جاست. ما اگر ماه اول رزرو و پختی نداشته باشیم و انتهای ماه سازمان بهمون بودجه‌ای نده عملا ماه دومم تو همین شرایط فعلی گیر می‌کنیم! 🫥 و صرفا به احترام دوستان حاضر در جلسه که خیلی خیلی خفن و درجه یک مسائل رو شرح دادن و ایده‌ای که داشتن تا زمانی که حضوری نشدیم روی مسئله تغذیه پافشاری نمی‌کنیم.

ساز و کار اینه که دانشگاه اول با پیمانکار غذا قرارداد می‌بنده و بعد در انتهای هر ماه به ازای میزان پرس غذایی که پخته شده، صندوق رفاه دانشجویان زیر نظر سازمان امور دانشجویان مبلغی رو به حساب پیمانکار بخش خصوص واریز می‌کنه. الان دانشگاه پیمانکار نداره و پیمانکارا به‌دلیل بدحسابی آقایون در سنوات گذشته و همچنین مجمع الجزایری بودن دانشگاه تمایلی به همکاری ندارن و معاونت دانشجویی و مدیر امور دانشجویی هم بودجه اولیه و عرضه اولیه رو برای عقد قرارداد با ی پیمانکار درست حسابی ندارن. خلاصه داستان اینه. بودجه‌ای وجود نداره.

در ادامه این حرفم بگم که دانشگاه یه بودجه ای برای تغذیه در نظر میگیره. یعنی در هر صورت اون بودجه رو گرفته چه به ما خوابگاه بدن چه ندن. این یک ماه که میگن غذا نمیدیم، بودجه اش رو کجا میخوان خرج کنن؟ و اینکه ایا الان دلیل خوابگاه ندادنشون احتمال جنگه یا کمبود بودجه؟

اگر می‌دونستید نظرسنجی‌ای که امکان احراز هویت تمام شرکت‌کنندگانش وجود نداره و کمتر از ۵۰+۱ درصد دانشجویان در اون مشارکت داشتن، از نظر اعتبار و قابلیت استناد محل اشکاله، دیگه اصراری نبود که پیام «فدایت شوم» رو توی کانال شورا بذاریم! در اون نظرسنجی چه 1 نفر چه 1000 نفر مخالف با ارائه نشدن تغذیه باشن وظیفه شوراست که براش چاره‌اندیشی کنه... منِ حقوقی مثل توی حقیقی فکر نمی‌کنه که شما صرفا دانشگاه رو باز کن غذامو از خونه می‌ارم. 🙆🏻‍♂️ ولی با این وجود صرفا برای اینکه دو روز دیگه نگید چون برای غذا اصرار کردید آموزش حضوری نشد، تا روزی که آموزش حضوری نشده درخواست غذا روهم مطرح نمی‌کنیم مگر اینکه نظر اکثریت اعضای شورا چیز دیگه‌ای باشه و یا اینکه ایده‌ی دانشجو‌ها بهتر از ایده‌های فعلی باشه.

در انتهای جلسه که یکی از دوستان بازیگری و من و آقای پورشبانان حضور داشتیم صراحتا اعلام شد که حضوری شدنتون منوط به اینه که در نامه قید شه خدمات تغذیه نمی‌خوایم * و درضمن اون جماعتم آگاهن که ارائه خوابگاه برابره با تعداد معترض بیشتر نسبت به تغذیه که خواهان حقوق اولیه خودشونن پس تمام تلاششون رو می‌کنن مستنداتی مبنی بر رضایت جمعی دانشجو جمع کنن (از جمله نظرسنجی) که بعدا بتونن ازش استفاده کنن... اگر اولین‌باره با این جماعت مواجه می‌شید باید به این جزئیات توجه داشته باشید.

بعد از جلسه و ارائه نامه درخواستی، خروجی احتمالی اینه که 40 درصد ناراضی قراره اعتراض و خشم خودشون رو بیان کنن که کاملا محقن پس شورا راه چارش اینه که برای تغذیه هم تلاش کنه اما اگر تغذیه رو بهانه‌ای برای عدم بازگشایی کنن، این صدای اعتراض می‌رسه به 100 درصد! که چرا آموزش رو فدای تغذیه‌ای کردید که ما موافق بودیم نداشته باشیمش. عملا این وسط شورا رو گذاشتن لای منگنه که صرفا نامه درخواست آموزش ترکیبی بزنه نه خدمات رفاهی از جمله تغذیه و اسکان.

متأسفانه در جلسه‌ای که با حضور نمایندگان دانشجویی و مسئولان دانشگاه درحال برگزاریه، موضوع تغذیه دانشجویان توسط برخی نمایندگان دانشجویی عملاً به آینده موکول شده؛ با این استدلال که «این موضوع برای بعده و اگر مطرح شه بحث آموزش ترکیبی هم کنسل می‌شه». در حالی که از نظر قانونی امکان ارائه خدمات تغذیه وجود داره و برای این مسئله راه‌حل عملی و کوتاه‌مدت هم توسط من و برخی دوستان مطرح شد، پذیرفتن آموزش ترکیبیِ حضوری و مجازی در مقابلِ نبود خدمات تغذیه، محل تأمل جدیه. چرا که در بهترین حالت، نتیجه این تصمیم می‌تونه صرفاً صدور مجوز حضور برای برخی دانشجویان و برخی کلاس‌ها باشد؛ در نتیجه، استفاده از خوابگاه نیز احتمالاً به گروه محدودی از دانشجویان که شرایط لازم رو دارند محدود خواهد شد و مسئله بخش قابل‌توجهی از دانشجویان همچنان پابرجا می‌مونه. در حالی که می‌شد و همچنان می‌توان با انعقاد یک قرارداد کوتاه‌مدت برای تأمین و توزیع غذای سرد، این خلأ رو تا زمان انتخاب پیمانکار اصلی پوشش داد؛ مشابه راهکاری که سال گذشته در روزهای ابتدایی مهرماه اجرا شد. مسئله اینجاست که وقتی راه‌حل وجود داره، چرا باید تأمین یکی از بدیهی‌ترین خدمات رفاهی دانشجویان به «بعد» موکول شه؟ (در هر صورت اگر همین درخواست‌هامونم به نتیجه برسه بهتر از وضعیت فعلیه اما وقتی می‌شه برای بهترش تلاش کرد، چرا نه؟)

کاش از اول مهر پیش‌دبستانیا هم حضوری شن دیگه شاهد حضور ی سری دوستان در گروه‌های دانشجویی نباشیم.

پرینت چه ربطی به کودکان میناب داشت حالا