رهآ

باید بهت یاداوری کرد که از خودت عکس و‌فیلم بگیری؟

بعضی ها بات رو‌بلاک میکنن طبیعیتا دیگه نمیتونم‌ریپلای بزنم مثلا جواب ی اکانت هستی خواستم بدم‌دیدم نمیشه

چرا جوابمو تو ناشناس نمیدی☹️

پارسال همین‌موقع ۱۰‌کیلو‌کم‌کردم ایشالا امسال از پارسال یادبگیرم🎀

باید ۵ پنج کیلو کم کنم چون بازم حس میکنم وزنم‌زیاده💔

دارید حسرت پسر خارجی که رفته رو‌برج خواستگاری کرده رو میخورید؟ مگه یادتون رفته پسرای این سرزمین چطور به خاطر دخترا رفتن جلوی گلوله وایسادند)))

قشنگم باید جوری باشه که بدونم اکانت فیک نیس کسایی که پروفایل دارن چنل دارن و ...

سلاممم رهااا جون من دخملممم میزاری بیام تو چنل پرایوتت عسیسمم🥹🥹🥹🥲

پرنسس های زمانه✨🎀

خوبه گفتم‌دخترا‌ چرا پسرا ریکوئس میدن😂😂

واقعیت این است که زندگی بسیار یکنواخت است. مردم همه مثل هم هستند. یکسان هستند. هر کس به فکر خویش است. در نتیجه کاری باقی نمی‌ماند جز اینکه در خود فرو روی و غرق در رویای خود به زندگی ادامه دهی.

گاهی فکر می‌کنم بزرگ‌ترین ترس من، شکست نیست نداشتنِ جسارته جسارتِ برداشتنِ اولین قدم، حتی وقتی راه رو نمی‌شناسم. انگار سال‌هاست پشتِ «شاید»ها و «بعداً»ها پنهان شدم؛ نه اونقدر شجاع که رویاهام رو دنبال کنم، نه اونقدر بی‌خیال که از اون ها دست بکشم. دلم می‌خواد یک روز از ترسِ قضاوت، از ترسِ اشتباه و از ترسِ نرسیدن عبور کنم. اون روز، شاید تازه زندگی رو شروع کرده باشم؛ روزی که جسارت داشته باشم حرفِ دلم رو بزنم، بدونم چی می‌خوام، و براش، بی‌وقفه تلاش کنم.

بدترین زندان، دیوار نداره، از ترس ساخته شده. سال‌هاست توی سکوتی زندگی می‌کنم که خودم ساختو. نه جرأتِ گفتنِ حرفِ دلم رو دارم، نه جرأتِ فهمیدنِ اینکه واقعاً از زندگی چی می‌خواهم. می‌ترسم حقیقت را پیدا کنم، چون شاید اونقدر دیر باشه که هرگز به اوون نرسم. هر روز آرزوهام را دفن می‌کنم و به خودم می‌گوم: «یک روز...» اما اوو «یک روز» از راه نمی‌رسد. شاید من از شکست نمی‌ترسم؛ از این می‌ترسم که تموم عمر، با جسارتِ زندگیِ نکرده پیر شوم. اینکه یک روز به گذشته نگاه کنم و ببینم تموم چیزی که نداشتم فقط کمی جسارت بود.

خسته ام خستهههه

من اگه کشش دو بار نمونه تیزهوشان دادن داشتم وضعیتیم این نبود🥸

امتحانشو‌بدهه

دیدی که گفتن بیا قبولت میکنیم دو بار🤡

تنها نیستی دیگه ناراحت نباش❤️‍🩹

واکنش جرجانی: