سپید و سیاه(شاید‌ گاهی‌ رنگی)

به قرن نوزده و بیستم که میرسیم. دوره ای میشه که اکثر اثار پرطرفدار از دلش پدید میان و اینجاست که از نود ارت کلاسیک انتقاد میشه و هنر های تجسمی از برهنگی نمادی میشه از یه بدن ساده و نرمال. کلیشه های کمال و صد زیبایی نقد میشن و از سوپر مدل های اون زمان تبدیل میشن به واقعیت هر انسان. این که من، شما و اکثر مردم دنیا چجوری دیده میشیم و اشکال نداره که بی نقص و کامل نیستیم، بدن واقعی ما خودش یه هنر کامله.

اما در همین حین ما تو قرون وسطی با گسترش مسیحیت داریم که چقدر این عنوان یه تابو شناخته میشه، مثل دیدگاه خیلی ها حتی الان. تو این دوره اثار برهنه خیلی کمتر میشن.

اگر یکم واقع گرایانه به دور از تابو ها نگاه کنیم متوجهیم که چقدر این سبک قدیمی هست چون برمیگرده به دوران "باستان" از یونان و روم. قطعا همتون مجسمه های یونانی رو دیدین و همین الان راحت میتونید مجسمشون کنین. میشه گفت همگی در قالبی از بی نقص ترین شمایل از بدن انسان هستن. عضلات تنومند، سینه ها و بازو های برجسته، چه در مردان و چه زنان، هنرمند تلاش خودش رو کرده تا اعضای بدن رو در بی نقص ترین حالت ممکن کنار هم نشون بده و این یک نمادی هست از "کمال، قدرت و زیبایی مطلق" برای هر انسان. این یه نما از سبک کلاسیک در نود آرته.

اکثرا دیدین یا خواهید دید بیشتر که خیلی از کار هام تو سبک nude art کشیده شدن. هممون میدونیم که این کاملا یه مقوله وسیع و گسترده در هنر هست. اما واقعا چه فلسفی ای میتونه داشته باشه؟ شاید همین الان که این رو میخونید بعضی هاتون دید شرمگینی داشته باشید نسبت بهش

اگه هستین یه ریز میخوام درمورد تاپیکی واستون توضیح بدم که خیلی تو اکثر کار هام بولده

و اینم از جدیدی ها با همون ترکیب قدیمی اما یه ایده ی تازه🎀

از قدیمی ترین ها وقتی اولین بار دوتا از دوست داشتنی ترین موجودات زمین رو تو یه قاب کشیدم

این آناتومی میتونست برام یه شروع باشه واسه یه مبحث جدید اونم چهار سال پیش هنوز هم منتظر روزیم که مارکر بخرم و طراحی لباسو شروع کنم😭

یه موضوع که باید بگم برای کارای بعدی اینه که من تو این چند سال سه دفعه امضا عوض کردم که یکیشون soead نوشته شده و جدید تر ها sorry?not کسایی که منو میشناسن میدونن خودمم کساییم که نمیشناسن برداشت غلطی نشه ممنون😭

این آناتومیمون چهار سالشه

طراحی باشه

میخوام از چند سال پیش شروع کنم از جایی که شروع‌کردم نه از جایی که تصمیم گرفتم عکس بگیرم

خوشحالم که بالاخره همه به هم میتونن دسترسی داشته باشن (بله ایتا روبیکا هاتونو پاک نکنین)

وصلیمو🎀

میبینم کههه

درود بر همه ی کسایی که نیستن یا شانسی وصل شدن مدتی هست که تو فکر اینجام سارینا هستم دوست شما در کنار تمام گیر و دار های زندگیم از بین هزار هزار عشق و علاقه که به ۹۸ درصدشون رسیدگی نمیکنم یه نقاشی میمونه واسم. در کل هنر های تجسمی امیدوارم یه روز به تعداد زیادیشون رسیدگی کنم بعد از مدت ها کلنجار با خودم از فرصت استفاده کردم تا وصل شم و جایی رو داشته باشم تا اگر این بساط مسخره بازی با اینترنت جمع شد کار هامو باهاتون به اشتراک بذارم و در بازه های زمانی پیشرفت های خودمو ببینم. خوشحال میشم که استقبال هم کنید تا پررو شم متشکر.