Faded Memories

اونی که دوسِت داره ازت نمیگذره، حتی اگه خار باشی لای دستاش.

من عاشق لبخندهایت نبودم؛ آن‌ها را همه دوست داشتند. من عاشق اندوهی شدم که پشت لبخند پنهان بود. عاشق آن سکوت که هیچ‌کس حوصله‌ی شنیدنش را نداشت. عاشق آن خستگی عمیقی که در چشم‌هایت لانه کرده بود؛ گویا سال‌ها بود که زندگی، آرام‌آرام از شانه‌هایت بالا رفته و بر روحت سنگینی می‌کرد.

‏چهره‌ی واقعی آدمارو بعد از اینکه باهاشون به مشکل خوردید میتونید ببینید.

خدایا از عمر اکسم کم کن به battery health گوشیم اضافه کن🙂‍↔️

‏و گاهی زندگی کردن ،بیشتر از خودکشی کردن دل و جرات می‌خواهد.

کاش گربه بودم و واکنشم به همچی"meow"بود.

توو ایران بودن خودش لانگ دیستنسه همه چی ازت دوره ؛ عشق، پول، آرزوهات، آرامش ،امنیت.

یه قسمت‌هایی از وجودم خاموش شدن که واقعا دوسشون داشتم. متاسفم برای خودم که نتونستم ازشون در برابر بزرگ‌سالی محافظت کنم.

نگران آمدن خزان باشم؟ مگر در باغ ما گلی ماند؟ لاله های وطنم را سرمای زمستان زد.

قد آغوش منی، نه زیادی نه کمی

خواستیم روزیمون حلال باشه،جوونیمون حروم شد.

حق با ونگوگ بود؛ غم، برای همیشه باقی می‌ماند.

اگر روزی فرا رسید که دیگر در کنارت نبودم؛ بدان برای نیامدن این روز، بسیار جنگیدم.

:)🖤

عاشق زمانی‌ام که واسه کسی موزیک میفرستم و کنارم پلی‌ش می‌کنه.