Faded Memories

آدما تغییر میکنن ؛ مثلا من ۳ سال پیش همه رو دور خودم جمع میکردم الان جمع بیشتر از ۳ نفر باشه میپیچونم،اونجا نمیرم.

اون قسمتی از من که سعی می‌کرد آدمارو نگه داره از بین رفته و دیگه وجود نداره.

‏با آدمایی که دوسشون دارید حرف بزنید؛ ‏وقتی ناراحتن، وقتی خوشحالن، وقتی عاشقن، وقتی دلخورن و نمی تونن ببخشن، وقتی غصه امونشونو بریده، وقتی اعصابشون خورده. ‏آدمیزاد اگه حرف نزنه، باید تنهایی بار درداشو به دوش بکشه؛ ‏حرف دل آدمارو پیر می کنه؛ حرف بزنید.

ترجیح می‌دم دیگه با آدم‌هایی ارتباط داشته باشم که بهم اضطراب و احساسِ کمبود ندن، امیدم رو‌ نگیرن و منو با کسی مقایسه نکنن. در واقع به این نتیجه رسیدم که آرامش، حاصلِ انتخابِ آدم‌های درستِ زندگیه. |محی جی|

تمومش کردم؛ وقتی که فهمیدم دارم خودمو واسه کسی که هیچ ترسی برای از دست دادنم نداره از دست میدم.

یکی از خصوصيات عجيبم اینه که همیشه حدس‌ها و فکر هام درسته! یا یه چیزی رو قبل از اینکه بیان بشه میفهمم! يا طرف بهم مسيج ميده من خوابم و همون موقع توی خواب، حس میکنم مسیح داده و بیدار میشم! دروغ رو خیلی قشنگ حس میکنم حتی اگه پشت هزار نقاب باشه! نمیدونم این خصوصیاتم خوبه یا بد، نمیدونم اینکه همیشه حقیقت رو میدونم خوبه یا بد، ولی میدونم تهش اینه که گول نمیخورم...

بعد رفتنت خیلیا اومدن خواستن جاتو بگیرن ولی من حتی پیش اونا هم از تو براشون میگفتم .

نیاز دارم برم کنسرت علی یاسینی؛ بگه حیف تو، حیف عشق ما.. بعد میکروفن رو بگیره سمت جمعیت از ته دلم بگم.. "شدی دوست داشتنی ترین اشتبام"

‏تو لیاقت آدمی رو‌ داری که میدونه چقدر سخت میتونه یکی مثل تو رو‌ پیدا کنه.

ما تنبل نیستیم، ‏بلکه مقدار محدودی انرژی داریم، که در حال حاضر داریم از همه اون انرژی برای ادامه دادن استفاده می‌کنیم...

. آرامش از جایی شروع شد که دیگه نخواستم همه منو بفهمن.

روزی صدهزار بار شکر که دیگه نه رو کسی حساسم،نه حال خوبو بدم به کسی بستگی داره،نه فکرم درگیر کسیه و نه جنگ عصاب دارم؛ سخت بود ولی بالاخره شد.

‏گاهی دلیل اینکه نمی‌تونی از یه رابطه‌ی اشتباه دل بکنی این نیست که هنوز دوستش داری؛ اینه که سال‌ها از خودت، آینده‌ت و آرزوهات رو توی اون سرمایه‌گذاری کردی. "مغز آدم از ضرر کردن بیشتر می‌ترسه تا از رنج کشیدنِ مزمن.

بعضی وقتا مجبوری؛ تو فضای بغضت بخندی، دلت بگیره ولی دلگیری نکنی، شاکی بشی ولی شکایت نکنی، گریه کنی اما نزاری اشکات پیدا بشن، خیلی چیزارو ببینی ولی نادیدش بگیری، خیلیا دلتو بشکنن و تو فقط سکوت کنی.

وانمود میکنم که از همه چی رد شدم،ولی ردش روی روح و روانم مونده.

‏میدونی چرا اون آدم‌هایی که بیشتر از بقیه در حقشون محبت کردی جای تشکر بیشتر بهت ضربه زدن؟ چون هیچ چیزی به اندازه‌ی دم دستی بودن ادم رو بی ارزش نمیکنه. هرجایی به اندازه‌ای که براتون ارزش قائلند، خودتون رو خرج کنید!