مُبـی؛

تموم شدن اون رمان/سریال مورد علاقت واقعا غمگینه من تونسته بودم خودمو با داستان اونا از واقعیت بیرون ببرم و حالا دوباره افتادم تو واقعیت..

شب، فقط تاریکیِ آسمان نیست؛ گاهی جایی‌ست که آدم، تمام سؤال‌هایی را می‌بیند که روز، جرئتِ نگاه کردن به آن‌ها را نداشت.

قاعده‌ای وجود ندارد که به درد همه بخورد. هر کس باید خودش راهی بیابد که او را نجات دهد.

وقتی انسانی از درد، دیوانه می‌شود؛ دیگران دردش را نه، فقط دیوانگی هایش را می‌بینند.

•مورات منتش.

سگ‌ها واقعا وفادارن، خصوصا سگ سیاه افسردگی.

و حیف عمرِ ما که داره هدر میره.

حیف.

حیف اون همه زیبایی ِ از دست رفته‌ی زیرِ خاک.

کسی در شهر نمی‌خندد جز مست‌ها، که آن‌ها هم زیادی می‌خندند.

طاعون / آلبرکامو

گیاه هیچ عجله‌ای برای رسیدن ندارد. با این حال، تقریبا همیشه به مقصد خود می‌رسد.

‌ آدم ها، تهی از توانایی نیستند، تهی از اراده اند.

ویکتور_هوگو

بعضیا نورت رو ازت میگیرن و بعد از تاریکیت گِله میکنن.

کاش پروانه بودم ،خوشگل و با عمری کوتاه.

هرکی باهاتون نون و نمک خورد لزوما رفیقت نیست. شاید گشنه بوده.

..

دلم گرفته چون آدم امن ندارم حرفامو بهش بزنم.

آدمیزاد عجیبه؛ تن به حقیقتِ محض نمی‌ده، ولی حاضره خودشو با هزارتا "نمی‌دونم"، "اما" و "اگر"، تا مرزِ جنون قانع کنه.

سازگاری دائمی آدم رو فرسوده میکنه، آدم باید بلد باشه وقتی از چیزی ناراضیه، سکوت نکنه، گاهی لازمه طغیان کنه، نه برای خراب کردن، بلکه برای نجات خودش.