-sunlight-

ایران کللللللل

پرسید: او هم تو را می‌خواست؟ به اندازه‌ی یک قرن سکوت کردم. و سپس گفتم:هیچ‌وقت مطمئن نشدم.

یه ایرانی هیچوقت زندگی نکرد.

𝑯𝒂𝒑𝒑𝒚²⁰⁰🛐

Happy 200🐣✨️

نگاهش می‌کنم شاید بخواند از نگاه من، که او را دوست می‌دارم ولی افسوس او هرگز نمی‌داند!

بلاخره همه یک روزی می‌میرند و صد سال که بگذرد، دیگر هیچ کس درباره‌ی این که دیگران که بودند و چطور مردند سوال نمی‌کند. پس بهتر است همان طور که دلت می‌خواهد زندگی کنی و همانطور که دوست داری بمیری.

در جوانی حقِ ما این مرگِ تدریجی نبود مثل یک پروانه دائم، دورِ غم ها سوختیم.

فراموشت میکنم، با اولین برف تابستان.

آن دختر شعر بود، اما کسی را دوست داشت که نمیتوانست، حرف دلش را بزند؛

ناشناس🌝

او هرگز نخواهد فهمید که من از غم نبودنش به خیال بودنش پناه میبرم!