آوا༄

همیشه حق با دختریه که لیلیوم دوست داره.

شاید واژه هایش جرئت کنند چیزی را بگویند که ما از گفتش میترسیم؛)

دیگر خبری از "می‌گذرد" نبود؛ هر غمی آمد کماکان ماند.

‘احساس می‌کنم پشتِ دری بسته هستم که طرفِ دیگرش تو زندگی می‌کنی و هیچ‌گاه باز نخواهد شد.

حالمان خوب بود تا اینکه وابسته چیزهایی شدیم که به ما تعلق نداشتند.

- خونه‌یِ من اونجاست که بویِ تو باشه.

قلب‌ها گاهی بیشتر از آنچه توان دارند، می‌سوزند.

مدتی است که همه چیز را کنار گذاشته ام، حتی خودم را . این روز ها دیگر بحثی برای فهماندن چیزی به کسی ندارم، جهان و ادمهایش را همانگونه که بودند، رها کرده ام. این ادمها نمیخواهند چیزی جز انچه خودشان میخواهند را بشنوند. و هر چه بیشتر، ارامش و پیدا کردن خودم را میخواهم.

همین که مراقب باشی از یه جایی به بعد وارد بازی کسی نشی و به رسمیت نشناسیش؛ یعنی برنده‌ای

‏’تمامی عیب‌هایت را دوست دارم جز نبودنت را...