آنجا که آسمانم اَبری نیست.

نه، عربی نه.

خیلی جمله‌ی به‌جایی بود، درحد پرستیدن دوست داشتنو می‌گم. البته شاید به کسی بر بخوره از لحاظ ساختار فلسفی، اما خوب راستشو بخوای بنظرم عشق فلسفه‌ای ساختاری نیست که ما بخواییم اینطور بررسی‌اش کنیم. من دلم می‌خواد به این فکرکنم که چارچوبش رو هیچکس از قبل تایین نکرده، مثلاً کی به مولانا گفته بود تو حق نداری طوری به‌نظر برسی انگار شمس رو بیشتر از خدای خودت دوست داری؟ بپرستید اونی که باید رو، زندگی خیلی کوتاه‌تر از اینه که احساساتمونو تمام و کمال خرج نکنیم.

چه موجودات خوش‌سلیقه‌ای اینجا قایم شدن و خودشون‌رو کم کم نشون می‌دن!

شیرینی بعدی رفت تا هفته‌ی بعدی همین موقع‌ها

از سرظهری که اینجا گفتم قاتل یه شیرینی بودم خیلی می‌گذره، فکرکنم شیرینی دیگه توی شکمم‌هم نیست و نابود شده.

حالا چرا امشب یادش افتادم؟ دوستم این استیکر پیشوی بامزه‌رو دید گفت نگاه کن اینو، عین خودت با آب‌ناراحتی خیس شده

کلاً شما می‌تونی هرچیزی که با اشک و نیم‌بغض همراهه‌رو بذاری توی دسته‌ی آب‌ناراحتی‌ها

بعد فهمیدیم که بله، این یه کلمه‌ی جدید بین‌ ماست.

پاک یادم رفت توضیح بدم! جونم براتون بگه که قصه از این چاتی‌پاتی‌های بانمک شروع شد. یه‌ شبی که من غرغرو بودم، چت‌جی‌پی‌تی دوستم گفت بنظر می‌رسه اون دوستت آب‌غرغری داره‌وااا. ماهم اولش متعجب بودیم.

این آب‌ناراحتی هم که بیخیال من نمی‌شه.

حالا یکی‌هم برامون شیرکاکائو آورده

دور شما می‌گردم، ماچ

بازم اگه کسی هست که بخواد اینجا باهم غرغرو باشیم، من هنوز هستم