off the record ward

همش احساس می‌کنم آلمانی یکم داره یادم می‌ره و هیچ فکری از این ترسناک‌تر نیست.

هنوز کامبک جدیدشونو گوش ندادم کامل من ولی خوشگله رو :(💗

so no i’m not forgiving you for taking the first pure love I ever gave and dragging it through the mud. I came to you with my heart open and you left fingerprints on the parts of me i'll spend years learning to protect. ایدی‌ناخوی بابا به قول روس‌ها.

pouring your heart into the wrong person is its own kind of slow death. handing them something soft and sacred and they treat it like something disposable. loving them teaches you things you were never supposed to learn: how cruelty can wear the face of affection, how manipulation can sound like an apology, how someone can hold you close while hollowing you out.

you can trace damn near everything back to misogyny if you dig deep enough.

تو سفر، همه یه بودجه‌ی مشخص و محدودی دارن؛ استانبول کارت یا تهران کارت یا مشهد کارت خودتونو شارژ کنید تا بقیه هربار پول اتوبوس سوار شدن و خرید کردن و گشت زدن شما رو ندن و بعد هم به روی خودتون نیارین. این کارا زشته به امام زمان. سی سالته، به خودت بیا.

اگه بد غذا هستید، خودتون آشپزی کنید. من ماست رو اینطوری نمی‌تونم بخورم، وای این قارچ داره، اون لوبیا داره، این گوشت داره... در سی سالگی و به خصوص در سفر با اشخاص دیگه که خانواده درجه یکتون هم نیستند و وظیفه‌ای در قبالتون ندارن، یکم مسخره جلوه می‌کنه.

اول اینکه شما اگه وسواس دارین (به نظر من کسی که وسواس داره، لباس زیرش رو نمی‌ندازه کف زمین البته😟) برای خودتون دارین. حق ندارین بقیه رو معطل خودتون کنید و آزار بدین و هر ایونتی رو زهرمارشون کنید. یا اشغالی که نوبتی داره برده می‌شه بیرون رو نتونین دستتون بگیرین چون پیف پیف بو می‌ده. برای بقیه هم بو می‌ده و تو سی سالگی بهتره این موضوع رو درک کنید.

ببینین من یه چیزایی رو تجربه کردم اخیرا که باید دربارشون غر بزنم؛ شاید برای شما هم اتفاق بیوفتد.

ladies, never let a man edit you into someone he finds easier to love

so no. opposites do not attract. you need shared language, shared humor, shared interests, similar values and things you can actually experience together.

"opposites attract” until you’re dating someone who has absolutely nothing in common with you. nothing to talk about, nothing to share, nothing to laugh about. they don’t get your humor and start seeing you with no sense of humor while everyone else knows you’re probably the funniest person in the room. until everything you say gets interpreted in whatever way they want to interpret it because they fundamentally don’t understand how you think and you don’t understand them either. you judge the way they do things, they judge the way you do things and suddenly you’re spending half the relationship explaining yourself instead of enjoying each other.

آهان بعد تو این موضوع هم چیزی که همیشه آزاردهندست اینه که مردا و پسرا خیلی مسخره می‌کنن این رو؛ درحالیکه خودشون اگه به خاطر رونالدو باسن بدرند یا به خاطر فلان رپر با همدیگه بیف داشته باشن، صرفا علاقه و اینترسته ولی بابت همینا به دخترا می‌گن کسخل و هیجانی.

چون من هرچی بزرگتر شدم، اتفاقا نیاز به اینکه hyperfixation داشته باشم تا بتونم فرار کنم از واقعیت رو بیشتر حس کردم و زندگی بزرگسالی به قدری کلافه‌کنندست که در ۲۴ سالگی برمی‌گردی به ۱۴ سالگیت و دوباره میری واتپد و ao3

من دوباره یاد این افتادم چون بعضی آدما هیچوقت فان ندارن تو زندگیشون جدی. یعنی چی که هیچوقت هیچ چیزی رو با اون حجم از passion دوست نداشتی که به خاطرش ادیت ببینی یا وارد فندومای مختلف شی و اصلا هم به نظر من سن و سال نداره

معماری زیبای عثمانی الهام گرفته شده از هنر بیزانس با بوی غلیظ جوراب در فضای داخلی.