چایی بخوریم؟

بابا من از وقتی یادمه این کوفتی باهامه

بدم میاد از اینکه همش میگرنم میگیره

خوشم نمیاد از آدمایی ک ب هرکی می‌رسن ی چی میپرونن

خوشم نمیاد از آدمایی ک راجب همه چی نظر میدن

حتی نمیتونم یکیو دو روز تحمل کنم

خب ک چی ؟

مثلا بری تهران علوم پزشکی هم بخونی

ن جدی ک چی مثلا دوسال زندگیتو گذاشتی پای حقوق زنجان اصلا درسم نخوندی اوکی بری تهرانم همیناس

اصلا دوباره کنکور بدم برم تهران؟ خب ک چی اخه

هزار بار از ترم یک تا امروز فک کردم برم ی رشته دیگه بخونم شاید حالم بهتر شد؟

از اینکه برا من نمیشه

از اینکه همش حس بدی دارم

از زندگی کردن

واقعا خستم

نکنه کارشناسیم تموم شه ندونم دارم چیکار می‌کنم؟

نکنه سی سالم بشه و هیچ چیزی تغییر نکرده باشه؟

من، رشتم، تلاش کردنم، هر روز نا امید شدنم

همه چی اشتباهه انگار

حتی رشته ای ک دوسش داشتمم حالمو خوب نکرد.

واقعا کی؟