دیگه کسی رو نمیشه جدی گرفت؛
کسی اونقدر واقعی نیست که بوی موندن بده. کسی انقدر شبیهت نیست که بتونی از بغضات واسش بگی کسی انقدر دوستت نداره که از هیچی نترسی، کسی نیست و این یه واقعیت تلخه، این دنیا از درون خالی شده و ما به صبر و تنهایی محکوم شدیم.
یه چیزی که واقعا نمیتونم تحملش کنم؛ اینه که نادیده گرفته بشم. اگه سرت شلوغه، فقط بگو. اگه حال حرف زدن نداری، فقط بگو. اگه دیگه نمیخوای تو زندگیت باشم، بازم فقط بگو. تکلیفمو مشخص کن.