400
Subscribers
-524 hours
-287 days
-10630 days
Posts Archive
400
زيادى از معمولى بودن‌ميترسيم...
ما با صداى بلند آواز نميخونيم چون ميترسيم ديگران بفهمند كه صداى فرشته‌هارو نداريم...
ما موسيقى نمينويسيم چون موتزارت نيستيم ...
ما نقاشى نميكنيم چون پيكاسو نيستيم...
ما به آدمها نميگيم كه دوستشون داريم چون ممكنه حین گفتنش صدامون بلرزه...
ما سعى میکنیم وقتى گريه میکنيم زيبا باشيم...
ما نميرقصيم چون خيلى توش تبحر نداريم...
واقعيت انسان بودن ما اينه كه ما تو خيلى چيزها معمولى‌و متوسط هستيم
پس خودت رو از لذت بردن از چيزهايى كه دوستشون دارى محروم نكن، فقط چون توى اونها بهترين نيستى
با تمام توانت آواز بخون و اجازه بده كه صدات بلرزه
گريه كن و نگران زشت شدنت نباش چون زندگى كوتاه‌تر از اونه كه‌از یک انسان معمولى بودن بترسى
