انعکاس

بیا که وقتش رسیده چشمام به راهت خشکیده‌

تو که نازنده بالا دلربایی ... تو که بی سرمه چشمون سرمه سایی تو که مشکین دو گیسو در قفایی… به مو گویی که سرگردون چرایی؟ بمیرم تا تو چشم تر نبینی شرار آه پر آذر نبینی چنان از آتش عشقت بسوزم که از ما رنگ خاکستر نبینی… دلم دردی که دارد با که گوید؟ گنه خود کرده تاوان از که جوید…