حُبّیات؛

آیا روزی خواهد آمد که سرزمین من، غرق شادی و آبادی بشود و رخت اندوه از تنش جدا شود؟

بازم داره به #جنوب حمله میشه…💔

شکرت؛

«و سلام بر کسانی که اندوه ما را کوچک نمی‌شمرند، حتی زمانی که از آن خسته شده باشند.»

«و سلام بر کسانی که اندوه ما را کوچیک نمی‌شمرند، حتی زمانی که از آن خسته شده باشند.»

در نامه‌ای به پدرش نوشت: «پدر، بار سنگین روی دوشت را زمین بگذار و زندگی کن. از تو بابت تمام روزهایی که مراقبم بودی، ممنونم و حالا نوبت من است که مراقب خودم باشم. می‌خواهم از این پس تو اولویت زندگی خودت باشی و بار سنگینی را که سال‌ها به دوش کشیده‌ای، زمین بگذاری.»

شما اینو بدونید اگه یه روزی جایی دلتون شکست؛ حالا اگه دوست نداشتید سفره دلتون رو برا کسی باز کنید، با پیغمبر اکرم در میون بذارید از ناراحتی هاتون باهاش حرف بزنید .. یا صلوات بفرستید یا زیارت پیغمبر بخونید یا حدیث کساء بخونید، من امتحان کردم بارها .. - شیخ حامد کاشانی

همان که پس از او هیچ دختری زنده به‌گور نشد… 💚

اون موقعی که فمنیست تو دنیا مُد نبود، پیامبرِ ما مدافع حقوق دخترها و زن‌ها بود ./

تو چه می‌دانی وسط یک روز شلوغ آدمی که به یک نقطه خیره می‌ماند، وقتی موسیقی خاصی به گوشش می‌رسد در آن نقطه‌ی کوچک که به آن خیره شده چه چیزهایی می‌بیند، چه چیزهایی می‌شنود و چه چیزهایی احساس می‌کند.

از زیباترین دست نوشته‌هایی که خواندم نوشته‌ی مرید البرغوثي ‌شاعرِ فلسطینی برای همسرش بود: «در تابستان سال ۱‌۹۷۰ یک خانواده شدیم و خنده‌ی او خانه‌ام شد...»

نتألم و نبكي... نحزن و نصمت... و تمر الأيام، ثم ندرك أن قضاء الله كان أجمل من كل التوقعات. «درد می‌کشیم و گریه می‌کنیم... غمگین می‌شویم و سکوت می‌کنیم؛ و روزها می‌گذرد، سرانجام می‌فهمیم که تقدیرِ خداوند بسیار "زیباتر" از انتظاراتِ ما بوده است.»

توی یه کتابی خوندم که می‌گفت: «دلم میخواهد در دنیایی از کتاب,دریا، قهوه و روزهای بارانی، مدتی گم شوم.» بنظرم بهترین تراپی‌ای که میشه تجربه کرد همینه.

بغض؛

وضعیت پول‌ها‌ به محض ورود به حسابم: