en
Feedback
یا الان یا هیچوقت .

یا الان یا هیچوقت .

Open in Telegram

اینجا پناهگاه روزهای سخته! جایی که یاد میگیریم تحت هر شرایطی ادامه دهنده باشیم:) کبوترِ نامه رسانِ من @Grayoxbot پیاماتو به دستم میرسونه✨

Show more
The country is not specifiedThe category is not specified
1 252
Subscribers
+1824 hours
+467 days
+8730 days
Posts Archive
یعنی امروز واقعا اخرین روزیه که بهمون میگن کنکوری؟ :) در پوست خود نمیگنجم.✨

صبح بخیر

sticker.webp0.00 KB

خدایا یه خواب آروم هم آرزو شده. روانی شدم بخدا.

همچنان.

و من هنوز خوابم نبرده.

در دومین روزِ پایانیِ دوام آوردن.. یه روز پر از استرس، بی قراری، ترس، درد، وحشت، ناامیدی، نگرانی، احساس ناکافی بودن و ... اما
در دومین روزِ پایانیِ دوام آوردن..
یه روز پر از استرس، بی قراری، ترس، درد، وحشت، ناامیدی، نگرانی، احساس ناکافی بودن و ... اما من هنوزم ایستادم، هنوزم زندم و هنوزم نفس میکشم و نمیزارم تلاشام بخاطر اورثینکای وقت بی وقت هدر بره خدایا حواست بهم باشه، تو تنها پناه منی.

sticker.webp0.00 KB

صرفا و صرفا بزرگترین مطلبی که یاد گرفتم این بود امید لازمه ادامست ؛ ولی اگر امید داری باید براش زحمت هم بکشی امید بدون زحمت ؛ واهیه و اینکه به هیچکس هیچکس اعتماد و تکیه نکنم رو حرفاشون چون نمیدونم هر کس( آدما ) میتونه تا چه اندازه دو رو باشه :) با آرزوی موفقیت برای همگی و اینکه راستی ذهنیت کل ماجراست و ته قضیه :)

بعضیا هم اینجوری قلب مهربون و پاک دارن:)

ایشالا منم فردا مینویسم میفرستم

sticker.webp0.00 KB

بچه ها متنای همدیگه رو بخونید و به خودتون یاداوری کنید چرا و برای چی اینجایید مبادا روزای اخر نا امیدی بهتون غلبه کنه و شما رو از رویای بچگیتون دور کنه:) این چالش رو دقیقا برای این گذاشتم که یادتون نره چرا شروع کردید که اینجایید!✨

تموم :)

Repost from N/a
خب منم ازینا
- چی باعث شد تا الان دووم بیاری؟
میخواستم یه بارم شده به خودم نشون بدم میتونم دووم بیارم ی بارم شده لحظه و ثانیه های تاریکو کنار بزنم یه بارم که شده وقتی تو اوج ناامیدی ام از جام بلند شم و سینه خیز و زخمی ادامه بدم ادمای زیادی کمکم کردن و البته دوست ده سالم که تماما کنارم بود هرروز حرف میزدم و غر میزدم و اون بجز درک کاری نکرد و اینکه من مدیون خودم بودم مدیون زجری که برای درس خوندنم کشیده بودم مدیون شیش سالی که تنها و دور از خانواده بودم مدیون چندین سال پشت کنکوری من نیاز داشتم ب موفقیت برای رخ دادن خیلی اتفاقا نمیخوام فاز بد بدم بگم اره بازم رقم نخورد یا نمیخوره برام امیدوارم که بشه!درواقع میشه!تلاش گم نمیشه! و درنهایت خب اولویت خوشحالی خودم و خانوادم ام دخیل بود

چه چیزی رو توی مسیر کنکور یاد گرفتید که اگر کنکوری نمیشدید هیچوقت بدستش نمیاوردید؟
من ادمای جدید دوست جدید زیادی پیدا کردم یه عالمه ادم با فهم و شعور با فکر ادمی که حتی مبلغی بابتش دریافت نمی‌کردن انسانیت و یاد گرفتم کنکور خیلی چیزا یاد داد بهم اینکه آدما نمیمونن اینکه تعداد آدمایی که بفکرتن انگشت شماره و اره و حتی از خانواده نباید توقع داش البته یک سری افراد مثل نور مثل معجزه وارد زندگیت میشن و بدی هارو جبران میکنن خلاصه اره در اکثر مواقع تو تنهایی ....

Repost from N/a
خلاصه بگم.! چیزی که باعث شد دووم بیارم، این بود که همش به این فکر میکردم که سال بعد برم دانشگاه و دهن یَک یَک فامیلا دوست و آشنا رو ببندم!🎀. و مسیر کنکور مزخرف ترینه،‌ولی بیشترین چیزی که یاد داد، دیسپلین، حفظ کردن روحیه، مثلا اینکه اگه یک روز حتی ۱ ساعت خوندی ینی خودتو از اون چاله صفر ساعته نجات دادی،و بیشترین چیزی که یاد داد مهم بودنه خودمونه،ارزش خودمونو بدونیم تو هر مرحله ای که بودیم تو مسیر کنکور خودمونو آینده مون باید تو اولویت باشیم!!!

Repost from N/a
سوال اول:فقط اینده بعد از کنکورم و رویا هام که هیچ کدوم ذره ای نزدیک رشته دانشگاهم نیستن سوال دوم:دیسیپلین داشتن.اینکه یه روز ۱۶ ساعت بخونی یه روز ۶ ساعت به هیچچ دردی نمیخوره حالا اینو توی باشگاه و کارهای روزانه ات هم قراره بده

Repost from N/a
۱.راستش بیشتر از انگیزه، سماجت بود. من از باختن می‌ترسم؟ نه، بیشتر ازش متنفرم. برای همین حتی وقتی خسته بودم، وقتی برنامه‌هام نصفه می‌موند یا از حجم کاری که داشتم می‌ترسیدم، یه جایی دوباره خودمو جمع می‌کردم و ادامه می‌دادم. فکر کنم یه بخشی از دووم آوردنم هم این بود که نمی‌خواستم آخرش حس کنم خودم خودمو جا گذاشتم. ۲. کنکور در واقع برای من فقط یه آزمون نبود؛ منو رشد داد و یه بخش بزرگی از شخصیتمو ساخت. بهم یاد داد تهِ تهش، خودتی و خودت. اینکه ممکنه خیلی‌ها کنارت باشن، ولی اون لحظه‌ای که باید بلند شی و دوباره شروع کنی، خودتی که باید دست خودتو بگیری. از همه مهم‌تر، تونستم یه جایی با خودم آشتی کنم. فهمیدم لازم نیست همیشه بهترین نسخه‌ی خودم باشم تا ادامه بدم؛ گاهی فقط باید دوباره شروع کنم. شاید چیزی که آخر کنکور بیشتر از هر رتبه و نتیجه‌ای با خودم می‌برم، آدمیه که توی این مسیر از خودم ساختم. :)

خیلی چیزها بوده که دلم خواسته زندگیشون کنم ولی خب قلم روزگار واسه منم اینطوری نوشت که نشه من هیچوقت نداشتم و حس نکردم داشتنشو و شد یه حسرت واسه قلبم از اون موقع هرجا که رفتم و بودم کنارم داشتمش ولی همیشه اون خلا حس میشد برام🫠 شاید واسه همین اسم چنل همین شد " بخاطر لبخند بابا تو آسمونها" سوای از این بخاطر تموم سختی‌هایی که تو زندگی واسم رقم خورد نمیخواستم کم بیارم که تهش مدیون خودم باشم و تلاش نکرده از بازی دست بکشم
کنکور همونطور که خیلی آسیب ها به جسم و روحم زد کمک کرد یاد بگیرم با هر دردی ادامه بدم بهم فهموند تو همیشه تنهایی فقط آدما تماشاچی های خوبین تونست اینو بفهمم که هیچ چیزی یه شب‌ِ به دست نمیاد و هر روز صبورتر از قبل باشم بهم پشتکاری رو داد که شاید سخت میشد توی هر مسیر دیگه‌ای بری