.（青）- ༒.·

چه تلخ است این فراموشی که هر شب یادت می‌آرد چه سرد است این زمستانی که از آغوش تو جا ماند تو را در شعرها کشتم، ولی در واژه‌ها زنده‌ای چه پارادوکسِ عجیبی‌ست؛ تمام شدی، هنوز ادامه‌ای.

سابینا بخواب

چه تلخ است این رهایی که به بندم می‌کشاند چه خاموش است این فریاد که نامت را می‌خواند تو را گم کرده‌ام اما هنوز از آنِ تو هستم چه پارادوکسِ غمگینی‌ست از تو دورم، با تو هستم.

چه تلخ است زنده ماندن در نبود آنکه جانم بود چه نزدیک است پایانم، اگر آغازم همان غم بود تو را از خویش می‌رانم، تو را در خویش می‌جویم چه پارادوکسِ محضی‌ست از تو می‌گریزم و به تو می‌رویم

البته آهنگ

وای عاشق شعر نوشتنم حتی اینگلسی

چه تلخ است این سکوتی که صدایت را به یادم داد چه شیرین است آن دردی که مرا از تو نجاتم داد تو دوری و درونم، هر نفس نزدیک‌تر هستی چه پارادوکسِ تلخی‌ست نیستی، اما هنوز هستی

تو رفتی و من از خود هزاران بار پرسیدم، چرا در اوج بودن، این‌چنین از خویش دورم؟ تو شدی آتش سردی که در جانم نشستی، و من در فریاد خاموشم، هنوز از تو شکستم.

انقد خوشگلی من خجالت کشیدم خانم محترم

“Me

بخدا که

انقد خوشگله هااااااا

میدم دارچین بخورتت

دوستم نبینم ازین حرفا بزنیا

فرشته به این نازی

باورت میشه به خودش گفت اعتماد به نفس ندارم؟

این خانم رو می‌بینید؟ https://t.me/radicalnikl