euzahra...

پاییز و دمنوش خوشمزه،یه پله جلوتر از تموم فصل ها🍂

یه جایی از زندگی، آدم دلش می‌خواد بدون جنگیدن، بدون توضیح دادن و بدون قوی بودن، فقط کمی آروم بگیره. دنیا برای چند لحظه دست از سخت گرفتن برداره و حال دلش رو به خودش بسپاره.

دیشب بعد مدت‌ها دوباره افتادم به جون گپ و حرف زدن:) حرف از غذا شد و یه صبحونه‌ی معروف تبریزی یاد گرفتم، منی که اصلا اهل صبحونه خوردن نبودم، درستش کردم و واقعا عاشق طعمش شدم... 🙃

از زندگیِ استرس زا، بعد کنکور متنفرممم:)

امروز خود کتاب هم رسید،از فردا قراره همدم دردهای معده‌ هم باشه، ببینم با من چه میکنه…)

دو روزه معده‌ دردم نه‌ تنها علاج نشده، بلکه هر روز بدتر از دیروزه… اونوقت من بعد از مدت‌ها باید اولین آزمونم رو بترکونم، انگار بدنم دقیقا همین روزا رو برای همکاری نکردن انتخاب کرده…)

گاهی از شدت خستگی، حتی حوصله‌ ی توضیح دادن دردها رو هم نداری فقط دلت می‌خواد یکی بفهمه، بدون اینکه مجبور باشی برای فهمیده شدن، هزار بار خودت رو توضیح بدی.

راستی اینم داشته باشین نیازمیشه http://ble.ir/eu_zahra

از جمعه ها متنفرم

ماندن همیشه به معنای کنار کسی بودن نیست، گاهی بوی ماندن از یک خاطره بلند می‌شود، از عطر گلی خشک‌ شده لابه‌لای کتابی قدیمی، از صدایی که دیگر شنیده نمی شود و از لحظه‌هایی که سال‌ها گذشته، اما هنوز جایی در دل آدم نفس می‌کشند. بعضی چیزها تمام می‌شوند، اما عطرشان نه.

نفری سه مرتبه صلوات به نیت ولادت حضرت زینب

روز پـرسـتـار مـبـاركــ

شهر با هیاهوی مسافرها زندست… شب های خلوت و بی هیجان امروز،خالی از هر داستانی بود:)

انسان ها گاهی یادشون میره که چقدر میتونن روی زندگی همدیگه اثر بذارن، با یه حرف، یه رفتار یا حتی یه بی‌توجهی ساده. کاش بیشتر حواسمون به دل هم باشه، کاش قبل از رفتن، قبل از رنجوندن و قبل از دیر شدن، قدر چیزایی رو که داریم بدونیم. هیچ‌ کس نمیدونه سهمش از زندگی چقدره، اما میتونه کاری کنه که بودنش برای کسی، خاطره‌ ی قشنگی باشه.

زر میزنن از پیشرفتت خوشحال میشیم، یه قدم ازشون جلوتر برداری از حسودی میترکن!

کاش بیشتر حواسمون به همدیگه باشه، به حرفایی که میزنیم، به دل هایی که میشکنیم و به آدمایی که شاید هیچ‌ وقت نگن از رفتارمون ناراحت شدن. من فکر می‌کنم قشنگی آدم بودن به اینه که حواسمون باشه از کنار کسی رد نشیم و یه تیکه از آرامشش رو با خودمون نبریم.

نجات دهنده ی امروز📚