The last of us ᰔ
Open in Telegram
⭒در من چیزی گم شده،از آرزو فراتر ♡دانشجوی مامایی ♡آنلاین شاپم @lumighazal ✮ناشناس t.me/BluChtBot?start=67a5a009b1dfae808945
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
1 077
Subscribers
-524 hours
+637 days
+16530 days
Posts Archive
1 072
هیچ مردى در خانهاش نيست، الّا من.همه رفته اند جنگ، بعضى كشته شدهاند، بعضى هم قرار است كشته شوند.من نمیخواهم بميرم.
نمیخواستم بميرم،امّا آيا خودم به استقبال مرگی رفته بودم؟لابد بوى خاک میدادم.گفتم شايد بوى خاك از سالها بيش در تنم يا لاى موهام مانده است.صداى خندههاى خودم را از راه دورى مىشنيدم چرا گريه مى كنى؟
نمیدانم.
به خاطر كى؟نكند چيزهايى هست و ما بى خبريم!
آره، خيلى چيزها هست.
و با لگد يكى از شمعدانىها را توى حوض انداخت و آب را گل آلود كرد.
«سال بلوا|عباس معروفی»
18 Feb, 16:23
1 072
کاش تمام این روزها خواب بود.کاش کسی بیدارم میکرد و این روزها را جز جوانیام حساب نمیکرد.
17 Feb, 17:26
1 072
گفتم:من دست شما را شستهام، يادتان نيست؟
گفت:حيف كه من از دنيا دست شستهام.
گفتم:حتی از من؟
«سال بلوا|عباس معروفی»
17 Feb, 17:19
1 072
مردها هميشه تا آخر عمر بچهاند،اين يادت باشد.
«سال بلوا|عباس معروفی»
17 Feb, 17:17
1 072
گفت: بوى خاک میدهى، بوى خيانت میدهى، بمير، بمير.
«سال بلوا|عباس معروفی»
17 Feb, 17:16
1 072
تو دلم گفتم كاش آدم بتواند دنيا را بالا بياورد و اين همه دروغ و ريا نبيند.دنيا به دست دروغگوها و پشت هم اندازها و حقه بازها اداره میشود،مرده شورش ببرد.
«سال بلوا|عباس معروفی»
17 Feb, 17:14
1 072
يك لحظه به فكرم رسيد كه ماهىها از ترس آدمها ماهى شدهاند و به آب پناه بردهاند، ولى آن جا هم در امان نيستند.
«سال بلوا|عباس معروفی»
17 Feb, 17:12
1 072
زن هاى ديگری را هم میشناختم كه يا نشمه میشدند،يا عنكبوت قالى،يا وامانده در پلههاى خانه پدرى،و يا چه اهميت دارد؟ معصوم مىزد و من هنوز صداها را میشنيدم.حسرت خوابهاى قضا شده،حسرت ملافههاى سفيد،حسرت بوى خاكى كه مدام مرا برمیگرداند،و حسرت شبهايى كه گم كرده داشتم و نمیتوانستم بخوابم،آخ كه من چقدر حسرت به دل بودم.
«سال بلوا|عباس معروفی»
17 Feb, 17:09
1 072
بجه كه بودم خيال مى كردم همه چیز مال من است، دنيا را آفريدهاند كه من سرم گرم باشد، آسمان، زمين، پدر، مادر، درختها، اسبها، كالسكهها و حتی آن گنجشكها براى سرگرمى من به وجود آمدهاند.
بعدها يكى يكى همه چيز را ازم گرفتند. مايعى در رگهام جارى بود كه میگفت اين مال شما نيست، راحت باشيد. پسرى كه عاشق كبوترها و خرگوشها بود، خودش را به درختى دار زد.چرا؟ مادر گفت بماند براى بعد. كاش تولد من هم مىماند براى بعد، به كجاى دنيا بر میخورد؟
«سال بلوا|عباس معروفی»
17 Feb, 16:48
1 072
حالا چهل روز که نیستی.باورم نمیشد دیگه نباشی،باورم نمیشد دیگه صدات را نشنوم،تا وقتی که اومدم خونتون و پاهام حتی توان یه قدم جلو اومدن هم نداشتن.دیدم همه جا خونه پر از گل بود،دیدم همهجا خونه عکس تو بود،دیدم اون کفشهای بچگیت را گذاشتن بودن رو میز ولی دیگه تو نبودی،دیگه تو جلو در منتظر من نبودی،دیگه اون ادم تو اون خونه نبود.دیدم که همهجا دنیا شده عکس تو.دیدم تو نیستی ولی حالا دیگه همه آرزوهای تو را میدونند.تو خوش قلبترین همبازی من بودی.همیشه به یادت خواهم ماند.🤍🕊️
16 Feb, 18:06
