en
Feedback
مَه‌خوربانو‟

مَه‌خوربانو‟

Open in Telegram

🔴 واپسین ستارهٔ خاندان | به‌زودی 🔴 نویسندهٔ «واپسین ستارهٔ خاندان» «آواز زِره‌ها و زُلف‌ها» | «منظومهٔ مِهر و مَه» «خورشیدِ درون، مهتاب بر کمان» 🌞🌙🏹 ارتباط: @mahkhorbanoobot راحت تریم اینجا: https://t.me/+Fxk1tMnH0WQxNmM0

Show more
The country is not specifiedThe category is not specified
249
Subscribers
-324 hours
-57 days
+630 days
Posts Archive
اما عزیز من.. شیفته درختان ریشه دار باش که هنگام پاییز، خبری از آن شکوفه های بهاری نیست..

Repost from N/a
اما عزیزِ من، هنگامی که به جای ریشه‌ی یک فرد عاشق گل و شکوفه هایش میشوی، در پاییز چه خواهی کرد؟!

😪😕

گمان میکنم ویژگی همه نویسنده هار داشتم..

𝘞𝘩𝘪𝘤𝘩 𝘭𝘪𝘵𝘦𝘳𝘢𝘳𝘺 𝘩𝘦𝘳𝘰𝘪𝘯𝘦 𝘢𝘳𝘦 𝘺𝘰𝘶? 𝜗ৎ ‍ ꒷꒦︶꒷꒦︶ ๋ ࣭ ⭑꒷꒦꒷꒦︶꒷꒦︶ ๋ ࣭ ⭑꒷꒦ کدوم شخصیت زن ادبیات بیشتر شبیه
𝘞𝘩𝘪𝘤𝘩 𝘭𝘪𝘵𝘦𝘳𝘢𝘳𝘺 𝘩𝘦𝘳𝘰𝘪𝘯𝘦 𝘢𝘳𝘦 𝘺𝘰𝘶? 𝜗ৎ ‍ ꒷꒦︶꒷꒦︶ ๋ ࣭ ⭑꒷꒦꒷꒦︶꒷꒦︶ ๋ ࣭ ⭑꒷꒦ کدوم شخصیت زن ادبیات بیشتر شبیه توئه؟ ⚘

پادکست دیگمون آخر هفته منتشر میشه😍

Bouna sera

هر رهگذری ؛ محرم اسرار نگردد صحرای نمکزار چمن زار نگردد ! هرجا که رسیدی رفاقت مکن ای دوست هر بی سرو پا ؛ یارِ وفادار نگردد .
صائب تبریزی

🌞𖧧

-2147483648_-210483.webp4.18 KB

هر رهگذری ؛ محرم اسرار نگردد صحرای نمکزار چمن زار نگردد ! هرجا که رسیدی رفاقت مکن ای دوست هر بی سرو پا ؛ یارِ وفادار نگردد .
صائب تبریزی

هر رهگذری ؛ محرم اسرار نگردد صحرای نمکزار چمن زار نگردد ! هرجا که رسیدی رفاقت مکن ای دوست هر بی سرو پا ؛ یارِ وفادار نگردد .
صائب تبریزی

🌞𖧧

یِما خشئِتَه (Yima Xshaeta)
چو خورشید بنمود رخسار خویش‌ جهان شد همه پر ز انوارِ خویش‌ برآمد ز کوه و ز دریا خروش‌ ز فرّه، زمین شد چو دریای نوش‌ به فرمان او باد در چرخ گشت‌ ز کردار او دیو بی‌مرگ گشت‌ بیاموخت مردم هنرهای نو‌ ز دانش گشادند بر دل درِ نو‌ ز آتش برآورد آهن‌چو گل‌ جهان شد پر از کار، روشن چو دل‌ یکی تخت زرّین به بر ساخت او‌ به نیروی یزدان برافراخت او‌ برآمد بر آن تخت، چون آفتاب‌ جهان شد ز پرتو چو دریای آب‌ ز هامون و از دشت و از کوه و راغ‌ همی رفت تختش چو پرّ عقاب‌ بدید آسمان را، بدید اختران‌ بدید آن چه پنهان بُد از دیگران‌ چو بنشست بر اوجِ گردون به ناز‌ به یزدان نیایش نکرد آن فراز‌ چو فرّه ز دل رفت و شد تیره‌روز‌ جهان از درخشش فرو ماند، سوز‌ بدان گاه ضحّاک برخاست ز جای‌ جهان شد پر از تیرگی و جفای‌ هنوز از فروغش نشانی به جاست‌ که در جانِ دانا فروغ خداست‌
آرتمیس“

Repost from N/a
نمیدانم چه آدم را آفرید ، زمین یا آسمان . به راستی گِل بود و در آن دمید ؟ مایع بود و در خاک کشید؟ حیوان بود و درش خِرد نهاد ؟ هیچ بود و به او همه چیز داد ؟

ciao

sticker.webp0.25 KB

🌞𖧧