. شعر .

با آتشِ برخوردِ لبت با رگ گردن؛ برهم زده‌ای رابطه‌ی مغز و عصب را..

معرفت فرق میان ناجوانمرد است و مرد.. هر کسی تختی نخواهد شد اگر گوشش شکست!

دردیست‌ به‌ جانم‌ ولی‌ نیست‌ طبیبی پنهان‌ شده‌ در‌ خنده‌ی‌ من‌ بغض‌ عجیبی

آغوشِ‌ تو‌ ممنوعه‌ترین‌ نقطه‌ی‌ِ شهر‌ است ما‌ جد و پدر جد همه ممنوعه‌ پسندیم...!

دوستت دارم ، نمی‌دانم ، چرایش را نپرس اتفاقی دل سپردم ماجرایش را نپرس

خیالِ صبحِ نوشینه چه زیباست هوایِ عشق در سینه چه زیباست جهان تعطیل و غم تعطیل و دل شاد پگاهِ روزِ آدینه چه زیباست

گر ز چشمانت بگويم شعر بی‌پايان شود گر ز موهايت بگويم رازِ شب عنوان شود

#شب_بخیر🤍🫂

او مرا دیوانه می‌نامید و من دیوانه‌ وار غرقِ در عشقش ، خدایِ کوچکم نامیدمش🥲

هرچه می‌پوشی پُر از مردانگی هستی ولی ؛ سرمه‌ای پوشیدنت ایمان من را می‌برد🤭

منطق و فلسفه و جامعه و جان و بلا همه‌ در قامتِ چشمانِ تو لُکنت دارند!

چشمانت را دوست دارم ، اما بیشتر ، آن راهی را که در نگاهت گم می شوم ..💚

ای دو چشمت سبب و علتِ پیدایشِ صبح دیده بگشا که جهان منتظرِ آغاز است✨

هرگز نکشم منتِ مهتابِ جهان را تاریکیِ شب‌های مرا روی تو کافیست

#شب_بخیر🌚🤍

عمریست عاشقانه تو را دوست دارمَت با هربهانه، بی بهانه تو را دوست دارمَت🫀

در میانِ تیرگی، ای ماهِ من، تابیده‌ای چون ستاره بر شبِ تارم تو می‌خندیده‌ای

قضاوت می‌کنی ما را، قضاوت می‌شوی روزی مسوزان سینه‌ی ما را، که روزی هم تو می‌سوزی..

چه بی تابانه می خواهمت!🫠

پشت‌هم شعر نوشتم كه‌ بخوانی ، خواندی؟ بغض کردم که ببینی و بمانی ، ماندی؟