📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر

✳️کاشکی رازِ دلم  پیش تو افشا می شد همه ی خواب و خیالم به تو معنا می شد ✳️کاشکی وسعتِ قلبت به بزرگیِ غمم بود و عشق و غم من در دل تو جا می شد ✳️کاش می رفت..ضمیر تو و من از بُنِ شعر کاشکی فلسفه ی عشق.. فقط ما می شد ✳️کاشکی شهوت چشمان من از دوری و غم لحظه ای در پس دیدار تو ارضا می شد ✳️کاشکی دست من از این همه سرمازدگی پشت هم با نفس گرم خودت«هاا» می شد ✳️کاش..در فاصله هم تاب و قراری می بود یا که اصلا غم دوری تک و تنها می شد ✳️کاش می شد که نباشد سخن خاتمه ای کاش..با شعر و غزل رابطه احیا می شد 🛑✳️✍️#مهدی_شهسواری 🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

✳️پاسخ تلخ ☀️ می ز سبوریخت چودرجام من ساقی گلنوش گل اندام من کرد به افسون نگاهم دچار برد ز دل طاقت و آرام من آهوی حسنش به تمنای عشق یک نفس افسوس نشد رام من چتر عنایت نگشود ای دریغ مرغ سعادت به سر بام من آن که به آیین جفا کرده روی کی دهد از راه وفا کام من؟ نیست به جزطعنۀ عاشق گداز حاصل پیوسته ی ابرام من جلوه نما کرد ز روی و ز موی منظره ی صبح من وشام من از لب شیرین ِعسل نوش او پاسخ تلخی ست به پیغام من برده ز خاطر همه ی یادها کاش‌ ز خاطر نبرد نام من. 🛑✳️✍️ عباس خوش عمل کاشانی 🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

✳️غزل "گفت و گو "    ✳️    يار تا ديد مرا با دل من     گفت: هي! يا دل تو، يا دل من! ✳️    گفتمش: عشق  هوس‌بازي نيست     گفت: بازي نكني با دل من!  ✳️   گفتمش: سست نشد پيمانم     گفت: شك كرد همين جا دل من ✳️    گفتمش: آي!  چرا  دلتنگي؟     گفت: ژرف است  چو دريا دل من    ✳️ گفتمش: چشم تو با من چه كند؟     گفت: دارد سرِ سودا دل من    ✳️ گفتمش: چشم مرا روشن كن     گفت: هرجا ننهد پا  دل من  ✳️   گفتمش: دست مرا مهمان باش     گفت: آخر چه كند تا دل من؟   ✳️  گفتمش: حرف «كهن» با تو چه بود؟     گفت: مي‌گفت دريغا دل من!      🛑✳️✍️زنده یاد استادسید محمد عباسیه کهن-صومعه سرا 🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

✳️بیابان ای روز  آخر جهان بال و پر خودرا بگشای و بر سر من سایه  بیفکن و بگذار  تا رودها در من بمیرند  و بیابان های خشک در من بسوزند  و خورشید و ستارگان  در من  فرو افتند  و امید من در من  بشکند  و بگذار تا سایه ی تهی و دردمند  من  با سایه ی تو یکی شود 🛑✳️✍️بیژن جلالی 🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

✳️مرامنامه ✳️گرچه مى‏ بينى كه آرامم، خروشان نيستم در  كنارى  سر به زيرم، موجِ توفان نيستم ✳️باز هم دلواپسم؛ باغ هزاران  داغ را      خاكبوسِ لاله ‏هايم، گرچه باران نيستم       ✳️عاشقِ گل‏هاى توفان ‏زاده‌ی پنجاه‏ و هفت من همان ديروزِ ديروزم، پشيمان نيستم ✳️روشنم، در خونِ من خورشيد مى ‏خوانَد، هنوز آسمانى  مُرده در خاموشىِ جان نيستم ✳️خانه ‏ام آن سوتر از اين سوى تشويش و جنون خوشدلم، همسايه و  هم‌كيشِ ديوان نيستم ✳️دين فروشان! سفره‌ی رنگ و ريا  مفتِ شما مستِ ايمانم، ذليلِ لقمه ‏اى نان نيستم ✳️«اى مسلمانان! مسلمانى اگر اين است و بس من يهودم، كافرم، گبرم، مسلمان نيستم» * ✳️مى ‏روم تا هم‌چنان در خويش  مجنونى كنم گوشه گيرم ـ عاشقان! ـ  غولِ خيابان نيستم ✳️خسته و تنها تو را خواندم،                                               گلِ نرگس! دريغ!...                             🛑✳️✍️ عبدالرضا رضایی نیا *بیت از حكيم فيّاض لاهيجى    🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑✳️بخش همگام با شعر،همراه باشاعر تقدیم میکند 🛑✳️✍️سردبیر فرهنگی و ادبی 🛑✳️#نسرین_پورنقی_باهوش 🛑✳️درود و عرض ادب خدمت شما همراهان عزیز و دوستداران شعر و شاعری 💐 عصر یکشنبه شما یاران گرامی بخیر💐 با بخش👈 همگام با شعر و همراه با شاعر✍️ در خدمت شما مخاطبان عزیز هستیم. ✳️در برنامه امروز با اشعار شاعران معاصر ، آشنا خواهید شد. در شروع برنامه ، نخست دکلمه زیبایی از غزل حافظ تقدیمتان می کنیم . 🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

✳️#غزل_مولانا ۲۲۱۹ ✳️من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو ✳️سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو ور از این بی‌خبری رنج مبر هیچ مگو ✳️دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت آمدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو ✳️گفتم ای عشق من از چیز دگر می‌ترسم گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو ✳️من به گوش تو سخن‌های نهان خواهم گفت سر بجنبان که بلی جز که به سر هیچ مگو ✳️قمری جان صفتی در ره دل پیدا شد در ره دل چه لطیف است سفر هیچ مگو ✳️گفتم ای دل چه مه‌ست این دل اشارت می‌کرد که نه اندازه توست این بگذر هیچ مگو 😘 ✳️گفتم این روی فرشته‌ست عجب یا بشر است گفت این غیر فرشته‌ست و بشر هیچ مگو ✳️گفتم این چیست بگو زیر و زبر خواهم شد گفت می‌باش چنین زیر و زبر هیچ مگو ✳️ای نشسته تو در این خانه پرنقش و خیال خیز از این خانه برو رخت ببر هیچ مگو ✳️گفتم ای دل پدری کن نه که این وصف خداست گفت این هست ولی جان پدر هیچ مگو 👈از نظر موسیقایی، ردیف «هیچ مگو» مثل یک تشرِ آگاه‌کننده یا یک فرمانِ سکوتِ عرفانی تکرار می‌شود. مولانا به ذهنِ پرحرف و شلوغِ انسان نهیب می‌زند که: «خاموش باش! وقتِ حرف زدن نیست، وقتِ دیدن و چشیدن است. تحلیل مفاهیم و نمادهای کلیدی الف) «قمر» (ماه)؛ حقیقتِ عریان در زبان مولانا، «قمر» چند لایه معنایی دارد: شمس تبریزی: مظهر و آینه‌ای که نور الهی را بی‌کم‌وکاست منعکس می‌کند. ذات خداوند: نوری که در شبِ تاریکِ دنیای ماده و جهل، راه را روشن می‌کند. مولانا می‌گوید: من پیرو و شیفته‌ی این نورم؛ هر سخنی که درباره‌ی این نور و این حقیقت نباشد، یاوه و تلف کردن وقت است غ۶ سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو» (روان‌شناسی عرفانی) مولانا در این بیت یکی از عمیق‌ترین نکات روان‌شناختی-عرفانی خود را مطرح می‌کند: اکثر انسان‌ها مدام در حال نالیدن از «رنج‌ها»، سختی‌ها، گله‌ها و کمبودهای دنیا هستند. مولانا می‌گوید: روی رنج تمرکز نکن، روی «گنج» (معنویت، عشق، حضور الهی) تمرکز کن. اگر هنوز وجود این گنج را درک نکرده‌ای، حداقل با رنج بردن و نالیدن، خودت و دیگران را آزار نده («رنج مبر هیچ مگو»). ج) مکالمه با «عشق» (تجربه شطح‌آمیز و شهودی) در ابیات بعدی، شعر به یک گفتگوی درونی/شهودی بین مولانا و «موجسّمه‌ی عشق» تبدیل می‌شود: مولانا می‌گوید: دیشب دیوانه شده بودم (از هوش رفته یا غرق در جذبه بودم) که «عشق» نازل شد و گفت: «آمدم، نعره مزن، جامه مدر، هیچ مگو.» مولانا اعتراف می‌کند: «گفتم ای عشق من از چیز دگر می‌ترسم» (ترس‌های انسانی: ترس از آینده، مرگ، قضاوت مردم، کفر، و…). پاسخِ عشق، اوجِ عرفان وحدت وجودی مولاناست: «گفت آن چیز دگر نیست، دگر هیچ مگو!» (یعنی هیچ چیز دیگری جز من وجود ندارد؛ ترس‌های تو موهوم و زاییده‌ی عقلِ ترسوست. وقتی همه چیز خداست، ترس از “چیز دیگر” معنا ندارد). فرمان به «خاموشی» (سکوت عارفانی) این غزل پایه‌گذار همان واژه‌ی معروف «خاموش» است که مولانا در انتهای اکثر غزلیاتش به عنوان تخلص استفاده می‌کند. زبان و کلمات، محصولِ «عقلِ جزئی» و محدودیت‌های دنیا هستند. حقیقتِ عرفانی بی‌نهایت است و در ظرفِ تنگِ واژه‌ها نمی‌گنجد. بنابراین، او می‌گوید: «به گوشِ تو سخن گویم تا درک کنی / خاموش کن و بی‌لب و دندان هیچ مگو»؛ یعنی شنیدنِ این حقایق نیاز به «گوشِ سر» ندارد، بلکه با «گوشِ جان» و در سکوتِ مطلقِ ذهن اتفاق می‌افتد. مقایسه این غزل با نگاه حافظ حافظ اگر می‌خواست این مفهوم را بگوید، می‌گفت:«عنقا شکار کس نشود دام بازچین / کانجا همیشه در دست است باد را»(حافظ با ایهام و حافظانه هشدار می‌دهد که دستت به حقیقت نمی‌رسد، پس زیاد ادعا نکن). مولانا اما بی‌پروا و بی‌تعارف فریاد می‌زند:«من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو!»(او مخاطب را کاملاً از غیرِ حق نهی می‌کند و هیچ راه بازگشتی برای عقلِ حسابگر باقی نمی‌گذارد). جمع‌بندی غزل «من غلام قمرم» مانفیستِ تمرکزِ مطلق بر معشوق است. مولانا در این شعر به ما یادآوری می‌کند که زندگیِ حقیقی در ساحتِ عشق رخ می‌دهد و تمام قیل‌وقال‌های فکری، فلسفی، سیاسی و اضطراب‌های روزمره، حواشیِ بی‌ارزشی هستند که انسان را از «شمع و شکر» و «نورِ قمر» باز می‌دارند. 🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑✳️📚درنگی بر غزل من "غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو" 🛑✳️✍امیر نور محمدی غزل «من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو» یکی از آتشین‌ترین، صریح‌ترین و در عین حال شاهکارهای عرفانی دیوان کبیر (دیوان شمس) است. این شعر درست در نقطه‌ای ایستاده است که مولانا تمرکز مخاطب را از هرگونه «حاشیه، فلسفه، دین‌داریِ ظاهری و تعلقات دنیوی» قطع کرده و او را مستقیماً در برابر «اصلِ اصلِ عشق» قرار می‌دهد. در ادامه، این غزل را از زاویه‌های گوناگون کالبدشکافی می‌کنیم:

✳️ بهمنی در سراسرِ این چنددهه هیچ‌گاه این نوجویی‌ها را رهانکرد. او حتّی از مدافعانِ غزلِ «پست‌مدرنِ» سال‌های اخیر نیز هست! بهمنی برای هرچه نوترشدنِ غزلش، در دفترِ «من زنده‌ام هنوز و غزل فکرمی‌کنم» گاه حتّی برخی مصراع‌ها را پلّکانی ثبت‌کرده‌است. بهمنی خود تصریح‌کرده نوجویی در غزلش را وامدارِ نگاهِ نیما به شعر است: _ جسمم غزل است اما روحم همه نیمایی است در آینهٔ تلفیق این چهره تماشایی است _ چترِ نیما است به‌سر دارد و می‌بالد لیک عطشی می‌کشدش از پیِ بارانِ دگر غزلِ بهمنی در‌قیاس‌با غزلِ سایه و منزوی، زبان و بیانی تازه‌تر و مضامین و حال‌و‌هوایی امروزی‌تر دارد. او گاه مصراع‌ها را با «واو» آغازمی‌کند، از عناوینِ «آقا» و «خانم» برای خطاب بهره‌می‌گیرد و آوردن «ها!» برای بیانِ تأکید، پرسش، اظهارِ شگفتی و دیگر مقاصد، از ویژگی‌های سبکیِ اوست. او گاه حتّی در برخی از غزل‌ها یا بهتر است بگوییم غزل‌واره‌هایش، پرواندارد در برخی مصراع‌ها ارکانی از وزن کم یا زیاد شود: ( ازجمله شعرِ: «حیفْ انسان‌ام و می‌دانم تا‌ همیشه تنها هستم» ). بهمنی در بهره‌گیری از مؤلفه‌های زبانِ محاوره نیز بسیار دست‌و‌دل‌بازانه عمل‌می‌کند. از دیگر ویژگی‌های شعرِ او حضورِ پررنگِ دریا و اصطلاحات و مضامینِ وابسته‌به‌ آن (بندر، شرجی، موج، ماهی، ساحل) است. این ویژگی از تجربه‌های زندگیِ شاعر به شعرش راه‌یافته و مقلدانه نیست. در میانِ شاعرانِ معاصر، نیما و آتشی از آغازگرانِ این مؤلفه بودند. او حتی غزلِ زیبایی دریا را «خواهرِ» خود خوانده‌است و خود جایی اشاره‌کرده این تعبیرِ زیبا را از زبانِ مردمانِ جنوب شنیده‌: دریا شده‌است خواهر و من هم برادرش شاعرتر از همیشه نشستم برابرش خواهر سلام! با غزلی نیمه آمدم تا با شما قشنگ شود نیمِ دیگرش شعرِ بهمنی هم‌چون هر شعرِ خوبی قابلیّتِ بالایی دارد برای به‌خاطرسپرده‌شدن. او خود نیز سروده: من از تبارِ غزل‌های سهل‌و‌ممتنع ‌ام که هرکه هوش سپرده‌است، ازبرم‌کرده‌است طیّ سالیانی که مهمانِ خوانِ بی‌دریغِ شعر بهمنی بوده‌ام، ابیاتِ فراوانی را از او به‌خاطرسپردم یا مضمونِ‌شان را درخاطر دارم. ازجمله این ابیات: _ زخم آن‌چنان بزن که به رستم شغاد زد زخمی که حیله بر جگرِ اعتماد زد _ تا‌ نیمه چرا ای دوست، لاجرعه مرا سرکش من فلسفه‌ای دارم یا خالی و یا لبریز _ دیرسالی است که در من جاری است عاشقی نقلیِ استمراری است _ وحشت‌نکنید، آدمی‌زاده‌ است از چهره فقط نقابش افتاده‌است _ من شاعر‌ ام و روز‌و‌شب‌ام فرق‌ندارد آرام چه می‌جویی از این زادهٔ اضداد؟! _ شبیخون‌خورده‌ را می‌مانم و می‌دانم این را هم که می‌گیرد ز من جادوی تو چون عقل دین را هم _ پرنقش‌تر از فرشِ دلم بافته‌ای نیست از بس که گره‌زد به گره حوصله‌ها را _ در آن هوای دلگیر، وقتی غروب می‌شد گویی به‌جای خورشید من زخم خورده‌بودم _ پدرم خواست که فرزندِ مطیعی باشم شعر پیداشد و من آن‌چه نباید گشتم! بهمنی هم‌چون سایه و منزوی، در ترانه‌سرایی نیز خوش‌درخشیده‌. ترانهٔ بهارانهٔ «بهار بهار/ پرنده گفت یا گل گفت... » از زیباترین عیدآهنگ‌هایی است که حسرت و اندوهِ تنگسالی‌ها را با خاطراتِ خوشِ کودکی پیوندزده‌است. تمامِ دفترِ «امانم بده» ترانه‌سروده‌های اوست. ترانه‌سرایی چنان ذهن‌و‌زبانِ او را تسخیرکرده که برخی از غزل‌هایش به‌سببِ ظرفیّت بالایِ ترانگی اجرا نیز شده و در یادها مانده‌‌است: _ « من زنده بودم اما انگار مرده‌ بودم... » _ «با همهٔ بی‌سروسامانی‌ام... » _از خانه بیرون می‌زنم اما کجا امشب؟... » از دیگر توانایی‌های بهمنی سروده‌های گاه کوتاه و بی‌وزن‌ یا سپیدِ اوست. البته او در این میدان همواره خوش ندرخشیده‌ و گاه مضمونی زیبا را در زبانی غیرشاعرانه شهیدکرده‌است. از زمرهٔ قطعات زیبا و کوتاهِ اوست: _ «زیباییِ تو/ حرف‌ندارد/ باید سکوت کرد». _ « من آن سنگ‌ام/ که دیوانه‌ای/ به چاه انداخت.» اما قطعهٔ زیر که البته مضمونی شاعرانه دارد، نثر است نه شعر: _ « تا به حافظه‌ها/ تحمیل‌نشوم/ اجازه‌نمی‌دهم/ کتاب‌های درسی/ شعرم را چاپ ‌کنند» ‌‌‌‌‌‌‌🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑✳️📚پیدایی شعردر شاهکارهای محمد‌علی بهمنی ✳️محمد‌علی بهمنی از نسلِ غزل‌سرایانی است که پس از نوجویی‌های شهریار، سایه (و تاحدّی رهیِ معیری) به تجربه‌‌گری در این قالبِ باظرفیت پرداخت. البته سیاوشِ کسرایی، حسینِ منزوی، شفیعیِ کدکنی، سیاوشِ مطهری و دیگران نیز از همراهانِ این قافله بودند. سالِ ۱۳۵۰ با انتشارِ «حنجرهٔ زخمیِ تغزّل» اثرِ منزوی و «باغِ لالِ» بهمنی، غزلِ امروز که البته سال‌ها توجه‌‌ها را جلب‌کرده‌بود و به‌رسمیّت‌شناخته‌شده‌بود، حضورش را به‌عنوانِ گونه‌ای جدّی در میان دیگر گونه‌های شعرِ امروز تثبیت‌کرد؛ جریانی که "غزلِ مدرن" خوانده شد و خوشبختانه تابه‌امروز نیز دنبال‌شده‌است. در ادامه می خوانید👇

🛑🌈درنگی در شعر 🛑✳️تهیه وتنظیم مطالب ادبی👇 🛑✳️#فرامرز_محمدی_پور شاعر،نویسنده،پژوهشگر،روزنامه نگار گیلانی(لنگرود) 🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸

🛑☀️🌻🌈بخش صبحگاهی تقدیم می کند 🛑🌈دلت را به خدا بسپار و صبح را با امید آغاز کن، باقی راه خودش پیدا می‌شود. 🛑🌈☀️صبحتان بخیر مخاطبان عزیز 🌸 🛑همراه ما باشید.در👇 🛑📻 شبکه مجازی رادیو راهیان شعر 🛑📻 رسانه فرهنگی و ادبی   🛑📻@RadioRahianeSher https://t.me/ra5d6 https://t.me/Radiorahianesher 🌸📡۰۰۰♥️& ‌⁩‌*♥️*⁩&♥️۰۰۰📡🌸