𝗡𝗼𝗶𝗿

آشنایی با تو مثل این بود که یه آهنگ رو برای اولین بار گوش بدم و همون لحظه بفهمم قراره آهنگ مورد علاقم بشه.

تصور کن منو از دست بدی و دیگه هیچوقت صدای خندهام ، صحبت های عمیقی که باهات داشتم ، سوالای مسخره ای که ازت میپرسیدم و از همه مهم تر عشق و وقتی که برات میزاشتمو دیگه هیچوقت نمیتونی داشته باشی.

بچم رفت خیابون برنگشت... بچم رفت مدرسه برنگشت... بچم رفت سربازی برنگشت... از کتاب تاریخ نسل ما خون میچکه.

وای از دل مادران داغ دیده چه در دی ماه خونین چه در جنگ های چند روزه که انسان های بی گناه جان با ارزششان را از دست دادند چشمانم خیس و قلبم تیکه پاره است برای کسانی که بخاطر سیاست کثیف بدن بی جانشان زیرخاک است.

و در نهایت ، آن عشق تمام شد و برای همیشه در وجود من احساسات تلخی مثل کافی نبودن ، زیبا نبودن و دوست داشتنی نبودن را به یادگار گذاشت.

تمام تلاشمو رو کردم تغییرت بدم اما فهمیدم تو از وضعیت قبلیت سود میبری.

۱۸ و ۱۹ دی دستور سرکوب و کشتار مردم صادر شد ؛ حالا تقدیر یا تصادف ۱۸ تیر ؛ دقیقا ۱۹ هفته پس از ۹ اسفند روز خاکسپاری اوست. تاریخ گاهی تقارن هایی می سازد که فراموش نمی شوند.

بعضی وقت‌ها سخت‌ترین خدافظی‌ها اونایین که عشق توشون هنوز وجود داره، ولی انقدر قوی نیست که دو طرف رو کنار هم نگه داره.