Hourshid ☀️

رسیدن به آرامش مطلق همان امید واهیست که رویایش را از بدو چشم گشودن به ما تحمیل کرده اند چرا که هر چه میگذرد غم ها ریشه میدوانند و ذهن ها مقاوم میشوند به شاد بودن چه کنیم ؟ در این غم تمام نشدنی حل شویم؟ یا دائما تظاهر کنیم به شاد بودن؟ هیچکدام ! و شاید هم هر دو! چرا که زندگی مصداق بارز جمع نقیضین است گاهی بخندیم گاهی اشک بریزیم عاشق باشیم نفرت بورزیم تجربه کنیم شکست بخوریم درس بگیریم صبور باشیم گاهی هم شتابزده و گاهی… سوار موج زندگی شویم و فقط باشیم حتی منفعل بدون هیچ پارو زدنی و در نهایت بپذیریم هر چند سخت اما بپذیریم که در پس شب هایی که ذوق ، خواب را از چشم میگیرد شب های دیگریست که اشک ، سویش را گرفته بپذیریم از دست دادن ها را رفتن و آمدن های بازیگران هر فصل این زندگی نرسیدن ها تغییر نکردن ها بپذیرم که بستر زندگی سوگ است و شادی تنها محرکی که بهانه میخواهد برای ماندن انتظار های بی خود ؛ موفقیت همیشگی ، مقبولیت ، احترام و صداقت از همه و همه در های امیدواری را یکی پس دیگری میبندد کودکی که سرش به جایی میخورد قبل از اینکه گریه کند میبیند کسی او را دیده ؟ اگر توجهی ببیند گریه میکند و شاید تنها راه ادامه دادن و روی پا ایستادن همان بی توجهی باشد به هر آنچه غمگین میکند بی توجهی به ماهیت زندگی و شاید زندگی در حال و نه در سالیان نامعلوم نرسیده همان رمزیست که از شدت اشکار بودن پنهان است و ای کاش وفایش برسد به جان خسته ما این فرزند ناخلف-زندگی-

در تلاش برای فراموش کردن امروز ...

هر بار که به اتفاقاتی که امروز افتاده فکر میکنم یکبار دیگه پشمام میریزه

از عوارض این تو ماشین درس خوندنه بگم که بعد ۱۷-۱۸ ساعت همچنان حالت تهوع دارم

ادراری-تناسلی

✨

۲۳ سالگی عزیزم لطفا باهام مهربون باش آرامش برام بیار برکت داشته باش و منو سرشار از انگیزه ای کن که نیاز دارمش

برخلاف اون چیزی که به نظر میرسه اگر توی سیستم اموزشی ما تدریس و آموزش جفتش به عهده خود دانشجو باشه خیلی خروجی بهتری میگیرن

و بخاطر همین هست که گفتم آرزویی که کاش محال نباشه

امروز جهت چکاپ سالیانه رفتم چشم پزشکی دستگاهایی که تو اتاق بود صحبت های که دکتر میکرد و تمام جزییاتی که من توی اون مطب دیدم بی نهایت بیشتر علاقه مندم کرد به این فیلد

خیلی وقت پیش احساس میکردم چشم ی فیلد خیلی خشکه و اصلا احساس کششی نسبت بهش نداشتم ولی چند وقت پیش مصادف با پاس کردن درس زیبا و عزیز حواس ویژه فهمیدم چقدررررر زیباست و چقدررررر همونی همونی که میخوامه

امروز زیباترین روز عمرم بود یسری از عکساشو می‌ذارم 🥲

وقتی یادم میفته دیگه باید از زندگی ادایی شیفت کنم رو ایام امتحانات

یه کامنتی رو خوندم گفتم بیام اینجا بگمش چون بنظرم خیلی قشنگ بود

دانشجویی که از استادش کمتر بدونه دنیا رو به سمت عقب می‌بره و دانشجویی که اندازه استادش بدونه دنیا رو متوقف میکنه

فک کنم وقتش شده که منم بپذیرم وقت استراحت کردنم تموم شده

ناراحتیامو به پیتزا تبدیل کردم 🍕

خب گریه ها رو کردیم تموم شد بریم سراغ بقیه زندگی 😂😂💔💔