𝙏𝙖𝙗𝙖𝙨𝙨𝙪𝙢🦋 𝘽𝙖𝙫𝙖𝙧
Open in Telegram
هَر چِیزی بِه وَقْتِشْ قَشَنْگِه🦋
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
464
Subscribers
-424 hours
-147 days
-2130 days
Posts Archive
زندگی، رفتوآمد آدمهاست؛ یکی میآید، رنگی به روزهایت میزند و دیگری میرود، بیآنکه بدانی جای خالیاش تا کجا ادامه پیدا میکند. در این میان، روزهای سخت بهترین معلماند؛ همان روزهایی که نقابها کنار میروند و چهره واقعی آدمها را میبینی.
آدمها را در راحتی و خنده نشناس، در سختیها بشناس؛ وقتی زمین میخوری، وقتی دلت میشکند، وقتی اشکهایت بیاختیار جاری میشود. اگر روزی پیش کسی گریه کردی و او بهجای تمسخر، دستت را گرفت، تو را ضعیف ندانست و هنوز هم تو را یک انسان قوی دید، بدان که او از نادرترین آدمهای زندگیات است.
چنین آدمی را هیچوقت رها نکن؛ چون همه میتوانند در شادیها کنارت باشند، اما این دلهای بزرگاند که در تاریکترین لحظهها کنارت میمانند. زندگی کوتاهتر از آن است که آدمهای واقعی را از دست بدهی🦋
26 Mar, 04:25
#تقویمتاریخ
ـــــــــــــــــــ
به نام خداوند روزیدهِ رهنمای
🌷 روز تان بخیر!
ــــــــــــــــــــــــــــــــ
🗓 امروز پنجشنبه؛
۶ حمل ۱۴۰۵ خورشیدی برابر است با
۸ شوال ۱۴۴۷ قمری و مصادف است با
۲۶ مارچ ۲۰۲۶ میلادی
26 Mar, 00:45
ولی من...
تو بهترین جمع دنیاهم که باشم
بازم با خودم میگم کاش تو هم بودی🦢❤️
25 Mar, 13:28
همه #شب سوختن و ساختنم ڪار دلست
چه ڪنم! بی تو مرا ڪار به آزار دلست
#طالب_آملی
25 Mar, 13:02
میدانم رسیدن ناممکن است،
راهِ ما از هم جداست،
شرایط با ما سرِ سازگاری ندارد…
اما
تا آخرِ این نفسها،
نامت در دلِ من میماند.
من میمانم،
با تمامِ نبودنت،
با تمامِ فاصلهها،
وفادار به احساسی
که هیچوقت نرسید اما هرگز نرفت
25 Mar, 09:48
باز با خود میگویم، این چه امتحان است؟
زندگیست یا قصهای پنهان است؟
میخندد گاهی، گاهی میشکند
آخرش اما، شاید مهربان است 🌿
25 Mar, 04:50
خسته شدم…
از این همه شبهایی که سرم رو روی بالشم میذارم و اشکام بیاجازه میریزن. از اینکه هر شب خودم رو محاکمه میکنم، انگار من تنها مقصر تمام دردهای این دنیام. چرا همیشه من؟ چرا هر چی میشه آخرش میرسه به من؟ مگه من به کی بدی کردم که اینطور تاوان پس میدم؟
دلم پر از حرفهاییه که هیچکس نشنید… پر از بغضهایی که هیچوقت جایی برای شکستن نداشتن. فقط شبها، وقتی همه چیز ساکت میشه، این منم و فکرهایی که ولم نمیکنن.
گاهی فقط میخوام از خودم فرار کنم… از این همه «چرا»یی که جواب ندارن. از این حس که هر کاری کنم، باز هم یهجوری میشه که من مقصرم… همیشه من🪽
24 Mar, 10:54
گاهی با خودم فکر میکنم چرا هر چقدر تلاش میکنم برای همه خوب باشم، باز هم آخرش این منم که باعث ناراحتی میشم. چرا همیشه نیتهام درستن ولی نتیجه برعکس میشه؟ چرا هر اتفاقی میافته، انگار انگشتها به سمت من نشونه میره؟
شاید زیادی از خودم مایه میذارم، شاید بیشتر از حد توانم سعی میکنم همه رو راضی نگه دارم، و آخرش خودم گم میشم بین خواستههای بقیه. شاید هم بعضی وقتها کسی نمیفهمه پشت سکوت و تلاشهام چقدر خستگی هست.
اما یه جایی باید از خودم بپرسم: آیا واقعاً همیشه من مقصرم، یا فقط عادت کردم تقصیرها رو به دوش بکشم؟ شاید وقتشه کمتر خودم رو سرزنش کنم و بیشتر خودم رو بفهمم… چون هیچکس کامل نیست، حتی منی که فقط میخواستم حال همه خوب باشه🥲
24 Mar, 10:47
آدم گاهی
از خودش هم خسته میشود،
از فکرهایی که تمام نمیشوند
و سکوتی که بلندتر از هر صداییست.
24 Mar, 07:35
آدم گاهی
نه امید دارد
نه حتی ناامیدی،
فقط هست…
مثل سایهای که
خودش هم نمیداند چرا مانده.
24 Mar, 07:33
