طعم گیلاس

خفتگان را خبر از محنت بیداران نیست تا غمت پیش نیاید غم مردم نخوری . -سعدی

دیگر از «میگذرد» خبری نبود ، هر غمی که می آمد کماکان می ماند ..

توی کتاب سمفونی مردگان یه متنی بود که خیلی منو توی فکر فرو برد: به درخت‌های خشک پیاده رو خیره شد. برف شاخه‌ها را خم کرده بود و در بارش بعد، حتما می‌شکست شان ... آدم‌ها هم مثل درخت‌ها بودند. یک برف سنگین همیشه بر شانه‌های آدم وجود داشت و سنگینی اش تا بهار دیگر حس می‌شد. بدی اش این بود که آدم‌ها، فقط یک بار می‌مردند و همین یک بار چه فاجعه دردناکی بود.

به نظر من اینکه همه چی رو به همه نگی یه مهارت مهمه!

گرچه رنج به جان می‌رسد، امید دواست!

غلط است هرکه گوید که به دلْ رَه است دلْ را دلِ ما ز غصه خون شد، دل او خبر ندارد..

هرکه بیناتر درین هنگامه، حیران بیشتر

شیخ بهایی خیلی قشنگ میگه: آراسته ظاهریم و باطن نه چنان القصه، چنانکه می‌نماییم، نه‌ایم

مادرم گفت که عاشق نشوی گفتم چشم چشم های تو مرا بی خبر از چشمم کرد

گر شانه خواهی برای تکیه ؛ شانه منم.

سرو ، اسفند ۰۳

چون گُلِ روشنِ صبح، از دلِ تاریکی می‌رسد روشنی، باید امیدوار بود..

هوشنگ_ابتهاج

امیدوارم که روزی عاشق بشی. عشق آدم‌ها رو مهربان می‌کنه. - اسکار وایلد؛ تصویر دوریان گری ترجمه‌ی ابوالحسن تهامی