𝕺𝖇𝖑𝖎𝖛𝖎𝖔𝖓

عجیب‌ترین بخش ماجرا اینه که آدم هیچ‌وقت عاشق رفتن کسی نمیشه عاشق قول‌هایی میشه که شبیه موندن بودن و نگاه‌هایی که شبیه امنیت بعد وقتی همه‌چیز تموم میشه همه میگن زیادی وابسته شده بودی انگار هیچ‌کس نمی‌پرسه کسی که بلد بود امید بسازه چرا مسئول ویرونه‌هایی که بعدش جا گذاشت نیست شاید بعضی زخم‌ها از رفتن آدما به وجود نمیان از این به وجود میان که یه روز با تمام وجود باور کرده بودی این یکی فرق داره

بعضی آدما انقدر از نقش بازی کردن خسته میشن که دیگه حتی حوصله ندارن وانمود کنن همه چیز خوبه عجیبه که دنیا ازت میخواد همیشه قوی باشی ولی هر بار که میفتی فقط رد کفش بقیه رو روی خودت میبینی آخرش هم میفهمی بیشتر آدما دنبال نجات دادنت نیستن فقط دوست دارن مطمئن بشن از خودشون بدبخت تر هم هست اینجا درد ارزش نداره مگر اینکه بشه ازش یه داستان قشنگ ساخت شاید بزرگترین شوخی زندگی اینه که همه دنبال معنی میگردن توی دنیایی که حتی جواب ساده ترین سؤالاشم معلوم نیست

بعضی آدما از همون اول قرار نبود کنار کسی بمونن فقط بلد بودن تا وقتی چیزی برای گرفتن هست نقش آدمای خوب رو بازی کنن عجیب نیست این دنیا پر از آدماییه که وفاداری رو فقط تا جایی دوست دارن که براشون هزینه‌ای نداشته باشه آخرش میفهمی مشکل از تنها موندن نیست از اینه که یه روز باور کرده بودی بعضیا فرق دارن انگار همه فقط نسخه‌های متفاوتی از یه خودخواهی تکراری‌ان با لبخندهای متفاوت و دروغ‌های قشنگ‌تر شاید تنهایی اونقدرها هم تلخ نباشه وقتی میفهمی بیشتر وابستگی‌ها فقط معامله‌هایی بودن که اسمش رو صمیمیت گذاشتن

میگن پروانه مقصره که سمت شمع میره ولی هیچکس از شمع نمیپرسه چرا انقدر خوب سوختن رو شبیه روشنایی نشون میده شاید بعضی آدما هم دنبال یه ذره نور بودن نه آتیش ولی فرقش رو وقتی فهمیدن که دیگه بالی برای برگشت نداشتن آخرش همه برای پروانه تاسف میخورن و شمع همونطور اروم میسوزه انگار هیچ اتفاقی نیفتاده شاید این عادت زندگیه که همیشه بازنده رو سرزنش میکنه تا برنده رو بی تقصیر نشون بده

همه چیز یه جور عجیبی تکرار شده حتی فکرهام هم انگار از قبل نوشته شدن فقط من دارم با تاخیر میخونمشون آدمای دور و برم هستن ولی هرچی بیشتر میشن حس فاصله بیشتر میشه انگار شلوغی فقط یه جور پوشش برای تنهاییه منم یاد گرفتم لبخند بزنم وقتی چیزی برای گفتن ندارم چون سکوت زیادی واقعی به نظر میاد آخرشم شاید زندگی همین باشه یه عادت طولانی که هیچ‌کس جرأت قطع کردنشو نداره

کاش یه کتاب داشتیم اسمش نرگس بود میخوندمش

این دکتر خدایی مادرجنده بود

من مستقل بودم

من مافیام

چقدر من بد شانسم

🌞 #روز دوم ‏عـلـی توسط اعضای مافیا به قتل رسید. 1. ‏یره اُس نباش 2. ‏عـلـی 🟢 ساحره 🧝🏻 3. ‏Rosa 4. ‏پیشولات 5. ‏ارتمیس 6. ‏مآه 7. ‏هستی 8. ‏🔸 عمو کیم 9. ‏🔸 زنجیر 10. ‏پَردیـس 11. ‏𝑲𝒓𝒊𝒔𝒕𝒂 12. ‏تانیا 💬 چت کردن 👈 ⏱ 5 ثانیه

‏🐲‏ عمو کیم ‏: اوم

‏بازپرس ‏: 🫱🏻‍🫲🏻

‏🐲‏ عمو کیم ‏: ساحرهام