Diamond chingo

Dino 🤩 The Baby Santa

🤩شب کریسمس معمولا پر از زنگوله، نور، صدای خندهٔ بابانوئل‌ها و الف‌هاییه که این طرف و اون طرف میدوان اما یک سورتمه هست که کاملا ساکته نه زنگی داره، نه نور زیاد فقط یه چراغ کوچک آبی و یه سایه آرام که روی برف می‌لغزه اون سورتمه ورنونه معروف به: Santa Ghost Mode کارگاهش؟ از همه مینیمال‌تر ساده، تمیز، تاریکِ ملایم یه چراغ پشت میز، موسیقی بی کلام خیلی آروم، و ونون که داره هدیه‌ها رو می‌پیچه با حرکات آرام، دقیق، بدون این‌که حتی یه بار صدا دربیاد الف‌ها اول ترسیده بودن چون فکر می‌کردن اون اصلا حرف نمی‌زنه ولی حرف می‌زنه فقط آروم خیلی آروم در حدی که باید بقیه بابانوئل‌ها ساکت شن تا صداش شنیده بشه گاهی وسط کار ورنون یه موزیک جدید پیدا می‌کنه بعد بدون حرف گوشی رو میاره می‌ذاره کنار بلندگو و فقط میگه: «این خوبه» و همه‌ی الف‌ها با ریتم کار می‌کنن سونگکوان میگه: «چطوری با یه آهنگ غمگین کار می‌کنین؟» الف‌ها: «روحیه‌ش همینه، قبول کردیم» نامه‌های بچه‌ها؟ فقط یک بابانوئله که روی هر نامه یک بار عمیق مکث می‌کنه می‌خونه، یه نفس می‌کشه، بعد زمزمه می‌کنه: «اوکی… دریافت شد» و هدیه‌ای انتخاب می‌کنه که خیلی دقیق، خیلی شخصی و عجیبا مناسب اون بچه‌ست گوزن‌ها؟ اسم‌هاشون؟ Moon، Echo، Static گوزن‌هایی که با کسی حرف نمیزنن اما ورنون رو دوست دارن چون وایبش با وایبشون یکیه اونا سریع، بی‌صدا و روان حرکت می‌کنن سورتمه ورنون؟ کاملا مشکی مات بدون تزئینات، بدون زرق‌وبرق، فقط نور آبی کمرنگ که مثل مهتاب روی برف می‌افته نحوه ورودش به خونه‌ها؟ نه صدای پا نه شکستن شاخه نه حتی نفس ورنون بابانوئلیه که در سکوت کامل میاد اگر بچه‌ای بیدار باشه، فقط یه سایه‌ می‌بینه که زیر درخت هدیه می‌ذاره و بدون اینکه بفهمه از اتاق خارج میشه اما وقتی هدیه‌هاش رو باز می‌کنن، متعجب می‌شن: هدیه‌ها خیلی خاصند نه چیزهای کلیشه‌ای چیزهایی که دقیقا مطابق شخصیتشونه جوری که انگار یکی واقعا «تو رو فهمیده» به‌جای پیام بامزه، روی هر هدیه یک کارت می‌ذاره با سه کلمه: "مراقب خودت باش" یا "با خودت مهربون باش" یا "داری عالی انجامش میدی" و همین سه کلمه برای آدم کافی میشه لحظه رفتنش؟ وقتی از خانه بیرون میره، برف خیلی آروم پشت سرش بلند میشه نه زنگوله نه نور زیاد فقط یه هاله آبی کوچیک که کم‌کم با تاریکی یکی میشه ورنون بابانوئلیه که کریسمس رو فریاد نمی‌زنه آروم می‌کنه ساکت، مهربون، عمیق خود شب کریسمس🤩

Vernon 🤩 The Silent Night Santa

🤩در قطب شمال، همه‌ی بابانوئل‌ها با زمستون و سکوت آشنا بودن اما روزی رسید که یه موجود جدید ظاهر شد پر از انرژی، پر از صدا، پر از احساس اون روز قطب شمال دیگه هیچ‌وقت آروم نشد اسمش سونگکوان بود معروف به: “بابانوئل واکنش‌محور” (چون روی هر چیزی یه واکنش خفن داره) کارگاهش؟ هیچ جا اندازه کارگاه سونگکوان صدا و آشوب نداره الف‌ها فقط دارن میدو‌ان چرا؟ چون سونگکوان مدام داد می‌زنه: «نههههه این روبان صورتی باید هماهنگ باشه ای بااابااااا این کاغذ کادو اصلا وایب نداره» بعد 5 ثانیه بعد: «اوکی ببخشید… همه‌تونو دوست دارم… بیاین ادامه بدیم» ( الف‌هاش عادت کردن) ولی با وجود این همه هیجان، هدیه‌هایی که درست می‌کنه خیلی فکرشده و دقیق‌اند چون هرچی باشه، قلبش از همه بزرگ‌تره نامه‌های بچه‌ها؟ سونگکوان اولین بابانوئله که با خوندن نامه‌ها بلندبلند جواب میده: «ایی واااای خدا این بچه چی کشیدههه آخه این‌طوری چرا خواسته‌هاشو نوشته؟ دلمممممممممم…» بعضی شب‌ها الف‌ها باید آرومش کنن چون خیلی احساساتی شده گوزن‌هاش؟ اسم‌هاشون عجیب‌اند: Drama، Highnote، Boo اگه یکی‌شون عطسه کنه، سونگکوان با دو سرعت میپره سمتش: «اِی خدای من، حالت خوبه؟ آب می‌خوای؟ ماسک می‌خوای؟ پتو بیارین بچه سردشه» گوزن‌ها ازش خیلی توجه می‌گیرن و خیلی اینو دوست دارن سورتمه Boo Santa؟ پر از زنگوله و تزییناتیه که خودش طراحی کرده حتی یه جای کوچیکی برای اسپیکر گذاشته تا در طول مسیر آهنگ پخش بشه (تقریبا همیشه موزیک‌های قدیمی کریسمس) تحویل هدیه؟ سونگکوان تنها بابانوئلیه که موقع ورود به خونه‌ها آروم نیست از همون اول با پا میره تو شومینه: «اووووف این خونه چقدر قشنگه نه ببین این درختو، ببیننننن، ای وای پاش گیر کرد، صبر کن اوکی رفع شد» بچه‌ها بیدار می‌شن ولی نه می‌ترسن نه گیج میشن فقط میگن: «این همون بابانوئله‌ست که مامان می‌گفت پرانرژیه؟» سونگکوان هم با لبخند بزرگ میگه: «سلام عزیز دلم، هدیه‌تو آوردم» و یه بسته خیلی خوشگل دستشون میده که روش با خودکار نوشته: «امیدوارم سالت قشنگ‌تر شه ،بابانوئل بوو» لحظهٔ رفتنش؟ هیچ بابانوئلی مثل اون خداحافظی نمی‌کنه از پنجره بیرون میره و داد می‌زنه: «مراقب باشییییین، عاشقتوووووونم» بعد گوزن‌ها خسته ولی خوشحال راه میفتن سونگکوان بابانوئلیه که خانه‌ها را پر از خنده، قلب‌ها را پر از احساس، و شب کریسمس رو پر از زندگی میکنه🤩

Seungkwan ❤️ The Emotional Variety-Show Santa

🤩در دورترین نقطه شمالگان، جایی که همیشه تاریکه، یه کارگاه وجود داره که فقط یک نفر می‌تونه روشنش کنه هیچ چراغی اونجا لازم نیست چون دوکیوم که وارد میشه کل فضا مثل طلوع آفتاب می‌درخشه او معروفه به بابانوئلی که می‌خنده و برف رو آب می‌کنه کارگاه دوکیوم؟ یه کارگاه معمولی نیست دیواراش پر از چراغ‌های زرد گرمه، شکلات داغ همیشه روی گاز می‌جوشه، و الف‌ها هر 15 دقیقه یه‌بار با خنده روی زمین غلت میزنن چون دوکیوم با چیزی مسخره سرگرمشون کرده مثل اینکه جای کارگاه کریسمس، یه مرکز انرژی مثبت ساختن هر وقت الفی خسته میشه، دوکیوم با اون لبخند دندون‌نمای همیشگیش میگه: «بیااااااااا انرژی» و همه دوباره بیدار میشن هدیه‌سازیش؟ تمام هدیه‌هاش یه چیز مشترک دارن: نور روی هر جعبه یه پیام کوچیک می‌نویسه: «تو مهمی» «تو قوی‌ای» «کریسمس مبارک، به خودت افتخار کن» گاهی گریه‌ش می‌گیره وقتی نامه بچه‌ها رو می‌خونه بعد الف‌ها دستپاچه میان بغلش کنن و اون میگه: «نه نه خوبم… فقط… خیلی قشنگ بود…» و بقیه بابانوئل‌ها میگن: «باز اشکش دراومد…» گوزن‌ها؟ هیچ گوزنی در جهان مثل گوزن‌های دوکیوم خوشحال نیستن انگار هروقت اسمش رو میشنون یه لبخند روی صورتشون پدیدار میشه یه گوزن که اسمش Merry عه هر بار دوکیوم می‌خنده دمش تکون می‌خوره سورتمه دوکیوم؟ پر از تزئینات طلایی، چراغ‌های کوچک خورشیدی، و یه زنگ کوچیک گوشه‌اش که فقط با خنده دوکیوم صدا میده فقط با خنده‌ش نحوه هدیه‌رسوندنش؟ اگه فکر می‌کنی در سکوت میاد، نههههههه چه اشتباهی صدای خنده‌اش قبل از خودش میرسه گاهی بچه‌ها از خواب بیدار میشن چون صدای “هههعههههههه” از شومینه میاد ولی چون نور داره، صدای گرم و مهربون داره همه سریع می‌فهمن: “این باید بابانوئل دوکیوم باشه” وقتی هدیه‌ها رو زیر درخت میذاره یه چیز اضافه هم می‌ذاره: یک برچسب: «امسال عالی بودی، بهت افتخار میکنم» اگه درخت کج باشه؟ فیکسش می‌کنه اگه نور کم باشه؟ لامپ‌ها رو روشن می‌کنه اگه شیرینی کم باشه؟ خودش با عجله یکی درست می‌کنه و میذاره روی میز بعد موقع رفتن، یه نگاه آخر به اتاق می‌کنه و میگه: «امیدوارم فرداش قشنگ‌تر باشه» و با نور طلایی که از خودش پخش میشه از شومینه بالا میره دوکیوم بابانوئلیه که نه فقط هدیه میاره بلکه حالِ خوب میاره نور میاره گرما میاره خود کریسمس مثبت‌اندیشه 🤩

Dokyeom ❤️ The Sunlit Santa

🤩شمالگان همیشه سرد بود، آروم، مه‌آلود، سفید تا اینکه یک روز یک بابانوئل جدید وارد شد قد بلند، موهای تیره، لبخندی که نصف قطب رو ذوب می‌کرد اسمش مینگیو بود و از همون لحظه ورودش، کریسمس هرگز مثل قبل نشد کارگاهش؟ شبیه کارگاه بابانوئل نبود شبیه اتاق گریم مدل‌ها بود نورهای حلقه‌ای، آینه‌های قدی، جعبه‌های هدیه که مثل تابلوی نقاشی چیده شده بودن الف‌ها به جای لباس کار معمولی هودی‌های بزرگ پوشیدن چون مینگیو گفته بود: «باید راحت باشین بچه‌ها، استایل مهمه» رفتارش؟ خیلی مهربون، اما خیلی دست‌وپاچلفتی به همین دلیل ۸۰٪ کارگاه پر از صدای: «ای خداااا، ببخشید، افتاد» بود هیچکس نفهمید چطور یک‌بار درست وسط بسته‌بندی هدایا خودش توی یک جعبه گیر کرد گوزن‌ها؟ همه عاشقشن جدی عاشق هر بار نزدیکش میشن یهو آروم میشن و با اون چشم‌های درشت نگاهش می‌کنن یکی از گوزن‌ها حتی حاضر نیست بدون نوازش مینگیو راه بیفته (اسکوپس میگه اینا دیگه گوزن نیستن، فن‌گرلن ) سورتمه؟ براق‌ترین، مرتب‌ترین سورتمه قطب شمال از اون مدلایی که نور می‌زنه و برف روش نمیشینه چون مینگیو هر روز ۳۰ دقیقه تمیزش می‌کنه بقیه بابانوئل‌ها می‌گن: «خسته نمی‌شی؟» مینگیو: «نه این درمان روحمه» هدیه‌دادنش؟ خیلی دل‌نازکه وقتی نامه بچه‌ها رو می‌خونه چشم‌هاش برق می‌زنه و میگه: «من باید اینو بهترینش رو بدم نه…بهترترش رو» بعد تا ساعت ۳ صبح بیدار می‌مونه تا هدیه هرکسی کامل بشه ولی مشکل اینجاست که گاهی وقتی میره هدیه‌ها رو بذاره دستش به درخت می‌خوره، تو تاریکی پاش می‌پیچه، یا ستاره بالای درخت می‌افته و اون با صدای آهسته: «ای وای… ببخشید» همه‌چی رو درست می‌کنه ولی ردپا و ردِ “بودن مینگیو” همیشه می‌مونه لباس بابانوئل؟ حق نداشتن بهش لباس معمولی بدن اون لباسش رو خودش طراحی کرد: برف‌سفید، کمربند چرمی تیره، جیب‌های بزرگ برای هات‌چاکلتش، و یقه‌ای که عجیبا یه کمی زیادی جذاب بود وقتی وارد خونه‌ها میشه ساکت نمیاد حضورش مثل نور می‌تابه بچه ها ناخواسته بیدار میشن و نگاهش میکنن و اون با لبخند بزرگ میگه: «بخواب… بخواب… من هیچی نگفتم» ولی معلومه که هیچی جواب نمیده چون کی می‌تونه جلوی این قد و قیافه بخوابه؟ آخر سر، وقتی همه هدیه‌ها رو گذاشته، درخت رو مرتب کرده، حتی شاید خونه رو یه کم تمیز کرده، با یه آه راضی از خونه خارج میشه و برف کنار پاش جوری می‌ریزه که انگار صحنهٔ فشن‌شوئه مینگیو بابانوئلیه که بی‌نقص‌ترینه ولی درست همون‌قدر، بی‌نظم‌ترین و به همین دلیل همه عاشقشن🤩

Mingyu 🤩 The TooPerfect TooChaotic Santa

🤩در یک گوشه‌ی آرام از شمالگان، جایی که برف نرم‌تر میباره و باد آهسته‌تر میوزه، کارگاهی هست که از بقیه‌ فرق می‌کنه ساکت‌تر، تمیزتر، منظم‌تر همه‌چیز اون‌قدر زیبا چیده شده که شک می‌کنی اینجا کارگاهه یا موزه دی‌ایت بابانوئلیه که کریسمس Zen رو خلق می‌کنه او اولین بابانوئل تاریخه که به جای لیست‌ طولانی هدایا یه دفترچه مینیمال داره یه صفحه سفید، سه خط نوشته: «کسی چی لازم داره؟ نه چی میخواد» وقتی الف‌ها بهش نزدیک میشن، با صدای آرومش میگه: «هدیه زیادی لازم نداره، احساس کافیه» در کارگاهش موسیقی ملایم چینی پخش میشه، بخورهای خوشبو می‌سوزه، و هر هدیه‌ای که می‌سازه یه انرژی خیلی اروم تو خودش داره هدیه‌ کردن براش فقط دادن یک چیز نیست یه مراسمه مثل هنر وقتی هدیه می‌سازه، حرکت دست‌هاش آهسته، دقیق و زیباست هر روبان رو صاف می‌کنه، هر جعبه رو زاویه‌دار می‌ذاره، و اگر چیزی وایب درستی نده اون رو کنار می‌ذاره تا یکی جدید بسازه گوزن‌هاش؟ اسمشون عجیبا آرامه: نفس، سرما، لوتوس و همه با ریتمی خیلی نرم راه میرن، انگار همه‌شون مدیتیشن می‌کنن سورتمه‌اش ساده‌س، چوب طبیعی، نور سفید، یه تیکه پارچه ابریشمی روی نشیمن نه زنگ اضافه‌ای، نه تزیینات شلوغ فقط زیبا وقتی دی‌ایت وارد خونه‌ها میشه، قدم‌هاش صدا نداره اصلا انگار تو هوا راه میره آروم زیر درخت کریسمس میشینه هدیه‌ها رو با ترتیب خاصی می‌چینه، از بزرگ به کوچک، با ریتم بعد نگاه می‌کنه که درخت چقدر نور داره اگر زیاد باشه، کمش می‌کنه اگر کم باشه، زیادش می‌کنه چون توازن مهم‌تر از هرچیزه گاهی حتی یادگاری کوچیکی اضافه می‌کنه، مثل یک گوی شیشه‌ای با رنگ ملایم یا یک کارت با خط خوش: «به یاد داشته باش ساده‌ترین چیزها ارزشمندترین‌اند» وقتی بیرون میره، یه رد پا از برف باقی می‌ذاره اما عجیبا رد پاها خیلی تمیز و مرتب‌اند و حس سبکی تو هوا می‌مونه جوری که انگار یه رویا از کنارت رد شده دی‌ایت بابانوئلیه که برای همه هدیه نمی‌سازه فقط برای کسایی که قلبشون رو می‌بینه و هدیه‌ای که میده دقیق، عمیق، زیبا و همیشه معنیداره🤩