𝑀𝑦 𝑆𝑒𝑐𝑟𝑒𝑡𝑠

منو ببخش! اگر تو تیر خوردی، من نخوردم، اگر تو نیستی و من هستم، اگر تو بدنت سرده، من بدنم گرمه، اگر تو رو اعدام میکنن و من خبرشو میشنوم…!

گفت : نمُردیم و چه چیزها دیدیم گفتم : ای‌کاش مُرده بودیم و نمی‌دیدیم

من کارم از این که بخوام از ایران برم گذشته. از این که دلم بخواد از اول جایی جز ایران به دنیا اومده باشم هم. حتی از این که دلم بخواد بمیرم هم. دلم می‌خواد از اول وجود نمی‌داشتم. توی نیستی می‌موندم و هیچ‌وقت هست نمی‌شدم تو دنیایی که جون آدمیزاد ارزشش از یه سطل آشغال کمتره

‏ما روزهایی را گذراندیم که اگر کتاب شود آدم‌های بسیاری را به گریه می اندازد...

-ولی او بیش از یک دختر بود، او یک داستـان بود

🌚🦋

دلم می‌خواست اهل یک کشور حاشیه‌ای باشم، یک گوشه نقشۀ دنیا، گمنام، خنثی، سر به لاک خود، از آن کشورها که نشسته یک گوشه ماستش را می‌خورد، نه نفت می‌فروشد، نه مسلسل می‌خرد، شیرینی صادر می‌کند، شکلات می‌گیرد، نه تهدید می‌کند و نه تهدید می‌شود، سالی یک‌بار هم اسمش در اخبارهای بین‌المللی نمی‌آید، تحریم نیست و نمی‌کند، قرار نیست بجنگد و باهاش بجنگند، سیاست‌مدارهایش نمی‌خواهند دنیا را نجات دهند، تغییر دهند بکوبند از نو بسازند، حکومتش فقط دنبال خوشبختی مردم است، دلم می‌خواست در حاشیۀ امن چنین کشوری بنشینم و ندانم خاورمیانه کجاست

ما حيف بوديم عزيز من؛ اميدوار بوديم، مسئوليت بذيربوديم، زيبا بوديم، شادى را بلد بوديم، از خود گذشتگى داشتيم، ولى حيف بوديم؛ انگار اين زمانه و اين خاک قدر مارا ندانست؛ ما حيف بوديم... We were wasted, my dear. We were hopeful, responsible, beautiful, we knew joy, we were selfless, but we were wasted It's as if this time and this land never knew our worth.

We'll dance again on the ground that taught us pain. دوباره روى زمينى مى‌رقصيم كه به ما درد را آموخت.

هیچ نخی ازم به زندگی وصل نیست

«زنـدگی، یک وطن به همـۀ مـا بدهکاره که توش فقط به زندگی فکر کنیم نه به وطن.»

اگه اینترنت هم کامل وصل بشه بازم یسری‌ها دیگه آنلاین نمیشن

مراقب خودت باش لطفا، من که نمیتونم مراقب تو باشم

اگر ایران بجز ویران سرا نیست؛ من این ویران سرا را دوست دارم

پنج شنبه جمعه یه بیرون‌مون نشه؟ هوا عجیب ۸۰ میلیون نفرست:)