شامِ آخر

خیلی اصلا

پولداررررر

سه تا بزنم به سلامتی

اع دوتا شد

دستم خورد ستاره زدم

ای کاش من نیز می‌توانستم کسی را دوست بدارم، برایش شاخه گلی ببرم، موهایش را نوازش کنم، دستانش را ببوسم، وجودش را هر لحظه که احساس تنهایی میکنم به یاد آورم و تأثیرش را بر دیدگاهم به زندگی حس کنم. ای کاش من هم می‌توانستم با معشوق زندگی‌ام یک فنجان قهوه بنوشم، مانند کودکان بر روی برگ های خشک افتاده بر روی زمین در فصل پاییز پای بگذاریم و از صدای آن لذت ببریم و سرشان دعوا کنیم، ای کاش می‌توانستم برای عزیزترینم بخوانم و بنوازم. از هر گفتهٔ او یک شعر بنویسم و از چهرهٔ او چند پرتره نقاشی کنم. آه ای کاش، ای کاش من هم می‌توانستم کسی را دوست بدارم. از گفته های مجسمه ای خاک گرفته و دور افتاده

ای کاش من نیز می‌توانستم کسی را دوست بدارم، برایش شاخه گلی ببرم، موهایش را نوازش کنم، دستانش را ببوسم، وجودش را هر لحظه که احساس تنهایی میکنم به یاد آورم و تأثیرش را بر دیدگاهم به زندگی حس کنم. ای کاش من هم می‌توانستم با معشوق زندگی‌ام یک فنجان قهوه بنوشم، مانند کودکان بر روی برگ های خشک افتاده بر روی زمین در فصل پاییز پای بگذاریم و از صدای آن لذت ببریم و سرشان دعوا کنیم، ای کاش می‌توانستم برای عزیزترینم بخوانم و بنوازم. از هر گفتهٔ او یک شعر بنویسم و از چهرهٔ او چند پرتره نقاشی کنم. ای کاش من هم می‌توانستم کسی را دوست بدارم. از گفته های مجسمه ای خاک گرفته و دور افتاده

ای کاش من نیز می‌توانستم کسی را دوست بدارم، برایش شاخه گلی ببرم، موهایش را نوازش کنم، دستانش را ببوسم، وجودش را هر لحظه که احساس تنهایی میکنم به یاد آورمو تأثیرش را بر دیدگاهم به زندگی حس کنم. ای کاش من هم می‌توانستم با معشوق زندگی‌ام یک فنجان قهوه بنوشم، مانند کودکان بر روی برگ های خشک افتاده بر روی زمین در فصل پاییز پای بگذاریم و از صدای آن لذت ببریم و سرشان دعوا کنیم، ای کاش می‌توانستم برای عزیزترینم بخوانم و بنوازم. ای کاش من هم می‌توانستم کسی را دوست بدارم. از گفته های مجسمه ای خاک گرفته و دور افتاده

برای مدت کوتاهی اینجا پرایوت میشه.

برای مدت کوتاهی اینجا پرایوت با محدودیت فوروارد میشه، شاید بعداً درستش کنم.

چشم

بریم بیرون‌خب

ژنیمنزمصمص

چطوری بوست کنم

مطمئن ببشک

بعد بوسم کن

خب باشه