en
Feedback
𝐎 𝐛 𝐬 𝐜 𝐮 𝐫 𝐚

𝐎 𝐛 𝐬 𝐜 𝐮 𝐫 𝐚

Open in Telegram

Blending Worlds of Sound and art. Distortion Lives.

Show more
1 605
Subscribers
+1724 hours
+2347 days
+51630 days
Posts Archive
برای کسانی که موسیقی را فراتر از صدا می‌شنوند؛ ترکیبی از فضای تاریک، ملانکولیک و اتمسفریک؛ فضایی میان اندوه،سکوت،صدا و غرق شدن در تاریکی خود... https://t.me/SoundRemedy

لحظه‌ای از رنج، فرسودگی و امید به نجات را به تصویر می‌کشد. تضاد میان بدن خسته و سنگین الیاس و حضور آرام فرشته، کشمکش میان ناا
لحظه‌ای از رنج، فرسودگی و امید به نجات را به تصویر می‌کشد. تضاد میان بدن خسته و سنگین الیاس و حضور آرام فرشته، کشمکش میان ناامیدی و امید را برجسته می‌کند.
الیاس، پیامبر بنی‌اسرائیل، پس از فرار از دست ملکه ایزابل که قصد کشتنش را داشت، به بیابان پناه برد. او پس از تحمل رنج و خستگی فراوان، زیر درختی نشست و از شدت ناامیدی حتی آرزوی مرگ کرد. سپس در بیابان به خواب رفت و در حالی که کاملاً ناتوان شده بود، فرشته‌ای از سوی خدا نزد او آمد. فرشته برای او نان و آب آورد تا نیروی لازم برای ادامه‌ی سفر را پیدا کند در نقاشی، الیاس خسته و بی‌رمق روی صخره‌ها افتاده و فرشته در کنارش ایستاده است چهره و بدن قدرتمند اما فرسوده‌ی الیاس، رنج و مبارزه‌ی او را نشان می‌دهد در مقابل، فرشته با حالت آرام و نورانی خود نماد حمایت و رحمت الهی است این صحنه در واقع لحظه‌ای از توقف و آرامش پیش از بازگشت الیاس به مسیر زندگی و رسالتش است
نام اثر: Elijah in the Wilderness نام نقاش: فردریک، لرد لیتون 🎨 تاریخ: ۱۸۷۷–۱۸۷۸ سبک: هنر آکادمیک / ویکتوریایی تکنیک: رنگ‌روغن روی بوم محل نگهداری: Walker Art Gallery، انگلستان
#FredericLeighton @obscura_art🕯

Suggested🎶
Progressive Rock Gothic rock
این راه را تا پایان خواهم رفت، و آخرین واژه‌هایم را به تو می‌سپارم؛ مرگ، مرا به خلوت خویش می‌برد، و آن‌که می‌جویی،جایی دور از دیده هاست
@obscura_art🕯

مرد ویترویوسی نمادی از هماهنگی میان انسان، هندسه و جهان است. مربع و دایره صرفاً ابزار اندازه‌گیری نیستند؛ در سنت فکری آن دوره
مرد ویترویوسی نمادی از هماهنگی میان انسان، هندسه و جهان است. مربع و دایره صرفاً ابزار اندازه‌گیری نیستند؛ در سنت فکری آن دوره، می‌توانستند به‌ترتیب با زمین و آسمان ارتباط نمادین پیدا کنند و انسان در مرکز این دو، به‌عنوان پلی میان جهان مادی و کیهانی قرار می‌گیرد
لئوناردو داوینچی این طراحی را حدود ۱۴۹۰ میلادی، در دورهٔ رنسانس، بر اساس نوشته‌های ویتروویوس، معمار رومی، خلق کرد. ویتروویوس در کتاب دربارهٔ معماری توضیح داده بود که بدن انسانِ ایده‌آل دارای تناسبات هندسی مشخصی است و می‌توان آن را درون یک دایره و مربع جای داد. در تصویر، یک مرد برهنه در دو وضعیت هم‌زمان دیده می‌شود: یک حالت با دست‌ها و پاهای جمع‌تر درون مربع و حالت دیگر با دست‌ها و پاهای باز درون دایره. این ترکیب به لئوناردو اجازه می‌داد نشان دهد که بدن انسان می‌تواند با دو ساختار هندسی متفاوت هماهنگ شود.
نام: مرد ویترویوسی هنرمند: لئوناردو داوینچی 🎨 تاریخ: حدود ۱۴۹۰ میلادی دوره: رنسانس ایتالیا تکنیک: قلم و جوهر روی کاغذ، همراه با طراحی زیرین با قلم فلزی و شست‌وشوی قهوه‌ای محل نگهداری: گالری آکادمیا، ونیز، ایتالیا
#LeonardoDaVinci @obscura_art🕯

Industrial Metal
Horns rise from the ashes, the beast claims every throne. When the kingdom falls, it dies alone.
@obscura_art🕯

Atmospheric Black Metal
2:51 5:42
Forgot and fall The lessons from Inside To the Sound of what We are
@obscura_art🕯

تصویری هولناک از ترس از گذر زمان، نابودی و فرارناپذیری سرنوشت؛ جایی که حتی برای حفظ خود، آینده بلعیده می‌شود. در اسطوره‌های ی
تصویری هولناک از ترس از گذر زمان، نابودی و فرارناپذیری سرنوشت؛ جایی که حتی برای حفظ خود، آینده بلعیده می‌شود.
در اسطوره‌های یونان، ساتورن (کرونوس) فرمانروای تیتان‌ها بود. پیشگویی شده بود که یکی از فرزندانش روزی او را سرنگون خواهد کرد. ساتورن برای جلوگیری از تحقق این پیشگویی، هر فرزندی را که همسرش «رئا» به دنیا می‌آورد، می‌بلعید. رئا سرانجام هنگام تولد زئوس او را پنهان کرد و به جای او سنگی قنداق‌شده به ساتورن داد. زئوس بزرگ شد و در نهایت پدرش را شکست داد و فرزندان بلعیده‌شده را از او نجات داد. روبنس لحظه‌ای از همین داستان را انتخاب کرده: ساتورن پیر و وحشت‌زده، در تاریکی به بدن فرزندش چنگ زده و دندان‌هایش را در سینهٔ کودک فرو برده است؛ در حالی که کودک برای رهایی تقلا می‌کند.
عنوان: ساتورن در حال بلعیدن یکی از پسرانش (Saturn Devouring a Son) هنرمند: پیتر پل روبنس 🎨 تاریخ: حدود ۱۶۳۶–۱۶۳۸ سبک: باروک تکنیک: رنگ روغن روی بوم محل نگهداری: موزهٔ پرادو، مادرید
@obscura_art🕯

Alternative Rock
او مرا از میان خارها بلند کرد؛ بی‌آنکه به نیش مارها و زخم زبان‌ها گوش دهد. تنها با یک نگاه، راهی تازه پیش پایم گذاشت؛ سفری به سرزمینی ناشناخته، جایی میان آلیس، شگفتی‌هایش و کلاهدوز دیوانه.
@eternaldistortion

این اثر دربارهٔ تنهایی در دلِ عشق و صمیمیت است جایی که دو نفر به هم نزدیک‌اند، اما ترس و تردید، فاصله‌ای عمیق میانشان ایجاد ک
این اثر دربارهٔ تنهایی در دلِ عشق و صمیمیت است جایی که دو نفر به هم نزدیک‌اند، اما ترس و تردید، فاصله‌ای عمیق میانشان ایجاد کرده است
در این نقاشی زن و مردی در آغوش یکدیگرند؛ مرد صورتش را در گردن زن پنهان کرده اما زن با نگاهی دور و متفکر به بیرون خیره شده است. با وجود صمیمیت ظاهری حالت زن نوعی تردید ترس و فاصلهٔ عاطفی را نشان می‌دهد کرین می‌گوید زن هم‌زمان مرد را به سوی خود می‌کشد و از او فاصله می‌گیرد گویی می‌خواهد این لحظه را حفظ کند اما از آیندهٔ رابطه می‌ترسد مرد اما خود را به همین لحظه سپرده و چهره‌اش را پنهان کرده است عنوان Alone Together یا 《با هم تنها》 نیز به همین تضاد اشاره دارد دو نفر می‌توانند در آغوش هم باشند اما از درون احساس تنهایی کنند تضاد نور و تاریکی در اثر از نقاشی‌های کاراواجو و سنت باروک تأثیر گرفته است. در نهایت اثر دربارهٔ دوگانگی عشق، خواستن و رها کردن، نزدیکی و فاصله و امنیت و ترس است
نام: Alone Together هنرمند: Maria Kreyn سال: ۲۰۱۲ تکنیک: رنگ روغن روی بوم سبک: نقاشی فیگوراتیو معاصر، با تأثیر آشکار از سنت کلاسیک و باروک موضوع: عشق، صمیمیت تردید و تنهایی در رابطه
@eternaldistortion

Acoustic Pop
خاطره‌ها وقتی عزیز می‌شوند که دیگر لحظه‌ای برای بازگشت نمانده باشد...
@eternaldistortion

🕯اگر بدنبال لحظه‌ای درنگ در میان زیبایی‌ها هستی! اینجا جایی‌ست برای دیدن و شنیدن آثار برجسته... با من همراه باشید از شاهکاره
🕯اگر بدنبال لحظه‌ای درنگ در میان زیبایی‌ها هستی! اینجا جایی‌ست برای دیدن و شنیدن آثار برجسته... با من همراه باشید از شاهکارهای بصری تا نواهای کلاسیک ✨️ 🍃 @harmonyhonar 🍃

Atmospheric Black Metal
2:38
در میان گل‌های پوسیده، مرگ آرام ریشه می‌دواند؛ هرچه لمس می‌کنم، فرو می‌ریزد، و از خاکسترش، گل دیگری می‌شکفد. من در آغوش زوال بیدار می‌شوم، و جهان، زیر پایم رنگ میبازد
@eternaldistortion

نقاشی را می‌توان تصویری نمادین از زوال یک جهان قدیمی و ظهور جهانی تازه دانست. این نقاشی روایتی خیال‌پردازانه از داستان Saint
نقاشی را می‌توان تصویری نمادین از زوال یک جهان قدیمی و ظهور جهانی تازه دانست.
این نقاشی روایتی خیال‌پردازانه از داستان Saint Telemachus راهبی مسیحی در اواخر قرن چهارم میلادی، است. طبق روایت، تلمک وارد کولوسئوم شد تا مبارزهٔ خونین گلادیاتورها را متوقف کند، اما به دست جمعیت خشمگین کشته شد؛ روایتی که بعدها نمادی از پایان مبارزات گلادیاتوری شد. در مرکز اثر، تلمک با صلیبی در دست دیده می‌شود و نوری درخشان از آن می‌تابد؛ در حالی که ارواح و پیکره‌هایی سفیدرنگ در اطراف او ظاهر شده‌اند و گلادیاتورها در تاریکی می‌گریزند. ماه کامل، خفاش‌ها و ویرانه‌های کولوسئوم فضای رؤیایی و وهم‌آلودی ایجاد کرده‌اند اثر تقابل خشونت و ایمان، مرگ و رستگاری را نشان می‌دهد. نور صلیب در برابر تاریکی کولوسئوم، نمادی از غلبهٔ معنویت بر خشونت و پایان یک دوران خونین است
عنوان: La visione del Colosseo «چشم‌انداز/رؤیای کولوسئوم» هنرمند: José Benlliure y Gil سال: ۱۸۸۵ تکنیک: رنگ روغن روی بوم سبک: نقاشی تاریخی ـ مذهبی با عناصر خیال‌پردازانه محل نگهداری: موزهٔ هنرهای زیبای والنسیا
@eternaldistortion

Gothic metal
Every whisper Of every waking hour I'm choosing my confessions Trying to keep an eye on you Like a hurt lost and blinded fool
@eternaldistortion

در تصویر، زنی جوان روی چمن دراز کشیده و صورتش را با دست پوشانده و در کنارش مردی در حال نواختن ویولن است. هر دو چنان در موسیقی
در تصویر، زنی جوان روی چمن دراز کشیده و صورتش را با دست پوشانده و در کنارش مردی در حال نواختن ویولن است. هر دو چنان در موسیقی غرق شده‌اند که گویی از دنیای اطراف خود جدا شده‌اند. مفهوم اثر بیشتر به تأثیر شدید موسیقی بر احساسات و فرو رفتن در یک رؤیای درونی مربوط است. عنوان Spasmo می‌تواند به شدت و تنش عاطفی این لحظه اشاره کند؛ حالتی میان لذت، اندوه، خلسه و بی‌قراری. این نوع پرداخت به رؤیا و تجربهٔ درونی، از ویژگی‌های مهم نمادگرایی (Symbolism) در آن دوره بود.
نکته: نوازندهٔ ویولن در اثر، مجسمه‌سازی به نام Prassitele Barzaghi بود که از دوستان آلچاتی محسوب می‌شد.
عنوان: Spasmo یا Spasimo هنرمند: Antonio Ambrogio Alciati تاریخ: ۱۹۰۷ تکنیک: رنگ روغن روی بوم سبک: نمادگرایی (Symbolism) موضوع: زن جوان، نوازندهٔ ویولن و تجربهٔ رؤیایی موسیقی
@eternaldistortion

+1
Suggested🎶
Instrumental
contemporaryclassical Ambient

Progressive Death Metal
5:35 7:47
خوابی‌ست که در آن زندگی می‌کنم، و زندگی‌ای که تنها رؤیایش را می‌بینم. پایانی‌ست که چشم به راهش نشسته ام و خانه‌ای که آرام‌آرام ترک می‌کنم. محو می‌شوم، در حسرت خوابی عمیق؛ اکنون که شب نزدیک‌تر است، راه را نشانم بده.
@eternaldistortion

Progressive Death Metal
5:35 7:47
خوابی‌ست که در آن زندگی می‌کنم، و زندگی‌ای که تنها رؤیایش را می‌بینم. پایانی‌ست که چشم به راهش نشسته ام و خانه‌ای که آرام‌آرام ترک می‌کنم. محو می‌شوم، در حسرت خوابی عمیق؛ اکنون که شب نزدیک‌تر است، راه را نشانم بده.
@eternaldistortion

این نقاشی لحظه‌ای پس از سقوط و مرگ ایکاروس را از اسطورهٔ یونان نشان می‌دهد. ایکاروس و پدرش، دایدالوس، برای فرار از کرت بال‌ها
این نقاشی لحظه‌ای پس از سقوط و مرگ ایکاروس را از اسطورهٔ یونان نشان می‌دهد. ایکاروس و پدرش، دایدالوس، برای فرار از کرت بال‌هایی از پر و موم ساختند. دایدالوس به او هشدار داد بیش از حد به خورشید نزدیک نشود، اما ایکاروس از روی غرور و هیجان بالاتر رفت؛ گرمای خورشید موم بال‌ها را ذوب کرد و او سقوط کرد و جان باخت. در نقاشی، پیکر بی‌جان او روی صخره‌ها قرار گرفته و سه پری دریایی در اطرافش برای او سوگواری می‌کنند. اثر دربارهٔ غرور،سرکشی و بهای سنگین زیاده‌روی است؛ ایکاروس نماد انسانی است که برای رسیدن به چیزی فراتر از توانش، هشدارها را نادیده می‌گیرد و در نهایت سقوط می‌کند. در عین حال، فضای آرام و اندوهناک اثر روی مرگ، زودگذری جوانی و زیبایی ویران‌شده تأکید دارد پوست برنزهٔ ایکاروس نیز اشاره‌ای به نزدیک شدن او به خورشید دارد و نور غروب بر گذرا بودن زمان تأکید می‌کند
نام: The Lament for Icarus هنرمند: Herbert James Draper سال: ۱۸۹۸ تکنیک: رنگ روغن روی بوم سبک: نقاشی اسطوره‌ایِ ویکتوریایی، با تأثیراتی از نئوکلاسیسیسم محل نگهداری: Tate، لندن نکته: اثر در نمایشگاه جهانی پاریس در سال ۱۹۰۰ مدال طلا گرفت
@eternaldistortion