ִֶָ 𝗓𝖻𝟣/𝖺𝗇𝖽𝟤𝖻𝗅𝖾 ៸៸ ᴅᴇᴀᴅ:ᴀʟɪᴠᴇ
Open in Telegram
ᅠ 𑊩 𝗒𝗈𝗎'𝗋𝖾 𝗆𝗒 𝖽𝖾𝗌𝗂𝗋𝖾, 𝗍𝖺𝗄𝖾 𝗆𝗒 𝗁𝖺𝗇𝖽 ⭒ ᯤ 𝗓𝖻𝟣/𝖺𝗇𝖽𝟤𝖻𝗅𝖾 ،، t.me/BPlanetTeam 𐙚 ᅠᅠ ꒰ t.me/zb1and2blebot ꒱
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
396
Subscribers
+124 hours
+27 days
-130 days
Posts Archive
— یک نانفن که امروز هانبین رو توی کنسرت ایلچیل دیده این ویدیو رو با کپشن "سیزنی اینجاست~ یک نگاه به اطراف انداختم و چشمم به یک فن دوآتیشه افتاد" پست کرده و بقیه توی کامنتها نوشتن "همونطور که انتظار میرفت، رفت" و "ما از قبل حدس میزدیم که میره".. سونگ هانبین واقعا یک سیزنی معروفه! 😂
🐥” تا اینجا، من دیجی کیم تهره بودم. امیدوارم شبتون از روزتون گرمتر و دلنشینتر باشه و خواب عمیق و راحتی داشته باشین ♡
— تهره یکم از آهنگ 'AE' از پارک هیوشین رو خوند 🥹
🐥” واو! ممنونم! خیلی استرس دارم. آه، انجام دادن همچین چیزهایی… ممنونم. چون این آهنگیه که واقعا خیلی دوستش دارم و براش تمرین کردم، وقتی اینجا داشتم میخوندم، انگشتهام کاملا بیحس شدن…
— آهنگهای پیشنهادی تهره 🎶
⋆ kim jongseo – beautiful restriction
گفت آهنگیه که اخیرا خیلی زیاد بهش گوش میده… این آهنگ رو انتخاب کرده چون یادشه وقتی خیلی خیلی کوچیک بوده، این آهنگ رو توی ماشین باباش میشنیده و حدود یکی دو ساعت همراهش میخونده 🥹
⋆ park hyo shin – AE
این آهنگیه که نمایانگر چیزیه که تهره بهعنوان یک خواننده آرزو داره بهش برسه… این آهنگ رو انتخاب کرده چون درمورد اینه که دو هویت، یعنی A و E، بدون اینکه هویت مستقل خودشون رو از دست بدن، به هم متصل و یکی میشن. تهره احساس کرده مفهوم و معنای آهنگ واقعا قشنگه و خودش هم خیلی این آهنگ رو دوست داره 🥹
🐥” در مورد خوانندهای که رولمدل منه، بیشتر از همه پارک هیوشین سونبهنیم رو دوست دارم. فکر میکنم صدا و سبک خوندنم تا حدی تحت تاثیر پارک هیوشین سونبهنیمه. وقتی کوچیکتر بودم، انگار هرکسی توی مدرسه وایب مخصوص خودش رو داشت. مثلا تهره وایب پارک هیوشین سونبهنیم رو داشت، یک دوست دیگم سبک ایسونیم رو داشت و یکی دیگه هم حالوهوای کیم بومسو سونبهنیم رو داشت؛ از این چیزها بود. اون موقع، بچههایی که از مدرسههای مختلف صدای خوبی داشتن حتی باهم مسابقههای خوانندگی میذاشتن. فکر کنم اون دوران واقعا خیلی بهم خوش گذشت. حتی بچههای مدرسههای دیگه میومدن تا مسابقهی نتهای بالا بذارن، فقط برای اینکه صدای تهره رو بشنون. بعضی لحظهها واقعا انگار عین یک صحنه از مانهوای واقعی بود 🥹
🐥” من یک مورد توی لیست آرزوهام دارم؛ با ادامه دادن مسیرم بهعنوان یک خواننده، امیدوارم یک روزی آهنگی منتشر بشه که هر کسی با شنیدنش بتونه بگه "این قطعا آهنگ کیم تهرهست" 🥺
🐥” من همیشه با این فکر میخونم که میخوام احساساتم رو طوری بیان کنم که انگار دارم حرف میزنم و امیدوارم افرادی که به آهنگم گوش میدن، وقتی من میخونم، بتونن اون رو با تجربههای خودشون تطبیق بدن و تسلی و آرامش بگیرن. یک تصویری هست که من توی ذهنم از موسیقی دارم؛ برای صدای آهنگها، انگار یک نقاشی وجود داره. من اینکه وقتی صدا تولید میکنم، انگار روی ابرها شناورم، بدون هیچ اصطکاک یا سنگینی، صدا رو شفاف و زلال بیرون بیارم رو خیلی دوست دارم.. البته این موضوع بسته به هر آهنگ فرق میکنه، ولی فکر میکنم بهخاطر همین ویژگی، قبلا هم تونستم اجراهای موندگاری داشته باشم و چنین حالوهوایی رو پیدا کنم؛ و فکر میکنم این روزها هم هنوز همین فضا و حس رو خیلی دوست دارم
💬” اخیرا، لحظهای که احساس کردی از نظر موسیقی پیشرفت کردی، کِی بود؟
🐥” هنوز خیلی چیزها هست که کم دارم. الان ۲۵ سالمه... و معلم ووکالم بهم گفت که انگار فقط به توانایی فیزیکی خودم برای خوندن تکیه میکنم، چون وقتی جوونتر بودم هیچوقت تکنیک درست ووکال رو بهطور اصولی یاد نگرفتم. برای همین دوباره شروع کردم به کار کردن روی تکنیکهای ووکالم و این باعث شد متوجه بشم که چهقدر تا الان فقط به توانایی فیزیکی خودم برای خوندن تکیه کردم و اینکه تا یکجایی میشه به این روش ادامه داد، ولی بالاخره یک حدی داره.. این اواخر حتی سعی میکنم روی نحوهی صحبت کردنم هم کار کنم؛ روی ظرافت و وضوح بیانم. حتی اینجا توی کلوز فرندز هم سعی میکنم هربار یک چیز رو یکمی متفاوت انجام بدم و این باعث میشه حس کنم از نظر موسیقی دارم به یک آرتیست با ظرافت و بیان بیشتری تبدیل میشم
