𝐌𝐈𝐒𝐌𝐀𝐓𝐂𝐇

Jayhoon's multi shot

وقتی جیک بعد از یه سال کراش داشتن روی همکلاسیش بالاخره تصمیم می‌گیره اعتراف کنه؛ یه اعتراف ناگهانی دیگه همه چیز رو به هم می‌ریزه

"چهره‌‌هایی که داخل تصویر بودن حالا بخشی از گذشته‌ای بودن که با آتیش هیسونگ تبدیل به خاکستر شده بود."

اواخر ماه مارچ بود. نسیم خنک بهاری،درختان سبز رنگ رو به رقص در میاورد و در زیر درختان سبز،دو پسر از هوای دلنشین لذت میبردند. "جیا،مرسی که اومدیم اینجا" "خواهش میکنم بیبی،من هر جایی که باعث خوشحالی تو شه میبرمت" "وای جیا،چقدر تو خوبی" بلافاصله بعد از حرفش بوسه ای نرم بر لبان پسر گذاشت. "من اصلا بابت اینکه همسری مثل تو دارم،پشیمون نیستم" پسر بزرگتر لبخندی زد و ایندفعه او پیش قدم برای بوسیدن لبای پسر کرد. بعد از دو دقیقه از هم جدا شدند و پسر کوچیکتر،روی زیرانداز دراز کشید. نسیم خنک دیگری وزید و باعث رقصان شدن درختان شد. "وونی،سردت نیست؟" "نه جیا" مشغول نوازش موهای نرم، پسر کرد،جونگوون از حس آرامشی،که از مردش میگرفت لبخند ملیحی زد،ناخوداگاه چشماش روی هم افتاد و به خواب شیرینی رفت. پسر همچنان،مشغول نوازش موهای پسر بود،ناگهان با دیدن ابرای پف پفی در آسمان،سرشو چرخوند که پسر رو صدا کنه،با دیدن چشمای بسته پسر،لبخندی زد و بوسه ای به پیشانی،پسر هدیه داد. جونگوون،تکونی خورد ولی از شدت،خستگی چشماشو،باز نکرد. پسر همچنان،مشغول نوازش موهای همسرش،بود و از هوای خنک،لذت میبرد.

𓍢ִ໋　𝖶𝗁𝗒 𝖽𝗈 𝗒𝗈𝗎 𝗅𝗈𝗈𝗄 𝖺𝗍 𝗆𝖾 𝗅𝗂𝗄𝖾 𝗍𝗁𝖺𝗍? 　　𝗂𝗍 𝖿𝖾𝖾𝗅𝗌 𝗅𝗂𝗄𝖾 𝖨’𝗆 𝗅𝗈𝗌𝗂𝗇𝗀 𝗒𝗈𝗎 ˓　𓂃

"𝘚𝘰𝘮𝘦𝘵𝘪𝘮𝘦𝘴, 𝘺𝘰𝘶 𝘥𝘰𝘯'𝘵 𝘳𝘦𝘢𝘭𝘪𝘻𝘦 𝘪𝘵 𝘶𝘯𝘵𝘪𝘭 𝘪𝘵'𝘴 𝘵𝘰𝘰 𝘭𝘢𝘵𝘦."

پشت صحنه عکاسی فوتو کانسپت های «DEATH OF ME»ا | Archiv:E | ایوان

"نگاه کن...ببین که چطور تو مشت یه محکومِ بی‌آبرو، رئیس بند بیست و هشتم، داره ذره ذره آب میشه "

Part1:Why was he doing something like that for someone he didn't even know—when he had never shown kindness to anyone in his life?