𝑅𝑜𝑜𝓂 3:13

ریکت؟☕️

خب

بخشی از پرونده شماره 114 مأموران با ورود به گلخانه، با صحنه‌ای روبه‌رو شدند که تمام فضای آن به رنگ قرمز درآمده بود. این رنگ، متعلق به گل‌ها نبود؛ خون بود. جسد کایان، جوانی ۲۳ ساله، در مرکز گلخانه پیدا شد. کارشناسان پزشکی قانونی، این پرونده را یکی از عجیب‌ترین مرگ‌های سال توصیف کردند. تنها سرنخ قطعی، تار مویی بود که در محل حادثه کشف شد. نتیجه آزمایش DNA آن را به ساموئل، ۳۶ ساله، رساند. اما بازرسی از خانه ساموئل، پرونده را وارد مسیری کاملاً متفاوت کرد. همسایه‌ها او را مردی آرام، مؤدب، کم‌حرف و عاشق همسرش توصیف می‌کردند؛ مردی که به گربه‌های آپارتمان غذا می‌داد و به سالمندان کمک می‌کرد...و آنچه که در بازجویی گذشت... در تمام جلسات بازجویی، ساموئل نه عصبانی شد،نه وحشت زده از اتهام، پاسخ‌هایش کوتاه، آرام و با لحنی کاملاً بی‌احساس بود .. و عجیب ترین بخش این بود اقدامی برای داشتن وکیل نکرد.. گزارش درباره شریک عاطفی: شریک عاطفی ساموئل پس از حادثه به‌دلیل شوک شدید در بیمارستان روان‌پزشکی بستری شد و تا هفته‌ها حاضر به صحبت درباره آن روز نبود. گزارش روان‌پزشکی: متهم هنگام بازگویی حادثه، هیچ واکنش هیجانی متناسبی نشان نداد(احتمال ژن روان آزاری و اختلال دو قطبی "تایید نشده"). بخشی از بازجویی،ضبط شماره 5ام احتمالاً ماریا الان دنبالم می‌گرده... این ساعت همیشه شیرعسلش رو با عسل اضافه می‌خوره. فقط دست‌پخت منو دوست داره... الان غذا نمی‌خوره، نه؟... آخه من اینجا نشستم. بازپرس: «از کایان متنفر بودی؟» دلیلی برای پاسخ دادن نمی بینم،بازپرس. بنظر کلافه میای؛ چطوره یه معامله‌ کنیم؟ من دستور پخت غذایی که برای ماریا پختم رو افشا می کنم و تو باید بذاری برم پیش ماریا. بازپرس:« خیلی خب قبوله.!» تو که طفره نمیری بازپرس،میری؟.. اون پسر... کانان؟... یا هرچی. فرقی نداره. زیادی به ماریا چسبیده بود. فقط یه هشدار بود. باهام شراب قرمز خوردیم، همون شراب محبوب ماریا. اون شب پیشبند صورتی پوشیده بودم رنگ مورد علاقه ماریا، ساتور دستم بود. وقتی استخوان‌هاش رو خرد می‌کردم... صداش هنوز توی گوشمه،چه موزیک قشنگی.... گوشت رو... باید ادویه زد. مزه‌دار کرد. بعد توی دمای ملایم... با روغن سرخ کرد. نتیجه‌اش یه استیک فوق‌العاده‌ست. غذای محبوب ماریای من. مایع سرخ رنگی که به اصطلاح سس نامیده می‌شه... طعم گس آهن می‌داد. اما با ادویه‌های مخصوص خودم... خوش‌طعم شد. انقدر خوش‌طعم که ماریا... حتی یک لقمه هم باقی نذاشت. ماریای عزیزم... تمام مدت ساکت بود و به من خیره شد. سمج بود، اما... ادامه فایل صوتی در این بخش قطع شد. در گزارش آزمایشگاه، آثاری از استریکنین در مایع داخل لیوان کشف شد. اما هیچ شاهدی وجود شراب را تأیید نکرد. ساعاتی بعد، پزشکی قانونی اعلام کرد مایع داخل لیوان، شراب نبوده... خون خود مقتول بوده است. بخشی از بازجویی،ظبط ۱۹ ام بازپرس پرسید «چرا روی بدن ماریا اثر سوختگی بود؟» موهای شرابی‌اش... چه نرم بود زیر انگشتام. اما گریه‌اش اذیتم کرد. برای اون تخم جن لعنتی... گاهی برای اینکه یه درد رو فراموش کنی، باید درد بزرگ‌تری رو تجربه کنی. من فقط... کمکش کردم فراموش کنه حرارت، درد اولیه رو می‌پوشونه. ادامه فایل صوتی قطع شد. ادامه پرونده: ساموئل اعدام شد.وسایل شخصی او به همسرش، ماریا، تحویل داده شد. داخل جیب کت ساموئل، یادداشتی پیدا شد.پرستار تیمارستان ادعا کرد ماریا پس از خواندن آن، برای چند دقیقه فقط به یک نقطه خیره ماند و هیچ حرفی نزد.صبح روز بعد، جسد ماریا در اتاقش پیدا شد مرگ ماریا خودکشی بود.متن یادداشت هرگز در پرونده ثبت نشد. در پی مرگ متهم و تنها شاهد پرونده، امکان ادامه تحقیقات از بین رفت. پرونده شماره 114 بدون رسیدن به پاسخ بسیاری از پرسش‌ها، مختومه اعلام شد.

@itsPortMafia 🫘

🌟🌟🦴

بخشی از پرونده شماره «113» قربانی، استاد ۴۷ ساله‌ی دانشگاه، در جریان اردوی دانشجویی جان خود را از دست داد. در بررسی اولیه، مرگ حادثه‌ای تلقی شد؛ هیچ نشانه‌ای از درگیری یا انگیزه‌ای آشکار وجود نداشت. دانشجویان تنها از جیغ کوتاه قربانی، درست پیش از حادثه، یاد می‌کردند. با این حال، مرور اظهارات شاهدان، توجه کارآگاهان را به دانشجویی ۲۵ ساله به نام لئو جلب کرد؛ فردی شوخ، پرحرف و ظاهراً بی‌خیال که در تمام مدت، بیش از دیگران از «بی‌اهمیت بودن» حادثه حرف می‌زد. دوستانش او را اجتماعی و خوش‌برخورد توصیف کردند، اما تقریباً همه روی یک نکته اتفاق نظر داشتند؛ لئو در بخش زیادی از اردو از دید دیگران دور بود. هیچ شاهد مستقیمی برای اثبات جرم پیدا نشد. پرونده بسته شد. سال‌ها بعد، یکی از مأموران در حاشیه‌ی پرونده نوشت: «عجیب‌ترین بخش ماجرا این نبود که مدرکی پیدا نکردیم... عجیب‌ترین بخش این بود که بعد از بسته شدن پرونده، همه تازه یادشان آمد آن روز، لئو بیش از حد می‌خندید در حالی که دانشجو های دیگر از فوت استادشون وحشت زده بودند.» بخشی از اظهارات ثبت‌شده‌ی متهم طبق پرونده‌ی انضباطی دانشگاه، لئو پس از ورود غیرمجاز به دفتر یکی از اساتید و دستکاری وسایل شخصی او، از ادامه‌ی تحصیل محروم شد. در جلسه‌ی بازجویی، برخلاف انتظار، هیچ نشانه‌ای از پشیمانی در او دیده نشد. تنها با لبخند گفت: «رفیقم می‌گفت فقط کافیه یه "ببخشید" بگی... گاد... مردم واقعاً فکر می‌کنن بعضی چیزها با یه کلمه درست می‌شن.» بازپرس در گزارش خود نوشته است: «متهم هنگام صحبت از استاد، نه عصبانی بود و نه کینه ای در لحنش بود لبخند می زد. همین لبخند، نگران‌کننده‌ترین بخش بازجویی بود..» هیچ راوی نمی تواند مانند کسی که در آن صحنه حضور داشت ماجرا را توصیف کند.. بخشی از بازجویی ،ضبط شماره 13 از همون لحظه‌ای که از اتوبوس پیاده شدیم، شروع کرد به غر زدن. «صف رو رعایت کنید.» «وسایلتون رو روی زمین نگذارید.» «دست‌هایتان را بشویید.» « پشت سر هم صف رو رعایت کنید، از گروه جدا نشوید...» گاد... واقعاً هیچ‌کس به این موجود نگفته بود دانشجو ها اومدن اردو، نه پادگان نظامی؟.. قهوه دستم بود، داشتم غر می‌زدم، با چند نفر شوخی می‌کردم و از دور، قیافه‌ی مکعب‌مستطیلی استاد رو مسخره می‌کردم. رفیقم تاکید داشت:یه روز این زبونم کار دستم می‌ده. خب جذبه ای که داشتم شاید ولی تو اون موقعیت زبون ام بی گناه بود...اه خودشیفتگی بهم غلبه کرد. اول قرار بود فقط اذیتش کنم. یه شوخی بچگانه..اما بعضی شوخی‌ها زیادی واقعی ان مطمئن ام می فهمی چی می گم، درسته؟.. می‌دونی... من مدت‌ها درباره‌ی سم‌ها مطالعه می‌کردم و یکیشون زیادی چشم گیر بود اسمش؟ باتراکوتوکسین. وقتی اسمش رو برای اولین بار خوندم، با خودم گفتم: چه اسم قشنگی...و خب هیچ وقت فکر نمی کردم نقشش تو زندگیم انقدر پر رنگ باشه! بازپرس ازم پرسید: پس ازش استفاده کردی؟ خندیدم؛می‌دونی مردم از چی بیشتر می‌ترسن؟از قاتل‌ها؟... نه. از این‌که یه روز بفهمن تمام مدت کنار هیولا نشسته بودن و حتی یک‌بار هم بهش شک نکردن.همه دنبال یه داستان قشنگ می‌گردن؛ یه انگیزه‌ی عاشقانه، یه عقده‌ی قدیمی...آخرش هم می‌فهمی هیولاها شاخ ندارن...فقط خوب بلدن لبخند بزنن. ادامه‌ی فایل صوتی در این بخش قطع شده است،پرونده هنوز باز است.. بخش بازجویی،ظبط ۸ ام بازپرس پرسید:«ترسیدی؟» ترس واژه غریبیه بازپرس ولی آدمیزاد از بدوی تولد با ترس متولد می شه.. وقتی جیغ کشید... برای اولین بار از سکوت ترسیدم.. بخشی از بازجویی،ضبط شماره16 ...می دونی شبا نمی تونم بخوابم یه فکر منو همیشه بیدار نگه می داره.. بازپرس پرسید:« لئو پشیمونی؟» پشیمونی؟...اه. شما بازپرس‌ها عاشق این سؤالید... انگار اگه بگم (آره) همه‌چیز قشنگ تموم می‌شه. ولی زندگی فیلم نیست...بازپرس بعضی پرونده‌ها بسته می‌شن، بعضی آدم‌ها دفن می‌شن... اما بعضی سؤال‌ها با جوابشون فقط سوالای دیگه رو مطرح می کنن.

@blue_dark_Dreams 🌟

خب میذارمش-

خیلی دلم میخواد بذارمشون اونایی که نوشتم رو ولی همه اشو باهم بذارم بهتره-

بریم برای جواب چالش

خروسام گی ان

پشمام

زیادی باهاتون احساس راحتی کردم

دا

ریدم

So....wanna go on a date?

کصک

https://t.me/Room30AM_art/5905 خوردنی و گاز گرفتنی❤️✨

کصکش بگو جذاب

https://t.me/Room30AM_art/5903 جذاب نیستی، خوردن داری❤️

می دونم خیلی جذابم

https://t.me/Room30AM_art/5899 خوردن داری