𝑅𝑜𝑜𝓂 3:13

صادقانه بگم، قبلاً حتی پارت اولو نخونده بودم ولی یه تصور صاف و نرم از قلمت داشتم))الان اعتراف می‌کنم پشم‌هام ریخته فقط تا اینجا، ادبیاتش یه جوریه که وقتی شروع به خوندن می‌کنی دیگه تا آخرش می‌ری از سر کنجکاوی نیست انگار یه روان بودن عجیبی توی کلماتته که وای.. به دل آدم می‌شینه.)))

تا پارت ۵ خوندم(

دقت کردم ستاره هامو شبیه پاتریک می کشم))))))⭐️

انگار کارین با خلال دندون این ستاره هارو کشیده

می تونی لینک رو پیوی ارسال کنی؟😛

لینکش کردم فکر کنم باگ خورد- انیوی، بفرمایید

شما لینک چنلتو برام میفرستی؟((

خدا حفظت کنه تم مشکی خیلی بهتره تم سفید دو پارت اول تخم‌چشمامو اذیت می کرد

مرسی

دازای: برای نابود کردن چیزی، قبلش باید حسابی ازش مراقبت کنی، چویا.

Null ~ Cherry🍒

باکوگو: مثل آدما رفتار نکن ایزوکو؛ تو فقط یه عددی.

Null ~ Cherry🍒

گوجو: این اسمش آزادی نیست. گتو: نیازی بهش نیست؛ باورش کافیه تا همه چیز طبق برنامه پیش بره.

Null ~ Cherry🍒

گوجو: مردم چرا به سیستم اعتماد میکنن؟ گتو: چون سیستم هیچ‌وقت نمیگه «به من اعتماد کن». گوجو: چی میگه؟ گتو: ما از تو بهتر میدونیم. گوجو: و مردم باورش میکنن؟ گتو: وقتی از بچگی این جمله رو بشنوی، دیگه اسمش باور نیست، میشه حقیقت.

Null ~ Cherry🍒

Maybe we can start a riot. Maybe we can burn this town. Maybe I'll be your sleeping beauty. We can figure it out.

Null ~ Cherry🍒

چه خفنه آقا چی گفتی منم میخ-

قول نمیدم

رفتم چایی دم کنم اینو دیدم

خفه شدممممثصصقصص من اینکارو کردممم🤣🙏

چرا انقدر اون حس قفس بودن معبد برای دازای رو از کلمات حس کردم؟😭