خونهٔ ما

از روزهای آموزش ادبیات فارسی به نسل دوم، سوم مهاجران ایرانی در انگلستان. #آزفا @khuoonemaa

#متل کک به تنور @khuoonemaa

از این جهت ادبیات عامه برای من مهم است که از دل مردم بیرون آمده. مطالعهٔ قصه‌هایش انگار ما را پرت می‌کند به خانهٔ مادربزرگ و قصه‌هایش. من که سنم اندازهٔ مادربزرگ‌ها نیست ولی همیشه مادربزرگی قصه‌گو درونم داشتم و دارم. اینجا از قصه‌ها می‌گویم و می‌نویسم و یا حتی شاید توانستیم همدیگر را هم از نزدیک ببینیم.

به‌نام خدا سال‌ها پیش وقتی که دانشجوی ادبیات فارسی بودم، نمی‌دانستم باید چه کنم و کدام مسیر را بروم. فکر کنم این سرگشتگی برای همهٔ ما روزی پیش آمده باشد و تجربه‌اش کرده باشیم. استادی داشتیم آرام، اندکی منزوی، بسیار باسواد و جدی. با او تاریخ ادبیات داشتم. همه از درسش فراری بودند چون مجبورمان می‌کرد جلدهای کامل تاریخ ادبیات صفا را بخوانیم. من اما دوستش داشتم. هم خودش و هم درسش را. روزی در کلاس تاریخ ادبیات کتاب‌های ادبیات عامه و... را آورد. آنجا بود که کم کم فهمیدم من این شاخه را دوست دارم. انقدر خواندم و خواندم تا دلم نیامد آن‌ها را در خلوت خودم نگه‌دارم. پس اینجا جایی‌ست برای قصه‌های شفاهی و عامه و خلاصه ادبیات؛ اینجا «خونهٔ ما» ست. به امید خدا امروز ۲۵ اردیبهشت پاسداشت زبان فارسی و بزرگداشت فردوسی و به یاد استادی که همیشه مدیونش خواهم بود، دکتر شهرام آزادیان، اینجا را می‌سازم تا بماند و موثر باشد. @khuoonemaa