بَعدِ سکوت؛

یا من غیر عادی شدم

درک نمیکنم

چرا بعد این همه مدت وصل شدن حس خوبی نمیده؟

به پروانـه‌های دفن شده فکر می‌کنم؛ که دیگر شکوفه‌های بهار را نمی‌بینند. که دیگر صدای پرنده‌ها را نمی‌شنوند. که دیگر باد گونه‌هایشان را نمی‌بوسد.

بهار که بیاید در این سرزمین گلستانی خواهد شکفت؛ ما هزاران گل پرپر در این خاک کاشته‌ایم.

از تو شبی جا مانده در من که صبح نخواهد شد.

چقدر از آدم بودن، خسته‌م کاش چشمامو می‌بستم و پرنده می‌شدم.

+به کارما اعتقاد داری؟ -نه +چرا؟ -چون من به اندازه‌ی اتفاقهای بدِ زندگیم آدمِ بدی نبودم.

من شاید همین فردا از پنجره بپرم پایین.

روز مهندس رو به آلن دلون ایران تبریک میگم🖤🕊️؛

هیچ چیز مهم نیست تا زمانی که ما مهمش نکنیم؛

گفت:انگار چیزی در گلویم، در سینه‌ام، در افکارم و در کل تنم هست که سنگینی می‌کند.

🖤؛

ناگهان خوابی مرا خواهد ربود من تهی خواهم شد از فریاد درد

وقتی باورم به دوست داشتن او شکست، دیگر چیزی در این جهان برای باور کردن نماند.