"BlinkMoment

ای اهل عالم بنگرید هر صبح در سرزمین من پیش از طلوع آفتاب بر شاخه های پیردار،جوانی غروب میکند

شوق شهرت رفت و ذوق آرزوها هم که مرد  موی کم کم شد سپيد، از خواب بيدارم کنيد. -رحیم معينی.

چپیش

در پرده‌ی دل فقط خیال تو رقص کند. -مولانا.

باید بخوره تو ذوقت تا بفهمی همه مثلِ خودت نیستن.

می‌گویند هر سوگواری دوره‌ای دارد که باید طی شود تا فرد کمی آرام بگیرد؛ عزیزم، ما که تمام عمرمان در سوگ می‌گذرد، چطور قرار است آرام بگیریم؟

مثل آدمی شده ام که؛ اگر بایستد.. می‌سوزد؛ اگر بدود! بیشتر میسوزد. -علیرضا روشن

زندگی یک جور بلاتکلیفی است که مدام انسان را با ترفند های مختلف به دلخوشی های موقتی که بوی نجات می‌دهند؛امیدوار میکند. -مصطفی طلوعی

حتی اگر روزی این جوانی را به من بازگردانند؛ نمیدانم چگونه باید به آن نگاه کنم؛ ورقش خواهم زد،اما آنرا نخواهم خواهد؛ برای گذشته هرگز دلتنگ نخواهم شد؛ چگونه می شود این جوانی را خواست؟! چگونه می شود نام این دوران را حتی جوانی نامید...

بالاتر از سیاهی؟ زندگی ما.

هزاران هزار آدم را اعدام کردی که مردم بترسند؛ در چهره ما ترس دیدی؟

سه جوان رفتند؛اما پرسش عدالت،هنوز بر دارِ تاریخ بی پاسخ مانده است!

امشب اصفهان میز یه ایرانو حساب کرد و ما فقط شرمنده نگاه کردیم.

بنگرید ای اهلِ عالم بر اذان دیگری بر فرازِ دار می‌رقصد جوان دیگری...

دلم فقط یه معجزه میخواد این قوم خون خار ناپدید شن

تقصیر ادبیات فارسی ست که بعد از من و تو ، او می آید ..

خدایا دمت گرم تا تو بخوای به من برسی من به تو رسیدم.

نوشت: اگه قرار باشه هر دفعه تلاش کنم تا بهت بفهمونم وجود دارم فراموش شدن رو ترجیح میدم.

من آدم برگشت به صمیمیت های از دست رفته نیستم! از چشم افتاده را میل دیدار دوباره نیست