•𝑻𝒊𝒔𝒈𝒖𝒊𝒔𝒆•

اگه یه روزی بفهمم عاشقم نیست و دیگه منو نمیخواد خودمو غرق میکنم توی همون دریایی که همیشه ازش ترسیدم توی همون دریایی که داشتم خودمو غرق میکردم اما چشماش نجاتم داد ولی این دفعه با چشم بسته خودمو غرق میکنم “پَریلا”

و من میخوام همه ی حسرت هامو با خودم به گور ببرم اما تو نه قاصدک تو نیا ... “پَریلا”

همچنان فاصله گرفتن از من رو انتخاب کن دونه برف ! اصلا اونجوری که من دلتنگت میشم تا حالا دلتنگم شدی ؟ تا حالا شده وقتی به هلال ماه نگاه میکنی به یاد حرفایی که فقط برای تو میزدم ، لبخند روی لبای دلربات شکل بگیره ؟ تا حالا حلقه های شیشه ای اشک به یاد شبایی که با بی رحمی منو پس میزدی و من تو رو میپرستیدم به چشمات راه پیدا کردن؟تا به حال قلب یخیت دلتنگ دستای گرم من شد به یاد وقتایی ک مدام انگشت هامو میبریدی اما قلبتو در آغوشم میگرفتم؟ اصلا تا حالا دلتنگم شدی دونه برف ؟ دلت هوای منو میکنه اگه من زنده نباشم؟ “پَریلا”

میخوام کل زندگیمو صرف بوسیدن خالِ پشت گوش چپت کنم عزیزکرده “پَریلا”

اگه این راسته که هرکسی توی آسمون یه ستاره داره ، ستاره ی من ا‌ونه که کیلومتر ها ازم دورتره ولی روی همین زمین راه میره.همین هوا رو نفس میکشه.اون آسمون و ستاره و ماه منه.همه چی منه … “پَریلا”

اون موجه و من تا ابد دلم میخواد ساحلش بمونم … “پَریلا”

اگر ساعت شنیِ دنیا برعکس میشد و از بوسیدن لب های بهاری ات به حسرتِ لمس مژگانت میرسیدم ، کماکان انتخابم همین بود که غرق در چشمانت شوم ؛ همچنان همین را طلب میکردم که بارها برایت بمیرم تا تو لحظه ای زندگی کنی “پَریلا”

تمامِ من دورم و فاصله مثل جمله‌ای ناتمام میانِ من و تو ایستاده است. آن‌همه نزدیکی اکنون به خاطره‌ای نجیب بدل شده؛ نه می‌شود انکارش کرد نه می‌شود به آغوش کشیدش. دلتنگی دیگر فریاد نیست، سایه است؛ سایه‌ای که با من می‌آید و شب‌ها سنگین‌تر می‌شود. من چیزی نمی‌خواهم، جز این‌که تنت یاد بگیرد کم‌کم تنی از من شود … “پَریلا”

نفس ب دود نشسته ام جنازه زنده ات را ایستاده ودر آغوشم غسل میدهد. 𝑻