دومــــ☁️ـــــان

هرکس به هوای جان گرفتار ما بی تو ز جان خویش بیزار

#قاآنی

«لقد فعلتَ ما بوسعكْ، ولكن أحياناً يكون كُلّما بوسع المرء غير كافٍ» 🌿 تو همه ی آنچه كه در توانت بود را انجام دادی اما گاهی تمام آنچه كه در توان آدم هست، كافی نيست...

شب‌ها خنک‌تر شده بودند؛ خستگی روز روی شانه‌ام بود، اما انگار جهان داشت مرا آماده می‌کرد برای تغییری آرام، مثل گذر بی‌صدا از یک صحنه به صحنه‌ای دیگر... 🐌🪴

#آلبر_کامو

امید چونان پرنده ایست؛ که در روح آشیان دارد، و آواز سر می‌دهد با نغمه‌ای بی‌کلام... و هرگز خاموشی نمی‌گزیند، و شیرین‌ترین آوایی‌ست که در تندباد حوادث به گوش می‌رسد؛ و توفان باید بسی سهمناک باشد، تا بتواند این مرغک را که بسیار قلب‌ها را گرمی بخشیده از نفس بیندازد...

دلم از اون پناهگاه‌ها می‌خواد که میگه:

«سوی او گریخت، [كطير الي عشّه في الغروب] همچون پرنده‌ای، وقت غروب، سوی آشیانه‌اش» 🦢

غم به شما عمق می‌دهد و شادی ارتفاع، غم ریشه‌هایتان را گسترده می‌کند و شادی شاخه‌هایتان را؛ شادی مثل درختی است که به سمت آسمان می‌رود و غم مانند ریشه‌هایی که تا بطن زمین پایین می‌روند‌... هر دو مورد نیازند و هر چه درختی بلندتر شود همزمان ریشه‌هایش عمیق‌تر می‌شوند...

هنر عباس معروفی در عاشقی: وقتی خدا میخواست تورا بسازد چه حالِ خوشی داشت، چه حوصله‌ای... این موها، این چَشم‌ها خودت میفهمی؟! من همه‌یِ این هارا دوست دارم 🩰🫧🪞

#عباس_معروفی

«حقیقت این است که هر انسانی تو را خواهد رنجاند؛ فقط باید آنهایی را پیدا کنی که ارزش این را داشته باشند که به‌خاطرشان، رنج بکشی» 🌧🪿

#باب_مارلی

«أن تكون محل ثقة هي نعمة  ، أكبر بكثير من أن تكون محبوباً فقط...!» 🦢🫧🪷 «قابل اعتماد بودن موهبتی‌ست بزرگ، به مراتب بیشتر از دوست داشته شدن…!»

گوش کن، جاده صدا می‌زند از دور قدم‌های تو را چشم تو زینت تاریکی نیست! پلک‌ها را بتکان کفش به پا کن و بیا! و بیا تا جایی، که پر ماه به انگشت تو هشدار دهد! و زمان روی کلوخی بنشیند با تو، و مزامیر شب اندام تو را، مثل یک قطعه آواز به خود جذب کنند... پارسایی است در آنجا که تو را خواهد گفت: “بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه عشق، تَر است” 🪞🕯

#سهراب_سپهری