Mirror of Illusion

اما هر بار که بوی لباست کمرنگ‌تر میشه، انگار یه تکه‌ی دیگه از تو هم از دستم میره... و من می‌مونم و دلتنگی‌ای که هیچ عکسی، هیچ ویدیویی و هیچ خاطره‌ای نمی‌تونه پرش کنه، مادر من هنوز همون دخترِ چشم گیلاسی توام

حتی دیگه بوی تنت هم داره از روی لباست محو میشه... لباست رو محکم بغل می‌کنم و نفس می‌کشم، شاید هنوز اثری ازت توش مونده باشه، شاید بتونم برای چند لحظه هم که شده، بوی بودنت رو دوباره حس کنم دنبال یه نشونه از تو می‌گردم، هر چیزی که منو بهت نزدیک کنه اثری از همون آرامشی که یه زمانی فقط با بودنت داشتم، مادر

ماه‌هاست که ندیدمت، جز چندتا عکس و ویدئو چیزی ازت برام نمونده نه صدات، نه آغوشت، نه حضورت... فقط دلتنگی مونده و یه عالمه حسرت 🌌 اینقدر دلم برات تنگ شده، مادر، که حتی عکس‌هات و ویدئو‌هات هم کفاف این همه دلتنگی رو نمی‌ده هر بار نگاهت می‌کنم، بیشتر دلم می‌خواد فقط یک بار دیگه ببینمت، صدات کنم و مطمئن شم واقعاً اینجایی دلم برای خودت تنگ شده، نه برای خاطراتت. برای بودنت، برای حضورت، برای همون لحظه‌های ساده‌ای که اون موقع نمی‌دونستم یه روزی آرزوی دوباره داشتنشون، بزرگ‌ترین حسرت زندگیم می‌شه

دلم برای مامانم تنگ شده

ترجیح دادم اسممو بجای این چرت و پرتا چیزی که مامانم میگفت بزنم

ویس مامانمو گوش کردم داخلش بهم گفته بود هستی چشم گیلاسی من

اه بازم یاد اکسم افتادم

حالا اینقدر با احساس نوشتم راستش بخاطر اینه خودمم تجربه داشتم

میشه ری اکت بدید:)؟

ولی گفتم اینجا بذارم شما هم استفاده کنید

برای دوستم نوشتم راستش :) از روی رابطه اون و حرفای دلش نوشتم

تمام لحظه‌هایی که از خودم برایش گذاشتم، قرار بود آخرش فقط به چند قطره اشک ختم شود؟ 💔

آیا واقعاً حقِ این دلِ تنها و شکسته‌ی من، بی‌نتیجه ماندنِ تمام آن محبت و عشــق بود؟ 💋