Mahi’s Diary

بیش‌تر اوقات، ساکت ماندن کفایت میکرد. این را کشف کرده بودم که وقتی انتظار می‌رفت عصبانی بشوم، سکوت باعث می‌شد صبور‌ به نظر برسم؛ اگر وقتی که قرار بود بخندم ساکت می‌ماندم، می‌گذاشتند به حساب جدی بودنم؛ و اگر موقعی که بنا بود گریه کنم سکوت میکردم، قوی به نظر می‌رسیدم. سکوت بی‌بروبرگرد حکم طلا را داشت.