مـٰاهِد؛

در باورهای عامیانهٔ کهن، اگر نام معشوق را بر چند دانه فلفل بخوانند و آنها را در آتش بیفکنند، معشوق بی‌قرار شده و به سوی عاشق کشیده می‌شود. از همین رسم، تعبیر «فلفل در آتش افکندن» به صورت کنایه درآمده و به معنای بی‌قرار کردن، شور و التهاب در دل کسی افکندن و او را به سوی خود کشاندن به کار می‌رود: مرا که خالِ تو فلفل‌فکنْده است بر آتش چرا ز غالیه دل‌بند می‌کنی و دلاویز؟ خواجو نگاران؛ ادبیات و داستان.