ققنوس «ایران آینده »

✍️ اینجا بودن، اما آنجا را خواستن، دلیل به وجود آمدن استرس های درونی ست... 👤 اكهارت تله #کانال_ققنوس

-چرا به اوکراین حمله نمیکنن +دلیل : تخمشو ندارن

🔻حاشیه مراسم لیندسی گراهام حضور شاهزاده رضا پهلوی در مراسم کنار سناتور تدکروز 🔴👑🇮🇱🇺🇸 واشینگتن دی سی چخبره شاهزاده بی‌بی و ترامپ زلنسکی همزمان در یک مکان حضور دارند

‏پدر، مدیرعامل بانک سپه پسر، مدیرعامل گروه مالی بانک دی ای گندت بزنن زندگی با این مملکتی که ما رو انداختی توش تا این همه خفت و خواری بکشیم. -Mojtaba-

ساعاتی پیش عربستان و آمریکا به مواضع حشدالشعبی(نیابتی جمهوری اسلامی) حمله کردند.

هیچ‌چیزی درباره اعدام برای من هیچ‌وقت عادی نمیشه. اینکه کشتن یه انسان می‌تونه در خونسردی تمام تبدیل شه به یه فرآیند اداری با نامه نگاری، هماهنگی، امضا، زمان‌بندی و … این حجم از عادی‌سازی مرگ چیزیه که مغزم از درکش عاجزه. شما حرومیا چی هستین؟

چنگ بر روان جمعی جامعه ✍ مرضیه حاجی هاشمی هنوز تصاویر کیسه‌های سیاه حامل بدن های دریده‌شده قربانیان جنایت‌های دی‌ماه ۱۴۰۴ از حافظه جمعی ایرانیان پاک نشده بود که انتشار تصاویر اعدام در ملأعام «میدان علیخانی اصفهان»، بار دیگر این پرسش قدیمی را زنده کرد که چرا پس از هزاران سال تحول در اندیشه، حقوق، دولت و تصور ما از انسان، هنوز بدن انسان صحنه نمایش قدرت سیاسی است؟ حدود سه هزار و هشتصد سال پیش که «حمورابی»، پادشاه «بابل»، مجموعه قوانینی برای مجازات بدن ها تدوین کرد تاکنون به واقع جامعه بشری به لحاظ نظام اجتماعی و حقوقی دچار تحول شده است. در جهان باستان و حتی مدنیت پیشامدرن، کار، جنگ، بردگی، مالکیت، منزلت اجتماعی و حتی مجازات، همگی ارتباط مستقیمی با بدن انسان داشتند. هنوز دولت مدرن، زندان‌های گسترده، حقوق شهروندی، نهادهای پیچیده اداری و سازوکارهای جدید کنترل اجتماعی وجود نداشت. بنابراین طبیعی بود که قانون نیز مهم‌ترین ساحت قابل مشاهده وجود انسان؛ یعنی بدن او را موضوع خود قرار دهد. اسلام نیز در چنین بستر تاریخی ظهور کرد. جامعه عرب در قرنی که بستر این ظهور بود، جامعه‌ای قبیله‌ای و پیشامدرن بود که مناسبات اجتماعی آن هنوز بر محور پیوندهای خونی، جنگ، مالکیت و بدن سامان می‌یافت؛ بنابراین، حضور عناصر تن‌محور در حقوق کیفری آن دوره در متن تاریخی آن قابل فهم است؛ ولی آیا انسان امروز هنوز همان انسانی است که بدن، مهم‌ترین ساحت تعریف‌کننده وجود او بود؟ انسان معاصر دیگر فقط یک موجود زیستی نیست. او دارای شخصیت حقوقی، کرامت انسانی، هویت اجتماعی، روابط انسانی، حقوق فردی و جایگاه شهروندی است. به همان نسبت، قدرت سیاسی نیز دیگر فقط از طریق زور مستقیم و اعمال خشونت فیزیکی عمل نمی‌کند؛ بلکه از مسیر قانون، آموزش، رسانه، اقتصاد، فناوری و تولید مشروعیت اجتماعی اعمال می‌شود و از این روست که ابزارهای نمایش قدرت نیز همراه با تحول انسان و جامعه تغییر کرده است. از سویی باید دانست که مجازات، فقط بر محکوم اجرا نمی‌شود، بر روان جمعی جامعه نیز اجرا می‌شود. هر نظام کیفری فقط یک مخاطب ندارد. محکوم یک مخاطب است؛ اما جامعه‌ای که شاهد آن مجازات است نیز مخاطب دیگر آن است. میلیون‌ها نفر ممکن است یک صحنه مجازات را ببینند، درباره آن قضاوت کنند، احساساتشان برانگیخته شود و برداشتشان از عدالت، قدرت و مشروعیت تحت تأثیر قرار گیرد. از این منظر، مجازات یک کنش صرفاً حقوقی نیست؛ یک کنش اجتماعی و روان‌شناختی نیز هست. روان‌شناسی اجتماعی نشان داده است که ادراک بی‌عدالتی، تحقیر، تبعیض یا خشونت می‌تواند احساسات جمعی قدرتمندی ایجاد کند. این احساسات، اگر در جامعه انباشته شوند، ممکن است بر اعتماد اجتماعی، رابطه مردم با نهادهای قدرت و حتی آمادگی برای کنش‌های اعتراضی یا پرخاشگرانه بیشتر اثر بگذارند. چنانچه اعدام های پرونده خانه اصفهان، نه تنها ترس و بازدارنگی در اصفهان ایجاد نکرد که به اعتراضات و خشونت میدان علیخانی منتهی شد و این که تصویر خشن اعدام ها در این میدان، با روان جمعی چه کرده و چه آثاری خواهد داشت، قابل پیش بینی است. در گذشته، نمایش عمومی مجازات احتمالاً بیش از هر چیز برای ایجاد ترس و نمایش اقتدار طراحی می‌شد؛ زیرا بدن، مهم‌ترین عرصه‌ای بود که قدرت می‌توانست خود را بر آن آشکار کند. اما در جامعه‌ای که انسان خود را نه فقط از طریق بدن، بلکه از طریق کرامت، هویت، حقوق و آزادی‌هایش تعریف می‌کند، نمایش خشونت بر بدن نه تنها نمی تواند همان معنای گذشته را به طور کامل تولید کند؛ بلکه می تواند احساس همدلی با فرد مجازات شده را افزایش دهد و به جای تقویت مشروعیت، شکاف میان جامعه و نهادهای قدرت را عمیق‌تر کند و مشروعیت را بیش از پیش کاهش دهد. قدرت نیز مانند قانون، در تاریخ زندگی می‌کند. همان‌گونه که تصور ما از انسان، عدالت و مجازات تغییر کرده است، نسبت به قدرت مشروع نیز تغییر کرده است؛ لذا در دنیایی با تحولات مبنایی و معنایی نسبت به ساحت   انسانی، دیگر ترس از حکومتی که در عموم و آشکارا جان بدن ها را می گیرد، بدان مشروعیت برای اطاعت نمی دهد و حکومتی که ادراک جمعی آن را نامشروع بداند، نافرمانی را در اشکال مختلف از جامعه بازخورد خواهد گرفت.  لذا مسئله امروز فقط این نیست که یک مجازات تا چه اندازه شدید است؛ بلکه این است که بر روان جامعه چه اثری می‌گذارد. اگر مجازات برای حفظ جامعه وضع شده است، نمی‌توان موفقیت آن را تنها بر بدن محکوم، شکستن، آویختن و جان گرفتن آن سنجید؛ باید آن را در آینه روان جمعی نیز دید. قانونی که امنیت را با گسترش خشم، احساس بی‌عدالتی و فرسایش اعتماد عمومی دنبال کند، در همان نقطه‌ای شکست می خورد که گمان می‌کند قدرت خود را به نمایش گذاشته است، همان قانونی که چنگ بر روان جمعی جامعه می زند،

😳😳😳😳

حسین علایی، فرمانده سابق سپاه: باید تعریف‌مان را از پیروزی عوض کنیم؛ پیروزی یعنی آرامش مردم و توسعه کشور،

رویترز: همزمان با اظهارات مکرر ترامپ درباره مذاکره با ایران، طی روزهای اخیر گسترده‌ترین تحرکات نظامی و لجستیکی آمریکا در منطقه ثبت شده است. به گفته منابع نظامی، واشنگتن خود را برای جنگی تمام‌عیار آماده می‌کند.

«اعدام با طناب، فرسایش با تورم» یا «اعدام جان می‌گیرد، تورم زندگی را» برای نابودی یک ملت، تنها اعدام و سرکوب کافی نیست؛یکی با طناب دار و دیگری با کوچک شدن سفره‌ها، از بین رفتن پس‌اندازها، گسترش فقر و ناامیدی. حکومتی که سال‌ها تورم مزمن، کاهش ارزش پول ملی و فشارهای معیشتی را مهار نمی‌کند، در عمل زندگی میلیون‌ها نفر را زیر فشار قرار می‌دهد. در چنین شرایطی، سفره مردم هر روز کوچک‌تر می‌شود، پس‌اندازها از بین می‌رود، طبقه متوسط تضعیف می‌شود و امید به آینده رنگ می‌بازد. حکومتی که همزمان بر اجرای گسترده احکام اعدام اصرار دارد و در مهار تورم و بحران معیشتی نیز ناکام مانده است، جامعه را زیر دو فشار سنگین قرار داده است؛ فشاری که ، هزینه آن را مردم با جان، معیشت و آینده خود می‌پردازند. جان مینارد کینز اقتصاددان معروف می گوید: «اگر می خواهید ملتی را نابود کنید، کم هزینه ترین، راحت ترین و پنهان ترین ابزار، تورم  است. یک تورم بلندمدت ایجاد کنید. زیرا آرام آرام تمام بنیان های اخلاقی و اقتصادی آن ملت نابود می شود»

استوری شهرزاد همتی خبرنگار روزنامه های شرق و هم میهن برای اعدام دو جوان کشور

مزایای ادامه‌ی شرایط جنگی برای جمهوری اسلامی ماندن استخوان جنگ، لای زخم ایران، چه منافعی برای جمهوری اسلامی دارد و با هر قیمتی باید تا جای ممکن ادامه یابد؟ ✍ #حسن_نوقیان برخلاف انبوهی از محاسبات اشتباهی که تا به امروز از جمهوری اسلامی دیده شده است، به نظر می‌رسد کاملا حساب‌شده و با علم به مصالح و منافع خود، تداوم شرایط جنگی را ولو به قیمت آسیب به زیرساخت‌های کشور و حتی حذف احتمالی سران باقیمانده‌ی حکومت، ترجیح می‌دهد و آشکار و پنهان از وضعیت ترک مخاصمه حتی به صورت کوتاه‌مدت و میان مدت‌، به شدت گریزان است. در شمارش منافع و مزایای ادامه‌ی وضعیت جنگی و نیمه‌جنگی کنونی برای ج.ا به لیست بلندبالایی از موارد می‌توان اشاره کرد که برخی از آنها عبارتند از: ادامه‌ی وضعیت مبهم فعلی و جلوگیری از آشکار شدن ابعاد و پیامدهای بنیان‌برانداز بحران جانشینی. تداوم وضعیت نیمه تعطیل بازارهای مالی و بلاتکلیفی که تقاضا برای دلار را کاهش داده و جهش قدرتمند نرخ ارز را به تعویق انداخته و بی‌تردید تا پایان وضعیت جنگی فعلی نیز ادامه خواهد یافت. هرج و مرج بیش از پیش و گسترده‌تر در دخل و خرج حکومت و کمرنگ‌تر شدن معدود ابزارهای نظارت مالی به بهانه شرایط جنگی و باز شدن هفتاد درب بهشت به روی ساختار فساد. عدم شکل‌گیری اعتراضات بزرگ و فراگیر در شرایط جنگی که بارها به تجربه ثابت شده مادامی که شرایط جنگی ادامه یابد امکان بروز اعتراضات فراگیر تقریبا صفر بوده است. ادامه‌ی قدرتمندتر فضای سرکوب مخالفان و رعب و وحشت مورد علاقه‌ی حاکمیت و اعدام‌ها و دادگاه‌های دور از تشریفات معمول قانونی، به بهانه شرایط جنگی و همکاری با دشمن متخاصم و... تمرکز تقریبا تام و تمام افکار عمومی داخل و خارج به مساله‌ی جنگ و رویدادها و ابعاد آن و کمرنگ تر شدن توجهات بر مسائل مربوط به حقوق بشر و سرکوب‌ها و اعدام‌ها. پیش‌پا افتاده بودن نا‌به‌سامانی‌های عمیق اقتصادی و بحران‌ فقر و مشکلات معیشتی اقشار وسیعی از مردم در مقابل حملات گاه و بیگاه خارجی و توجیه بسیار راحت‌تر مشکلات اقتصادی کشور و کمبودها و سوءمدیریت‌ها به بهانه جنگ و محاصره و ... و ایجاد دوقطبی فقر در مقابل امنیت. در شرایط جنگی فعلی، جناح قدرتمند حاکم و هسته‌ی اصلی قدرت بسیار آسان‌تر از پیش می‌تواند دیگر جناح‌ها و گروههای داخل حکومت را قلع و قمع کرده و از شر مزاحمت‌های آنان، خیال آسوده‌تری داشته و در بسیاری موارد حتی همراهی و حمایت آنان را نیز جلب کند. کنترل بیش از پیش فضای رسانه‌ای ومطبوعاتی و ارتباطی کشور، اعم از قطع اینترنت، سانسور گسترده‌تر و ساکت کردن معدود صداهای ناخوشایند رسانه‌ای با بهانه‌ی وحدت و همدلی لازم در شرایط جنگی. ➖ امکان بسیج بیشتر و بهتر حامیان حکومت و سازماندهی بیش از پیش مردم عادی حامی حکومت، در مقابله با اعتراضات مردمی و بازپس‌گیری خیابان از مخالفان حکومت. سرگرمی قدرت‌ها و نهادهای بین‌المللی به جنگ فعلی و بحران منطقه‌ای و بحران در اقتصاد جهانی و قیمت نفت و ایجاد شرایط مناسب‌تر برای پیگیری پنهانی ساخت بمب اتمی در نقاط امن و دور از توجه دشمن و به‌دست آوردن بهانه‌ی کافی برای تغییر دکترین هسته‌ای و لزوم ساخت سلاح اتمی. القای حس مقاومت، قدرتمندی و پیروزی بر بزرگترین ابرقدرت جهان و قدرتمندترین ارتش جهان. زیرا ج.ا فارغ از همه‌ی شکست‌ها و خسارت‌ها، صرف ماندن خود در حکومت را پیروزی تلقی می‌کند. حاکمیت به زعم خود فرسایشی شدن جنگ را قبل از هر چیز، مساوی ناتوانی ابرقدرت جهان امروز در برابر خود و بالا رفتن موقعیت و جایگاه خود نزد رقبای آمریکا یعنی چین و روسیه می‌داند. ج.ا شاید یکی از بزرگترین دستاوردهای فرسایشی شدن جنگ را عدم تاب‌آوری طرف مقابل پنداشته و سه هدف زیر را قابل دست‌یابی و به دست آمدن هر یک از آنها را تعیین ‌کننده می‌داند. ۱.کوتامدت: بحران در اقتصاد جهانی و افزایش قیمت نفت ۲. میان مدت: شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات آتی کنگره و بسته شدن دست ترامپ در جنگ ۳. بلندمدت: پایان دوره ریاست جمهوری ترامپ و به قدرت رسیدن دموکرات‌ها به این لیست چندین مورد دیگر را نیز می‌توان افزود که به اهمیت موارد بالا نبوده و در این مجال نمی‌گنجد اما با خواندن دقیق و شاید دوباره‌ی انچه در بالا بیان کردم، شاید بهتر بتوان فهمید که چراحاکمیت از تداوم جنگ و حتی تشدید تنش‌ها، هراس چندانی ندارد و همه‌ی سختی‌ها و هزینه‌های آن را نیز به جان می‌خرد وتا امروز به طور جدی در پی پایان دادن بدان نبوده است. با همه‌ی آنچه گفته شد به نظر می‌رسدکه راهبرد فرسایشی کردن جنگ شاید در کوتاه مدت دستاوردها ونتایجی را برای ج.ا داشته باشد اما در بلند مدت قطعا از انباشت بحران‌های بیان‌ شده وپیامدهای آنها رهایی نخواهد یافت وهر یک از آنها فنری است که هر لحظه ممکن است آزاد شود.

و داستان پدران و مادران این سرزمین که در طول تاریخ همیشه داغدار فرزندانشون بودند و هستند ...

کاتز ، وزیر دفاع اسرائیل: ایران به کل کشورهای منطقه داره حمله میکنه به جز اسرائیل، درحالی که می‌دونن جنگنده‌های آمریکا از خاک اسرائیل بلند میشن و بهشون شلیک میکنن! یه ترسی وجود در بین آنها وجود دارد چون همون‌طور که نتانیاهو گفت، در صورت حمله ایران به اسرائیل، به شدت پاسخ میدیم.

‍ 🔺نگار جهانتاب، فیلمساز و بازیگر تئاتر، روز سه‌شنبه ۳۰ تیرماه با حضور مقابل خانه هنرمندان و در دست داشتن پلاکاردی اعتراضی، از اهالی فرهنگ و هنر خواست در برابر موج فزاینده اعدام‌ها سکوت نکنند و موضعی آشکار اتخاذ کنند. او یک روز پیش از آن نیز با حضور در میدان آزادی، از مردم خواسته بود با همبستگی و همصدایی، برای توقف اجرای احکام اعدام به میدان بیایند. 🔺جهانتاب که خود از آسیب‌دیدگان خیزش سراسری ۱۴۰۱ است، بار دیگر با وجود خطرات و پیامدهای احتمالی، اعتراض مدنی علنی را برگزید و از هنرمندان خواست سکوت را کنار بگذارند و با حضور در برابر زندان‌ها، مخالفت خود را با اعدام‌ها به شکلی علنی نشان دهند. 🔺او در صفحه اینستاگرام خود نوشته بود: «بچه‌ها رو دارن هر روز اعدام می‌کنن، باید همه با هم صداشون باشیم. اینقدر تنهان که خود زندانیان داخل زندان دست می‌زنن به اعتصاب غذا که ما بیرون متوجه بشیم و سکوت نکنیم. به چه جرمی و تا کی همه رو قراره اعدام کنید؟» 🔺ساعاتی پس از انتشار این پیام، صفحه اینستاگرام نگار جهانتاب از دسترس خارج شد. 🔺اقدام این فیلمساز و بازیگر در مرکز تهران و در شرایطی که هرگونه اعتراض مدنی با خطر بازداشت و برخوردهای امنیتی همراه است، بار دیگر توجه‌ها را به هزینه سنگین مخالفت با مجازات اعدام در ایران جلب کرده است. #نه_به_اعدام

ادعای ترامپ: توافق با ایران بهتر از ویران کردن باقی‌مانده‌ی این کشور است/هیچ‌کس نمی‌تواند به محاصره دریایی ما نفوذ کند ترامپ به فاکس نیوز: ما گفتگوهای خوبی با ایران داشتیم. ممکن است در میان گفتگوهای فوق‌العاده باشیم، اما آنگاه ایران می‌آید و می‌گوید که ما با هم صحبت نمی‌کنیم یا اینکه درباره پرونده هسته‌ای بحث نکرده‌ایم. ما دفاع هوایی ایران را همان‌گونه از میان برداشتیم که بسیاری از تسلیحات آن‌ها را نابود کردیم. ما در برابر ایران در موضع بسیار قدرتمندی هستیم و می‌توانم اکثر پل‌های ایرانی را در کمتر از یک ساعت نابود کنم. اگر ایران با ما به توافق نرسد، دوباره بازمی‌گردم و کار را به پایان می‌رسانم. بسیاری از جمهوری‌خواهان از من می‌خواهند که به تلاش‌ها ادامه دهم و اقدامات نظامی علیه ایران را پیش ببرم. ما دیگر نمی‌توانیم اجازه دهیم ایران توافق‌ها را زیر پا بگذارد. ایران می‌تواند برخی مین‌های دریایی را کار بگذارد و آشوب ایجاد کند، اما ما بر تنگه هرمز کنترل داریم. محاصره دریایی که ما در حال حاضر بر ایران اعمال کرده‌ایم، چنان قدرتمند است که هیچ‌کس نمی‌تواند در آن نفوذ کند.