ققنوس «ایران آینده »

حکمرانی و مسئولیت در برابر قضاوت تاریخ ✍سیدجواد میرموسوی یکی از خطرناک‌ترین نگرش‌ها در عرصه حکمرانی آن است که صاحبان قدرت، خود را صرفاً «مکلف به انجام تکلیف» بدانند و قضاوت تاریخ را بی‌اهمیت تلقی کنند. این نگاه، در ظاهر ممکن است نشانه تعهد و پایبندی به وظیفه باشد؛ اما اگر از مسئولیت‌ پذیری در برابر نتایج تصمیمات جدا شود، می‌تواند به یکی از جدی‌ترین آسیب‌های حکمرانی تبدیل شود. حکمرانی فقط برپایه اینکه نیت و قصد ما خدمت بود، نیست. درباره نتایج، پیامدها و مسئولیتِ تاریخی تصمیم‌ها نیز هست. حاکمیتی که بگوید ما «به تکلیف خود عمل کرده‌ایم»، اما اگر حاصل آن تکالیف، کاهش رفاه مردم، محدود شدن آزادی‌ها، تضعیف نهادهای اجتماعی، گسترش فقر یا تضییع حقوق شهروندان باشد، نمی‌توان صرفاً با استناد به اینکه قصد و نیّت ما خدمت و ادای تکلیف بود، از زیر بار مسئولیت شانه خالی کند. تاریخ، دادگاهِ نیت‌ها نیست؛ دادگاهِ آثار و پیامدهاست. حاکمیتی که خود را بی‌نیاز از قضاوت تاریخ بداند، به‌تدریج ممکن است خود را بی‌نیاز از پاسخ‌گویی نیز تصور کند. سیاست‌گذاری که پیامدهای تاریخی تصمیم خود را نادیده بگیرد، ممکن است هزینه‌ای را بر نسل‌های بعد تحمیل کند که خود هرگز شاهد آن نباشد. و تصمیم‌ گیرنده ای که تنها به «درست بودن تصمیم از منظر خود» بیندیشد، ممکن است فراموش کند که حکمرانی، مالکیت بر سرنوشت ملت نیست؛ امانت‌داری در برابر نسل حاضر و نسل‌های آینده است. خطر از جایی آغاز می‌شود که قدرت، خود را معیار حق بداند و نقد و قضاوت جامعه و تاریخ را فاقد اعتبار تلقی کند. استمرار قدرت اگر با سازوکارهای اصلاح، پاسخ‌گویی و گردش نخبگان همراه نباشد، فرصت بیشتری برای انباشته شدن خطاها و افزایش هزینه‌های آن فراهم می‌کند. پاسخگویی و احساس مسئولیت در برابر تاریخ، یکی از مهم‌ترین موانع خودکامگی است. کسی که می‌داند روزی عملکرد او در معرض قضاوت قرار خواهد گرفت، ناگزیر است از خود بپرسد؛ آیا تصمیم امروز من، فردای این سرزمین را بهتر خواهد کرد یا دشوارتر؟ آیا این تصمیم به افزایش سرمایه اجتماعی می‌انجامد یا به فرسایش اعتماد عمومی؟ آیا حقوق اکثریت را پاس می‌دارد یا منافع گروهی محدود را؟ حکمرانی خردمندانه، حکمرانی‌ای نیست که صرفاً بگوید «ما مکلّف به ادای تکلیف ایم»؛ بلکه باید بتواند پاسخ دهد؛ «وظیفه را برای چه کسی، با چه روشی و با چه نتیجه‌ای انجام دادیم؟» مسئولیت تاریخی یعنی پذیرفتن این حقیقت که هیچ مقام و هیچ نسلی مالک آینده نیست. هر نسلی، کشور را برای مدتی در اختیار دارد و آن را به نسل بعد تحویل خواهد داد. بنابراین، معیار موفقیت حکمرانی فقط این نیست که در دوران تصدی خود چه کرده است؛ بلکه باید دید چه میراثی برای آیندگان بر جای گذاشته است. نتیجه‌گیری راهبردی: نام نیک در تاریخ با ادعا ساخته نمی‌شود؛ با خدمت، خردمندی، رعایت حقوق مردم و ساختن آینده‌ای بهتر ساخته می‌شود. شاید مهم‌ترین پرسشی که هر صاحب قدرت باید در خلوت خود از خویش بپرسد این باشد که: اگر امروز آخرین روز مسئولیت من باشد، تاریخ درباره میراثی که برای این سرزمین گذاشته‌ام چه خواهد گفت؟ و چه زیباست پند سعدی که مسئولیت فرصت‌های امروز را به فردای نامعلوم حواله نمی‌کند. بس بگردید و بگردد روزگار دل به دنیا در نبندد هوشیار ای که دستت می‌رسد کاری بکن پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار

آیا خفه‌کردن اقتصادی ایران موفق خواهد شد؟ ✍جان جی. مرشایمر,نظریه‌پرداز واقع‌گرایی تهاجمی این یادداشت به بررسی سیاست «فشار اقتصادی حداکثری» دولت ترامپ علیه ایران می‌پردازد و استدلال می‌کند تلاش آمریکا برای منزوی‌کردن کامل اقتصاد ایران و وادارکردن تهران به پذیرش خواسته‌های واشنگتن، احتمالاً به نتیجه مطلوب نخواهد رسید. راهبرد جدید آمریکا دو بخش دارد: نخست محاصره ایران که از ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۶ آغاز شده و دوم قطع تقریباً تمام روابط اقتصادی ایران با سایر کشورها برای ایجاد انزوای کامل اقتصادی. در این تحلیل، اضافه‌شدن بخش دوم نشانه‌ای از آن دانسته شده که محاصره به‌تنهایی نتوانسته هدف موردنظر واشنگتن را محقق کند. نویسنده معتقد است آمریکا در تلاش برای شکستن ایران موفق نخواهد شد؛ زیرا تهران این وضعیت را یک تهدید وجودی تلقی می‌کند و حاضر است پیش از پذیرش امتیاز یا شکست، هزینه‌های بسیار سنگینی را تحمل کند. تجربه سال‌های گذشته نیز نشان داده ایران توانایی مقاومت در برابر فشارهای شدید اقتصادی و سیاسی را دارد. یکی از موانع اصلی سیاست آمریکا، ناتوانی واشنگتن در قطع کامل روابط اقتصادی ایران با جهان است. چین به‌عنوان بزرگ‌ترین شریک تجاری ایران، روسیه و پاکستان احتمالاً روابط اقتصادی خود با تهران را حفظ خواهند کرد و حاضر نیستند به‌طور کامل از سیاست آمریکا پیروی کنند. این تحلیل همچنین به نقش امارات اشاره می‌کند و می‌نویسد اگرچه ابوظبی کاهش روابط اقتصادی با ایران را دنبال می‌کند، اما تهران ممکن است در واکنش از ابزار نظامی برای تحمیل هزینه به امارات استفاده کند. در این یادداشت هشدار داده می‌شود اگر فشار اقتصادی آمریکا به مرحله‌ای برسد که ایران احساس کند با خطر فروپاشی مواجه است، تهران ممکن است به جای عقب‌نشینی، دامنه درگیری را افزایش دهد و حملات گسترده‌تری علیه کشورهای منطقه انجام دهد؛ اقدامی که می‌تواند پیامدهای جدی برای اقتصاد جهانی داشته باشد. از نگاه نویسنده، مشکل اصلی سیاست خفه‌کردن اقتصادی این است که اجرای آن به زمان طولانی نیاز دارد، اما آمریکا چنین فرصتی ندارد. شکنندگی اقتصاد جهانی و نزدیک‌شدن انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، فشار برای پایان سریع‌تر بحران را افزایش می‌دهد. در نهایت، این تحلیل می‌پرسد اگر ترامپ حاضر به پذیرش خواسته‌های ایران نباشد و گزینه نظامی نیز در دستور کار نباشد، واشنگتن چه مسیر دیگری در اختیار دارد. از این منظر، فشار اقتصادی اکنون به ابزار اصلی آمریکا برای تغییر رفتار تهران تبدیل شده است. جمع‌بندی یادداشت این است که سیاست فشار حداکثری ممکن است در بلندمدت هزینه‌هایی برای ایران ایجاد کند، اما موفقیت آن نیازمند زمان، همراهی گسترده بین‌المللی و تحمل پیامدهای اقتصادی است؛ شرایطی که تحقق آن برای آمریکا آسان نیست. از : #فوکوس

‍ ياشارسلطانى با اشاره به پرونده قاچاق گسترده سوخت درجنوب كشور مى گوید فردى مشهور به «ملا» كه متولد۱۳۶۷ است، دريك پرونده حدود ۴۳۲ ميليون ليتر سوخت قاچاق كرده واكنون به دبى رفته است به كَفته او،در جنوب كشورحتى مسيرى به «جاده ملا» معروف بوده كه انتقال سوخت از آن انجام مى شده است. سؤال ساده اما تكان دهنده اينجاست چطور ممكن است قاچاق ۴۳۲ ميليون ليتر سوخت، آن هم از مسيرهاى مشخص و شناخته شده بدون اطلاع يا هما هنگی شبكه اى گسترده انجام شود؟ سلطانى با طرح اين پرسش تأكيد مى كند كه چنین حجم عظيمى از سوخت را يك فرد به تنهايى نمى تواند جابه جا و قاچاق كند؛ آن هم در شرايطى كه مسيرها، جادهها و شبكه انتقال براى بسيارى شناخته شده بوده است اگر رقم مطرح شده را با مصرف روزانه سوخت مقايسه كنيم، ابعاد ماجرا بيشتر روشن مى شود؛ ۴۳۲ ميليون ليتر، معادل حدود ۲۴۰ روز مصرف با فرض مصرف روزانه ١.٨ ميليون ليتر است. پرسش اصلى فقط اين نيست كه «اين حجم سوخت از كجا تأمين شده؟»! پرسش مهمتر اين است چطور چنین شبكه اى مى تواند شكل بكَيرد، مسير اختصاصى داشته باشد، سالها فعاليت كند و نهادها از آن بى خبر بمانند؟ لینک پیوستن 👇👇 https://t.me/yccqwr2 #کانال_ققنوس

‍ آخرین یادگاری باقی مانده از خانه  دکتر مهسا طاهری؛ دختری که آمریکا، آلمان و نروژ التماسش می‌کردن بره، اما موند و برای ایران ساخت. ‌ 💔💔💔 لینک پیوستن 👇👇 https://t.me/yccqwr2 #کانال_ققنوس

واشنگتن‌پست: ممکن است ایران جنگ را پیش از انتخابات گسترش دهد روزنامه واشنگتن‌پست در یادداشتی هشدار داد که ایران ممکن است پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر آمریکا، یک «غافلگیری اکتبری» ترتیب دهد. ترامپ با محاصره اقتصادی شدید، فشار سنگینی بر تهران وارد کرده، اما از ازسرگیری عملیات نظامی گسترده خودداری می‌کند، چون نگران پاسخ ایران به زیرساخت‌های انرژی کشورهای خلیج فارس و ایجاد بحران اقتصادی جهانی است. گزارش‌های اطلاعاتی نشان می‌دهد رهبران ایران در حال برنامه‌ریزی برای گسترش جنگ هستند و ممکن است با بالا بردن قیمت نفت، هدف قرار دادن نیروهای آمریکایی یا حتی اقدام تروریستی، فشار سیاسی بر ترامپ وارد کنند تا دموکرات‌ها در انتخابات پیروز شوند نویسنده پیشنهاد می‌کند آمریکا به جای انتظار برای اقدام ایران، خود پیش‌دستی کند و با یک ضربه قاطع به رهبری، زیرساخت‌های اقتصادی و انرژی و تأسیسات هسته‌ای ایران، پیش از انتخابات اعلام پیروزی کند تا گزینه غافلگیری اکتبری از روی میز برداشته شود

‍ دلار شد ۲۰۰ هزار ما ایستاده ایم. ♦️ای بر پدرت لعنت عرزشی

استوری دردناک محمد فرهنگ یکی از عکاسان زحمت‌کش فوتبال‌ایران: دلار شده 204 هزار تومان! الان من‌چطوری اعتراض‌کنم که بهم انگ وطن فروش نزنن و از کار هم بیکارم نکنن. خداوکیلی دیگه خسته شدیم از بس دویدیم و تهش هم هیچی نشد.😔😔

‍ 🎥صدای دردناک 💔 لینک پیوستن 👇👇 https://t.me/yccqwr2 #کانال_ققنوس

سوریه؛ آزمون خطای برآوردها یکی از مهم‌ترین درس‌های فروپاشی حکومت بشار اسد، نه فقط از دست رفتن یک متحد منطقه‌ای جمهوری اسلامی، بلکه آزمون و سنجشی برای دقت برآوردهای استراتژیک فرماندهان و مستشاران ایرانی درباره توان و استحکام ساختار سیاسی ـ نظامی سوریه است. یادتان هست، رمضان شریف، سخنگوی وقت سپاه، در بهمن ۱۳۹۸ هنگام برشمردن دستاوردهای سپهبد سردار قاسم سلیمانی، از «ارتش قدرتمند سوریه» به‌عنوان یکی از این دستاوردها نام برد.  سردار حسین همدانی نیز ارتش سوریه را نیرویی می‌دانست که مخالفان توان مقابله با آن را ندارند و گفته بود: «ارتش هر وقت اراده می‌کرد جایی را آزاد کند آنها فرار می‌کردند.» ولی شاید مهم‌تر از اینها، اظهارات سردار محمدجعفر اسدی، فرمانده پیشین نیروهای مستشاری ایران در سوریه، در ۲۰ آبان ۱۴۰۳ است؛ یعنی تنها چند هفته پیش از سقوط اسد. او گفت: «این ارتش واقعاً خیلی از خودش مایه گذاشت» و توضیح داد که نیروهای ایرانی برای کمک به ارتشی حضور داشتند که «در حال دفاع از کیان خودشان است». با این حال، پس از فروپاشی، تصویر دیگری ارائه شد. سردار حسین سلامی، فرمانده کل سپاه، در آذر ۱۴۰۳ گفت: «آیا منطقی است که ما همه سپاه و بسیج را برای نبرد در یک کشور دیگری درگیر کنیم، در حالی که ارتش آن کشور تماشاچی ماجرا است؟» این تغییر را می‌توان صرفاً تغییر روایت سیاسی پس از یک شکست دانست؛ ولی می‌توان از زاویه‌ای دیگر نیز به آن نگریست: فاصله میان ارزیابی پیش از بحران و توضیح پس از بحران. ارتشی که سال‌ها «قدرتمند» و مدافع کیان سوریه توصیف می‌شد، پس از فروپاشی «تماشاگر» معرفی شد. البته این شواهد به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که تمام ارزیابی‌های سپاه نادرست بوده است. ولی یک پرسش جدی ایجاد می‌کند: وقتی ارزیابی یک دستگاه نظامی ـ اطلاعاتی از ساختاری که بیش از یک دهه در متن آن حضور مستقیم داشته، تا این اندازه میان پیش و پس از بحران تغییر می‌کند، برای سنجش اعتبار سایر برآوردهای استراتژیک آن، چه میزان فاصله میان روایت، تبلیغات و واقعیت باید در نظر گرفت؟

‍ 🎥این غمگین‌ترین ویدیوی این ماه است که مشاهده میکنید💔 پدری که خرج عمل بچه‌‌اش رو نداره به بیمارستان پرداخت کنه و دنبال اینه که گوشیِ تو دستش رو بفروشه... لینک پیوستن 👇👇 https://t.me/yccqwr2 #کانال_ققنوس

فوری، اسکات بسنت وزیر خزانه‌داری آمریکا: از سحرگاه امروز، بزرگترین تحریم مالی علیه ایران در تاریخ شروع خواهد شد. قراره ما تمام خطوط اقتصادی که حکومت ایران رو سرپا نگه داشته قطع کنیم. هر کشوری که بخواد به رژیم ایران به عنوان اهرمِ مالی کمک کنه، تحریم‌های شدیدی شاملش خواهد شد. هر گونه اقدام نظامی علیه ما و کشورهای منطقه در جواب به تحریم‌های اقتصادی جدید، به سرعت پاسخ داده خواهد شد. در آخر، جمهوری اسلامی بزودی سقوط خواهد کرد!

برخی گزارشات حاکی از آن است ایالات متحده امتیازاتی به چین داده و از این کشور خواسته هیچ محموله‌ای را بصورت زمینی به ایران ارسال نکند

احیانا تنـگه را اشتباه نبستید؟! قرار بود نفت ۲۰۰ دلار بشه دلار ۲۰۰ هـزار تومان شـد! چرا تنها چیزی که همواره در حال گـران شدنه؛ زندگی مردم ایـرانه؟ چرا قبضِ جنگ و صلح و آتش‌بس و توافق و مذاکره و عدم مذاکره و تحریم و پرچم‌گردانی و ... همیشه به آدرس ملت ایـران صادر میشه؟!

احیانا تنـگه را اشتباه نبستید؟! قرار بود نفت ۲۰۰ دلار بشه دلار ۲۰۰ هـزار تومان شـد! چرا تنها چیزی که همواره در حال گـران شدنه؛ زندگی مردم ایـرانه؟ چرا قبضِ جنگ و صلح و آتش‌بس و توافق و مذاکره و عدم مذاکره و تحریم و پرچم‌گردانی و ... همیشه به آدرس ملت ایـران صادر میشه؟!

ریشه دلار ۲۰۰ هزار تومانی؛ ۵ نگاه متفاوت ✍#یدالله_کریمی_پور دلار در بازار تهران روز یکشنبه اول شهریور ۱۴۰۵ از مرز ۲۰۰ هزار تومان گذر کرد. درباره‌ی علت این جهش، چهار روایت متفاوت شنیده می‌شود: ۱. روایت سپاه: سخنگوی سپاه جنگ اقتصادی آمریکا را نه تهدید، بلکه نشانه‌ی شکست نظامی دشمن می‌داند. تاکید او بر «دور زدن تحریم» و انکار هرگونه نگرانی اقتصادی است. ۲. روایت کارشناسان مستقل: نرخ ارز را بازار تعیین می‌کند، نه بانک مرکزی. اقتصاد ایران همچنان نفت‌محور و به واردات کالای اساسی با ارز خارجی وابسته است؛ محدودشدن منابع ارزی فشار تقاضا را در بازار آزاد بالا می‌برد. ۳. واقعیت میدانی: رئیس‌جمهور از «وضعیت جنگی تمام‌عیار» سخن گفته و دکتر محسن رضایی همسایگان را در صورت همراهی با فشار اقتصادی آمریکا تهدید کرده ( نشانه‌ای از این‌که حکومت این بحران را در چارچوب معادله‌ی قدرت منطقه‌ای می‌بیند، نه صرفاً اقتصاد.) ۴. روایت منتقدان دولت: گروهی منشا اصلی این افت را ناکارآمدی کابینه‌ی پزشکیان و سناریوی مذاکره می‌دانند. فراتر از این چهار روایت، یک عامل ساختاری کمتر دیده می‌شود: رشد نقدینگی و کسری بودجه‌ی دولت، که مستقل از تحریم و جنگ روانی، موتور تورم و افت ارزش ریال بوده است. حکومت به گونه ای تلاش می‌کند سقوط ارزش پول ملی را به «جنگ روانی» تقلیل دهد، در حالی که بازار و مردم آن را نشانه واقعی بحران ساختاری می‌دانند. به هر روی، با وجود سال‌ها شعار اقتصاد مقاومتی و دور زدن تحریم، اقتصاد ایران همچنان به درآمد نفتی و دسترسی به دلار وابسته است. عبور کردن دلار از ۲۰۰ هزار تومان، با دکترین اقتصاد مقاومتی چه نسبتی دارد؟! تهدید دکتر رضایی در نقش دبیر شعام‌ نشانگر آن است که حکومت، جنگ اقتصادی را نه صرفا اقتصادی، بلکه بخشی از معادله قدرت منطقه‌ای می‌بیند. این رویکرد می‌تواند هزینه‌های جدیدی برای همسایگان و خود ایران ایجاد کند. در نهایت، ارزش پول ملی بیش از هر چیز دیگر، اعتماد جامعه به آینده را بازتاب می‌دهد. وقتی مردم و بازار نگران‌اند و حکومت نگرانی را انکار می‌کنند، این شکاف خود به عاملی برای تشدید نوسان تبدیل می‌شود. دلار ۲۰۰ هزار تومانی نه فقط یک عدد، بلکه نشانه‌ای است از اینکه «سناریوهای آماده» هنوز نتوانسته‌اند اعتماد ازدست‌رفته را بازگردانند. ۵- ولی از این دیدگاه‌ منشا بحران ارزی-اقتصادی ادامه دار ایران، در حل وفصل نشدن چالش های ژئوپلیتیک‌‌، به ویژه اجرایی نشدن تفاهمنامه ۱۴ ماده ای و عدم دستیابی به توافق کلان با واشنگتن است؛ بدون طی این فاز، امکان نجات اقتصاد ایران نزدیک به ناممکن‌ است.

در سیاست هر عملی که بهبود نیاورد، بیهوده است!! به ویژه در سیاست خارجی که موضوع بحث است، هر کنشی اگر نتواند منجر به کسب امتیازی گردد، یک شکست و هدر رفت فرصت و منابع را به دنبال دارد. برای یک کشور نه فرصت‌ها بی‌پایان هستند و نه محدودیت منابع مادی و انسانی یا امکانات ژئوپلیتیک اجازه می‌دهند که بدون ملاحظه خرج شوند. نباید در اشتباهات سلسله‌ای فرصت‌ها و امکانات را هدر داد، یا امور مهم کشور را در رهن ناتوانی معدود مقامات ناتوان و وامانده از زمان خود قربانی کرد. سیاستمدار باید بفهمد که در جهان سیاست اصل معامله است نه منازعه، خود جنگ هم بخشی از مضاربه قدرت و برای تثبیت معامله است. به زبانی بسیار ساده: اگر می‌توانید جهان را آتش بزنید و همه رقبا را حذف کنید، بدون آنکه فایده‌ای به دست بیاورید، شما بازنده‌ای بیش نیستید، چون فرصت و امکاناتی داده‌اید و هیچ نگرفته‌اید! در جهان امروز ما زنجیره منافع به هم پیوسته است، امنیت به هم پیوسته است، بهداشت من و تو منوط به بهداشت همگانی است، محیط زیست یکی است، میوه دانش برای همه است، رفاه و درد بشریت به هم بند شده است، پس بدون دیدن دیگران نمی‌توان جهان خود را تعریف کرد و ساخت! سیاست داخلی صفحه‌ای کوچکتر از کلیت پازل سیاست است و ادامه همان سیاست جهان پیرامون را در برمی‌گیرد، باید این پازل در دید انسان داخلی (شهروند) و بشریت جهانی چشم‌انداز قابل قبولی را ترسیم کند. راهبردها، خطوط کلی و برنامه‌های عملی در سیاست داخلی و خارجی با روشهای اجرایی همه باید به نتیجه خردپستد منجر شوند! رستم شجاعی مقدم ۱۴۰۵/۶/۲

‍ تغییرات نرخ دلار از سال ۱۳۳۰ تا ۱۴۰۵ لینک پیوستن 👇👇 https://t.me/yccqwr2 #کانال_ققنوس