نااُمیدِ اُمیدوار🌱

خوشا به حال آنان که در ایران مادر نشدند، پدر نشدند؛ عاشق نشدند٬ عاشق نشدند، عاشق نشدند...

با شيخ از شراب حكايت مكن كه شیخ تا خون خلق هست ننوشد شراب را...

اگر اینان مسلمانند، یارب! کافرم گَردان! وگر من کافرم از مسلکِ ایشان بَرم‌گَردان!

این چشم‌های من از چشم‌های شما آخر چه سودی بردند؟ از باغ‌های مرده صداهای گریه باز می‌آمد و بعد گریه فروکش کرد سردم شد وقتی که پنجره را بستم، برگشتم اما تلنگر انگشت مضطربی بر روی شیشه، باز برم گرداند از پشت شیشه، بیرون را نگاه کردم دو مرد بودند که با شکلک و اشاره دست می‌گفتند، پنجره را باز کن ! وقتی که باز کردم و دیدم جنازهٔ سنگینی را بروی آستانه نهادند، رفتند، پنجره را بستم حالا با این جنازه روزگار خوشی دارم دیگر صدای گریه نمی‌آید از باغ‌ها آخر جنازهٔ خودم است...

تفنگ حیفه که آهو بکشی آهو قشنگه...

گیرم که به هر حال مرا برده‌ای از یاد یک لحظه دلت تنگ نشد خانه‌ات آباد؟!

همچون آن رقاصهٔ هندو به ناز پای می‌کوبم، ولی بر گور خویش

سبز کجا بود؟! خاکستر شدیم بابا جان...

سپهر بابا کجایی؟ مانی بابا تو برو من میام...

تمنا میکنم مراقب خودتون باشید.