Les notes d'Aylar

نظریه نامحبوب: چیزی که تهش برات میمونه روتین پوستی و مدرک و جایگاه شغلی و اجتماعیته .

اگر آدما انقد نا امیدم نمیکردن انسان بهتری میبودم قطعا …

نظام سرمایه داری باعث میشه حس کنم که بدون لگوی گل ساکورا یه چیزی کم دارم .

شاید هم ما برای فهمیدن جهان نیامده‌ایم؛ آمده‌ایم در میان این همه ابهام، یاد بگیریم چگونه با قلبی زخمی، هنوز مهربان بمانیم.

از گذر ایام

درواقع بازم ثابت شد بخواد انجام میده :)

واقعیت اینه که هرچیزی که دوسش داری رو مخفی کن چون حسود هیچ وقت غریبه نیست .

شده بگی کاش بازمانده نبودم؟ توان روبه‌رو شدن با فردا رو ندارم. فریاد زدن رو -حتی توی کلمه‌ها- از دست دادم.

قیامت دیر و یا دور نیس همه این شبا قیامته …

موشکایی که ساختید رو بزنید تو خاک خودتون ؛به جای زجر کش کردن و دونه دونه سلاخی کردن مردم بی گناه بزنید یکباره هممون رو بکشید چرا که اینجوری زندگی کردن هر روزش مرگه .

به کسایی که سفر های مذهبی میرن احترام نمیزارم . این اولیش شاید هیچ وقت مستقیم تو روی طرف نگم ولی به محض فهمیدنش شامل تنزل رتبه میشه .

خیلی دلم میخواد جمجمه کسایی رو که بی وقفه بحث میکنن زیر کامنتا یا خیلی رادیکال طور از چیزی حمایت میکنن یا فن یه فرقه /گروه/سلبریتی هستن رو بشکافم ببینم جای مغز چی توشه …چی باعث شده یک انسان از انسان دیگه ای بت بسازه !

اگه نقش شخصی در زندگی شما به پایان رسیده باشد حتی اگر در یک محله ،کوچه،خیابان نیز زندگی کنید ،اورا نخواهید دید …

اینکه سوشال مدیا سلیقه های شخصی آدما رو از بین میبره غیر قابل انکاره ؛مثلا همه چارم کروسان میخرن،گل مورد علاقه دخترا بدون استثنا لیلیوم هست همه یه شومیز آبی راه راه h&mدارن همه یه مدل آرایش میکنن حتی بوی عطر آدما هم یکیه وبری بپرسی از نظرشون منحصر به فردترین و متفاوت ترین آدم توی کره خاکین!

کاش به جای اطلاع از تعداد کوچه پس کوچه و چاه و چاله فلسطین میفهمیدین که شیرخوارگاه های کشور شیر خشک ندارن و بچه ها سو تغذیه دارن خدا لعنتتون کنه هیچ وقت چیزایی که امروز دیدم رو یادم نمیره .

در پایان تمامی جستار ها ؛انسان میدانِ تقابل دو بی‌نهایت است؛ یکی میل بی‌پایان به معنا و دیگری سقوط بی‌انتها در عادت.

یا نفعی که به هم میرسونیم رو ؟