j in the air
Open in Telegram
I wonder everything about us, tell me what we do 💭 ! ( and about that🥴 : @rintheair )
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
714
Subscribers
+224 hours
+17 days
+5830 days
Posts Archive
ولی، چی میشه اگه کسی که بیشتر از همه برات معنیِ «خونه» بده، باعث بشه دیوارها ترک بخورن؟
این نقلقول، راجب شخصیتی به اسم Frau Evaـه؛ کسی که تنها یک «مادر» نبود، بلکه نمادی از عشق، امنیت و یک مکان امن بود؛ یک خونه برای آرامش.
ابتدای فیلم MAMA، نقلقولی از رمان Demian، اثر هرمان هسه، گفته میشه؛
کتابی که داستان پسری رو روایت میکنه که باید از دنیای امن و ازپیشتعریفشدهاش عبور کنه، با تاریکیِ درونش روبهرو بشه و در نهایت خودش رو پیدا کنه.
“With a face that resembled her son’s, timeless, ageless, and full of inner strength, the beautiful woman smiled with dignity. Her gaze was fulfillment, her greeting a homecoming. Silently I stretched my hands out to her.” «با چهرهای شبیه چهرهی پسرش، بیزمان و بیسن، و سرشار از نیروی درونی، آن زن زیبا با وقار لبخند زد. نگاهش سرشار از کمال بود؛ سلامش، خوشامدگویی به بازگشت به خانه. بیصدا دستهایم را به سویش دراز کردم.»
در عمق هر روایت، نخ هایی هستن که به هم گره خوردن. مسیری که ادامه پیدا میکنه و ریشه میدوونه. چیزی که شاید تصور کنی که تموم شده، ولی هنوز هم به جایی از قلبت پنهانه.
امروز، ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۶، دقیقاً ۱۰ سال از انتشار فیلم کوتاه MAMA میگذره؛ فیلمی که چیزهایی که برای گفتن داشت، خیلی بیشتر از داستان یه پسر تنها توی یه اتاق بود.
بیاین امروز، با هم معنی لحظهبهلحظهی MAMA رو درک کنیم.
