بیسکوییت دارچینی؛
Open in Telegram
میانِ عطرِ بیسکوییت دارچینی و هزاران فکرِ بیقرار🍪🤎 http://t.me/HidenChat_Bot?start=8057717793
Show moreIran182 790The category is not specified
516
Subscribers
+1324 hours
+67 days
+8530 days
Posts Archive
باز اومدم دوباره حرف بزنیم شبی
ولی نمی دونم ایندفعه درباره چی حرف بزنیم🙂
24 Jul, 15:33
24 Jul, ~16:25
Repost from یار | 𝖄𝖆𝖗'
#چالش
این پیامو فور کن چنلت.
وایبی که از چنلت میگیرمو با یه آهنگ رپ میگم.
24 Jul, 12:47
05 Aug, ~21:24
متنی برای هرکسی که با کلماتم نوشتم، سیو کنه؛ چون میخوام پیامها رو پاک کنم، چنل شلوغ شده. 🦦
24 Jul, 11:36
24 Jul, ~13:17
خطی برای تویی که نمیدانم کیستی.
در گوشهای آرام از طبیعت، جایی که رنگ سبز همهجا را پوشانده بود، نشسته بودم؛ میانِ درختهای بید و نسیمی که آرام از کنارم میگذشت. آنجا انگار دنیا کمی آهستهتر نفس میکشید و همهچیز رنگِ آرامش داشت. لیوانِ چای را آرام در دستم گرفتم و به گرمای دلنشینش پناه بردم. کتابی که ملورا بهم هدیه داده بود را باز کردم. این کتاب، آنقدر قشنگ بود داستانش که دلم نمیخواست خوانندش تمام شود. آن عصر فهمیدم، گاهی قشنگترین حسها از سادهترین چیزها ساخته میشوند؛ یک جای آرام، یک فنجان چای و چند صفحهای که آدم را از شلوغی دنیا دور میکند.
24 Jul, 10:31
24 Jul, ~13:17
خطی برای تویی که نمیدانم کیستی.
بعضی وقتها دلم میخواهد از این دنیا فاصله بگیرم و بروم به یک دنیای موازی؛ جایی که همهچیز آرامتر باشد، آدمها مهربانترند و دلها کمتر خسته میشوند. گاهی یک مود عجیب میگیرم و انگار برای چند لحظه از این شلوغیها جدا میشوم؛ میروم جایی که فقط آرامش و خیال و حسِ خوبِ نفس کشیدن هست. شاید برای همین است که ساعت 00:00 را دوست دارم؛ لحظهای که دنیا ساکتتر میشود و من میتوانم کمی از همهچیز فاصله بگیرم. فقط من میمانم و یک آرامشِ کوچک که دلم نمیخواهد تمام شود.
24 Jul, 10:02
24 Jul, ~13:04
خطی برای تویی که نمیدانم کیستی.
میگفتند رنگها فقط رنگاند؛ اما من هیچوقت این را باور نکردم. برای من، قهوهای همیشه بوی خانه میداد؛ بوی چوبِ پنجرهای که عصرها کنارش مینشستم و به دنیا خیره میشدم. و خاکی، رنگِ جادههایی بود که آدمها را میبردند؛ بعضی را به آرزوهایشان و بعضی را از عزیزترینهایشان دور. آدمها هم شبیه رنگها هستند. بعضیها پر زرقوبرقاند و زود از خاطر میروند، اما بعضی دیگر، درست مثل قهوهای و خاکی، آرام کنار دلت میمانند. شاید به چشمِ همه، این دو رنگ ساده باشند؛ اما من تمامِ آرامشم را میانشان پیدا کردم. لازم نیست چیزی همیشه درخشان باشد تا زیبا به نظر برسد. گاهی زیباترین آدمهای زندگی، همانهایی هستند که بیصدا تکیهگاهت میشوند؛ درست مثل خاکی که زیر پایت میماند تا زمین نخوری و مثل قهوهای که گرمایش، حسِ خانه را در دل زنده میکند. هر بار که کسی از رنگِ مورد علاقهام میپرسد، لبخند میزنم و میگویم: «قهوهای و خاکی.» بعضی رنگها را نمیشود فقط دید. باید زندگیشان کرد.
24 Jul, 09:52
24 Jul, ~13:04
خطی برای تویی که نمیدانم کیستی.
دستانِ ظریفش را آرام روی لبهی پنجره گذاشته بود. لاک آبیِ روی انگشتانش، زیر نور عصر، درست شبیه تکهای از آسمان میدرخشید؛ انگار آبیِ بیکران، راهش را تا سرِ انگشتان او پیدا کرده بود. لبخند نمیزد و من هیچوقت نپرسیدم چرا؛ آدمی که غمش را پشتِ سکوت پنهان میکند، معمولاً خستهتر از آن است که به سوالها جوابی داشته باشد. فقط نگاهش میکردم؛ به انگشتان ظریفش، به لاک آبیای که زیر نور، رنگِ آسمان را به یاد میآورد. با خودم فکر میکردم شاید آدمها وقتی دلشان میشکند، بیاختیار به رنگ آسمان پناه میبرند؛ به رنگی که همیشه آن بالاست. آن روز چیزی نگفتم. فقط در دلم آرزو کردم روزی برسد که لبخندش واقعی باشد؛ نه برای پنهان کردن اندوه، بلکه از تهِ دل همانقدر آرام مثلِ آبیِ آسمان و همانقدر به زیبایی لاک آبیِ روی انگشتانش.
24 Jul, 08:21
24 Jul, ~13:17
خطی برای تویی که نمیدانم کیستی.
شجاعت را در دل نگه دار، اراده را در قدمهایت و تلاش را در نفسهایت؛ آنوقت هیچ قلهای دور از دسترس نخواهد بود.
24 Jul, 07:26
24 Jul, ~13:17
خطی برای تویی که نمیدانم کیستی.
شجاعتت را در دلت نگه دار، ارادهات را در قدمهایت و تلاشت را در نفسهایت؛ آنوقت هیچ قلهای دور از دسترسِ تو نخواهد بود.
24 Jul, 07:25
24 Jul, ~07:25
خطی برای تویی که نمیدانم کیستی.
و شاید روزی، آرامش را در نگاهِ چشمهایت پیدا کنم؛ جایی که دیگر هیچ ترسی میانِ ما نباشد، هیچ فاصله و تردیدی.
شاید آن روز، عشق شبیه آزادی باشد؛ نه برای رفتن، بلکه برای ماندنی که از دل انتخاب شده است.
و من، در سکوتِ چشمهایت تمامِ جهان را از یاد ببرم.
24 Jul, 07:20
24 Jul, ~13:17
